Sermaye şirketlerinde elde edilen kâr, ortaklara sınırsız şekilde dağıtılamaz. Türk Ticaret Kanunu, şirketlerin mali dengesini korumak ve faaliyetlerini sürdürülebilir biçimde devam ettirebilmesi için kâr dağıtımına belirli sınırlamalar getirir. Bu düzenlemelerin temel amacı, şirketin yalnızca bugünkü değil, gelecekteki mali yapısını da güvence altına almaktır.
Bu çerçevede, şirketlerin her hesap döneminde elde ettiği yıllık kârın bir bölümü yedek akçe olarak ayrılmak zorundadır. Öncelikle, safi kârın yüzde beşi, şirketin ödenmiş sermayesinin yüzde yirmisine ulaşıncaya kadar birinci tertip yedek akçe olarak ayrılır. Bu uygulama, şirket özkaynaklarının güçlendirilmesini hedefler.
Kâr dağıtımı yapılması halinde ise ikinci bir zorunluluk devreye girer. Ortaklara yüzde beş oranında kâr payı dağıtıldıktan sonra, dağıtılmasına karar verilen kârın yüzde onu ikinci tertip yedek akçe olarak ayrılmak durumundadır. Bu tutar, şirket bünyesinde bırakılarak finansal istikrarın korunmasına katkı sağlar.
Özetle, sermaye şirketlerinde kâr dağıtımı serbest bir tasarruf alanı değildir. Kanun koyucu, şirketin mali gücünü zayıflatabilecek aşırı kâr dağıtımlarının önüne geçmek amacıyla yedek akçe ayrılmasını zorunlu tutar. Bu düzenleme, hem şirketin devamlılığı hem de alacaklıların ve pay sahiplerinin uzun vadeli menfaatleri açısından kritik bir rol oynar.