5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu, kamu idarelerinin mali yönetim ve kontrol sistemini düzenleyen temel yasa olup, tasarruf ve harcama kısıtlarına ilişkin önemli hükümler içermektedir.
Kanunun “Bütçe ilke ve esasları” başlıklı 13. maddesi, kamu harcamalarının gerekçeye dayalı, planlanmış, verimli ve ekonomik bir biçimde yapılmasını öngörmektedir. Aynı zamanda, kamu idarelerinin kendi bütçe ödenekleri çerçevesinde hareket etmeleri ve ihtiyaç dışı harcamalardan kaçınmaları esastır.
Ayrıca, her yıl Hazine ve Maliye Bakanlığı tarafından yayımlanan “Bütçe Hazırlama Rehberi”, “Orta Vadeli Mali Plan” ve “Kamu Harcama ve Tasarruf Tedbirleri Genelgesi” gibi düzenleyici belgeler, 5018 sayılı Kanun’un 16. ve 17. maddelerine dayanarak, harcama kısıtlarını daha somut hale getirir.
Bu kapsamda;
-
Lüks harcamalar, gereksiz hizmet alımları, temsil-ağırlama giderleri, taşıt edinimleri ve benzeri giderler sınırlanmakta;
-
Personel harcamaları, hizmet içi eğitimler, yurt dışı geçici görevler ve toplantı gibi giderler öncelikli gözden geçirilmektedir;
-
Kamu idareleri, kaynak israfına neden olabilecek uygulamalardan kaçınmakla yükümlüdür.
Tüm bu düzenlemelerle, kamu harcamalarında şeffaflık, hesap verebilirlik ve mali disiplinin sağlanması hedeflenmektedir.
