Anayasa Mahkemesi, kamu kurum ve kuruluşlarında görev yapan özel güvenlik personelinin sendikaya üye olmasını ve sendika kurmasını tamamen yasaklayan eski düzenlemenin sendika hakkını ihlal ettiğine karar verdi. Yüksek Mahkeme, yasağın kategorik nitelikte olduğunu ve demokratik toplum düzeninin gerekleriyle bağdaşmadığını belirterek yeniden yargılama yapılmasına ve başvurucu sendikaya 50 bin TL manevi tazminat ödenmesine hükmetti.
Başvuru, Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünde görev yapan bazı özel güvenlik çalışanlarının bir sendikaya üyeliklerinin kabul edilmemesi üzerine başlayan süreçten kaynaklandı. DSİ, 2011 yılında yürürlükte bulunan 4688 sayılı Kamu Görevlileri Sendikaları ve Toplu Sözleşme Kanunu hükümlerine dayanarak özel güvenlik personelinin sendika üyesi olamayacağını bildirdi ve aidatların sendikaya aktarılmasını gerçekleştirmedi.
İşlemin iptali için açılan dava Diyarbakır 3. İdare Mahkemesi tarafından reddedildi. Danıştay da işlem tarihinde yürürlükte bulunan mevzuatın özel güvenlik personeline sendika üyeliğini yasakladığını belirterek kararı onadı. Her ne kadar söz konusu yasak 2012 yılında yapılan kanun değişikliğiyle kaldırılmış olsa da yargı mercileri, 2011 yılındaki işlem açısından dönemin mevzuatını esas aldı.
Anayasa Mahkemesi ise kamu çalışanlarının sendikal örgütlenmesinin esas, bu hakkın sınırlandırılmasının ise istisna olması gerektiğini vurguladı. Kamu hizmetinin niteliğine bağlı bazı sınırlamalar getirilebilmesinin mümkün olduğu belirtilirken, belirli bir meslek grubunun sendika hakkından tamamen mahrum bırakılmasının zorunlu bir toplumsal ihtiyacı karşıladığı sonucuna ulaşılamayacağı ifade edildi.
Kararda, kamu kurumlarında çalışan özel güvenlik görevlilerinin de çalışma koşulları ile ekonomik ve sosyal haklarına ilişkin taleplerini örgütlü biçimde dile getirme ihtiyacının bulunduğu belirtildi. Bu nedenle sendika kurma ve sendikaya üye olma hakkının tamamen ortadan kaldırılmasının ölçülü olmadığı kabul edildi.
Anayasa Mahkemesi, ihlalin doğrudan dönemin kanun hükmünden kaynaklandığı sonucuna vararak sendika hakkının ihlal edildiğine oybirliğiyle karar verdi. İhlalin sonuçlarının giderilmesi amacıyla dosyanın yeniden yargılama yapılmak üzere Diyarbakır 3. İdare Mahkemesine gönderilmesine, başvurucu sendikaya net 50 bin TL manevi tazminat ve yargılama giderlerinin ödenmesine hükmedildi. Makul sürede yargılanma hakkı yönünden yapılan başvuru ise başvuru yollarının tüketilmemesi nedeniyle kabul edilemez bulundu.