Yargıtay Hukuk Genel Kurulu, prime esas kazanç tutarının tespitine ilişkin uyuşmazlıkta ücretin belirlenmesinde “yazılı delil” şartına dikkat çekti. Kararda, hizmet tespiti davalarında çalışmanın varlığı geniş delil imkânıyla ispatlanabilse de ücret miktarının tespitinde aynı serbestliğin bulunmadığı vurgulandı.
Kararın Konusu Ne
Dosyada davacı, 02.05.2014-21.06.2017 döneminde veznedar olarak çalıştığını, fesih tarihindeki aylık net ücretinin 2.700 TL olduğunu ve ayrıca ikramiye ödemesi bulunduğunu ileri sürdü. Sigorta primlerinin gerçek ücret yerine asgari ücret üzerinden bildirildiğini belirterek prime esas kazancın gerçek ücret üzerinden tespitini talep etti.
Yargılama Süreci Nasıl İlerledi
İlk derece mahkemesi; tanık beyanları, banka hareketleri ve bilirkişi incelemesine dayanarak davayı kabul etti. Karar, istinaf aşamasında da onandı.
Temyiz üzerine Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, ücret tespitinde izlenen yöntemde ispat kuralları bakımından eksiklik bulunduğu gerekçesiyle kararı bozdu. İlk derece mahkemesi bozma sonrası direnme kararı verdi ve ücretin personel ücret çizelgeleri üzerinden belirlenebileceği değerlendirmesini sürdürdü.
HGK Ne Dedi
Hukuk Genel Kurulu, direnme kararını bozdu. Kararda öne çıkan noktalar şöyle oldu:
-
Prime esas kazanç hesabında esas alınması gerekenin “gerçek ücret” olduğu belirtildi.
-
Çalışma olgusunun ispatında delil serbestisi geniş olsa da ücretin tespitinde yazılı delil zorunluluğunun bulunduğu hatırlatıldı.
-
Ücret miktarı açısından imzalı ücret bordrolarının güçlü ve geçerli yazılı delil niteliğinde olduğu vurgulandı.
-
İşverenin kabul etmediği, geçerliliği tartışmalı personel ücret çizelgeleri üzerinden ücret belirlenmesinin hatalı olabileceği değerlendirildi.
-
Ücret iddiası tanıkla ispat sınırını aşıyorsa, kural olarak yazılı delillerle ispat edilmesi gerektiği belirtildi; tanık anlatımlarının yazılı delil başlangıcıyla desteklenmesi gerektiği hatırlatıldı.
Uygulamada Ne Anlama Geliyor
Karar, prime esas kazanç tespiti davalarında ücretin belirlenmesinde hangi belgelere ağırlık verileceğine ilişkin yaklaşımı netleştiriyor. Özellikle imzalı bordro, banka kayıtları, para makbuzları ve ticari defter kayıtları gibi yazılı kaynaklar ücret tespitinde temel dayanak olarak öne çıkıyor.
