SBK İncelemelerinde Otomatik Raporlama Dönemi

VDK tarafından hayata geçirilen Rapor Otomasyon Sistemi’nin kapsamı genişletiliyor. Sahte belge düzenleme incelemelerinde aktif olarak kullanılan sistemin, raporlama süreçlerinde önemli ölçüde zaman tasarrufu sağladığı belirtiliyor. Kurulun açıklamasına göre sistem, ilgili incelemelerde rapor hazırlama sürelerini 21 güne kadar kısaltabiliyor.

Tamamlanma aşamasına gelen yeni entegrasyon ile birlikte, sahte belge kullanma incelemelerinde düzenlenecek vergi inceleme raporları da sistem tarafından otomatik olarak oluşturulabilecek. Böylece inceleme süreçlerinin daha hızlı ve etkin şekilde yürütülmesi hedefleniyor.

Veri Analizi ve Güncel Mevzuat Rapora Otomatik Aktarılacak

Yeni uygulama sayesinde vergi müfettişleri, kullandıkları inceleme ekranlarından ayrılmadan farklı format ve içeriklerde SBK raporları oluşturabilecek. Sistem; sorgu sonuçları, hesaplamalar, veri analizleri ve güncel mevzuat hükümlerini otomatik olarak rapor metnine entegre edecek.

Bu yapının, raporların standardizasyonunu güçlendirmesi, insan kaynaklı hata riskini azaltması ve denetim süreçlerinde uygulama birliğine katkı sağlaması bekleniyor.

1 Ağustos Tarihi Kritik Eşik Olarak Belirlendi

VDK açıklamasında, 1 Ağustos tarihinin yeni uygulama süreci açısından önemli bir dönüm noktası olduğu vurgulandı. Ayrıca KURGAN Risk Analiz Sistemi’nin mükelleflere yönelik risk odaklı uyarı ve bilgilendirme faaliyetlerini sürdürmeye devam edeceği ifade edildi.

Uygulamaya Olası Etkiler

SBK raporlarının otomatik olarak üretilmesi, vergi incelemelerinde dijitalleşmenin kapsamını genişletecek önemli bir adım olarak değerlendiriliyor. Sistem sayesinde inceleme sürelerinin kısalması, raporlama süreçlerinde standartların yükselmesi ve denetim kapasitesinin artırılması bekleniyor.

Özellikle sahte belge kullanımına yönelik incelemelerde raporların daha hızlı hazırlanması, vergi idaresinin risk analizine dayalı denetim kabiliyetini güçlendirebilir. Mükellefler açısından ise inceleme süreçlerinin daha öngörülebilir ve sistematik hale gelmesine katkı sağlayabilir.

Sonuç

Vergi Denetim Kurulu’nun Rapor Otomasyon Sistemi’ni sahte belge kullanma incelemelerini de kapsayacak şekilde geliştirmesi, vergi denetimlerinde teknoloji destekli uygulamaların yaygınlaştığını ortaya koyuyor. Entegrasyonun tamamlanmasıyla birlikte rapor hazırlama süreçlerinin hızlanması, denetim verimliliğinin artırılması ve mevzuata uyumun güçlendirilmesi hedefleniyor.

Gelir İdaresi Başkanlığı tarafından verilen son özelgeler, KDV indiriminin hangi dönemde yapılacağı ve enerji sektöründe mahsuplaşma uygulamalarına ilişkin önemli açıklamalar içeriyor.

2 No.lu KDV Tevkifatında İndirim Zamanı
27 Mart 2026 tarihli özelgede, sorumlu sıfatıyla 2 No.lu KDV Beyannamesi ile beyan edilen KDV’nin indirim konusu yapılabilmesi için verginin ödenmiş olması gerektiği vurgulandı. Süresinde beyan edilip süresinde ödenen KDV, ait olduğu dönemin 1 No.lu KDV Beyannamesinde indirilebilecek. Kısmi ödemelerde ise yalnızca ödenen tutar kadar indirim hakkı doğacak. Ayrıca verginin iade alacağından mahsup edilerek ödenmesi de mümkün bulunuyor.

Basit Usulden Gerçek Usule Geçenlerde KDV İndirimi
16 Nisan 2026 tarihli özelgede, basit usulde faaliyet gösterdiği dönemde satın alınan ticari araçlara ait KDV’nin, daha sonra gerçek usule geçilmesi halinde indirim konusu yapılamayacağı belirtildi. İdareye göre bu dönemde yüklenilen KDV, maliyet veya gider unsuru olarak değerlendirilmiş sayılıyor.

Enerji Sektöründe GES Mahsuplaşmasına Açıklık

Güneş Enerjisi Santrallerinde Mahsuplaşma Uygulaması
17 Nisan 2026 tarihli özelgede, güneş enerjisi santrallerinde üretilen elektrik ile dağıtım şirketinden tüketilen elektriğin birbirinden bağımsız teslimler olduğu ifade edildi. Üretim ve tüketim tesislerinin farklı dağıtım bölgelerinde bulunması halinde, işlemlerin netleştirilerek yalnızca fark tutar üzerinden fatura düzenlenmesi mümkün görülmedi. Bu durumda her teslimin ayrı ayrı değerlendirilmesi ve belgelendirilmesi gerekiyor.

Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu, Katma Değer Vergisi (KDV) iade taleplerinin vergi inceleme raporuna göre sonuçlandırılacak mükellefler kapsamına alınmasına ilişkin işlemler hakkında önemli bir karar verdi. Kurul, söz konusu işlemlerin yalnızca hazırlık aşamasında değerlendirilemeyeceğini, mükelleflerin hukuki durumunu etkileyen kesin ve yürütülebilir idari işlemler olduğunu belirterek doğrudan dava konusu yapılabileceğine hükmetti.

Uyuşmazlığın Kaynağı

KDV Kanunu’nun 36’ncı maddesi kapsamında bazı mükelleflerin iade taleplerinin vergi inceleme raporu sonucuna göre değerlendirilmesi öngörülüyor. Ancak bu kapsamda tesis edilen işlemlerin hukuki niteliği konusunda yargı kararları arasında farklı yaklaşımlar bulunuyordu.

Bazı mahkemeler bu işlemleri hazırlayıcı nitelikte kabul ederek davaları usulden reddederken, bazı mahkemeler ise işlemlerin mükelleflerin hak ve menfaatlerini etkilediği gerekçesiyle yargısal denetime tabi olduğunu değerlendiriyordu.

İşlem Hukuki Sonuç Doğuruyor

Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu kararında, mükelleflerin KDV iade süreçlerinin incelemeye bağlı hale getirilmesinin yalnızca teknik bir uygulama olmadığına dikkat çekti.

Kararda, bu tür işlemlerin;

• KDV iade süreçlerini uzatabildiği,
• Mükelleflerin nakit akışını etkileyebildiği,
• Ticari ilişkilerde güven sorununa yol açabildiği,
• Ekonomik ve hukuki sonuçlar doğurabildiği,
• Ticari itibar üzerinde olumsuz etkiler oluşturabildiği

vurgulandı.

Bu nedenle söz konusu işlemlerin kesin ve icrai nitelikte olduğu, dolayısıyla doğrudan dava konusu yapılabileceği belirtildi.

Mahkemeler Artık Esastan İnceleme Yapacak

Kararla birlikte benzer uyuşmazlıklarda mahkemelerin yalnızca işlemin dava edilebilir olup olmadığı yönünde değerlendirme yapmakla yetinmeyeceği ifade edildi.

Bundan sonraki süreçte yargı mercileri;

• İdarenin dayandığı tespitlerin doğruluğunu,
• Risk analizlerinin somut verilere dayanıp dayanmadığını,
• İlgili mevzuat ve tebliğ hükümlerinin olayda gerçekleşip gerçekleşmediğini,
• İşlemin hukuki gerekçelerinin yeterliliğini

esas yönünden inceleyecek.

Mükellefler Açısından Önemi

Karar, KDV iade süreçlerinde incelemeye sevk edilen veya iadesi vergi inceleme raporuna bağlanan mükellefler açısından önemli bir güvence niteliği taşıyor.

Danıştay’ın yaklaşımı, bu tür işlemlerin idarenin iç değerlendirmesi olarak görülmeyeceğini, mükelleflerin ekonomik ve hukuki durumunu etkileyen işlemler olarak yargı denetimine açık olduğunu ortaya koyuyor.

Bu yönüyle kararın, KDV iade uygulamalarında mükellef haklarının korunmasına ilişkin emsal nitelikte sonuçlar doğurması bekleniyor.

Bağımsız Denetçilik ve Sürdürülebilirlik Denetçiliği Sınavı İçin Duyuru Yayımlandı

Kamu Gözetimi, Muhasebe ve Denetim Standartları Kurumu tarafından 27 Haziran 2026 tarihinde yapılacak Bağımsız Denetçilik ve Sürdürülebilirlik Denetçiliği Sınavına ilişkin aday listesi ve sınav giriş yerleri duyuruldu.

Sınava katılacak adaylar, yayımlanan aday listesi üzerinden sınava katılım durumlarını kontrol edebilecek. Ayrıca sınav giriş belgeleri de ilgili sistem üzerinden alınabilecek.

Sınava Katılacak Aday Listesi Erişime Açıldı

27 Haziran 2026 tarihinde yapılacak sınava başvuran adaylar için aday listesi yayımlandı.

Adayların, sınava katılıp katılamayacaklarını ve bilgilerinin listede doğru yer alıp almadığını kontrol etmeleri önem taşıyor.

Listede yer alan bilgilerde hata olduğunu düşünen adayların, sınav tarihinden önce gerekli kontrolleri yapmaları ve varsa ilgili kurum duyurularını takip etmeleri gerekiyor.

Sınav Giriş Belgeleri Yazdırılabilecek

Bağımsız Denetçilik ve Sürdürülebilirlik Denetçiliği Sınavına katılacak adayların sınav giriş belgelerini yazdırmaları gerekiyor.

Sınav giriş belgesi, adayın sınava hangi merkezde, hangi bina ve salonda katılacağını gösteren temel belgedir.

Bu nedenle adayların sınav gününden önce giriş belgelerini alması, belge üzerindeki bilgileri kontrol etmesi ve sınav günü yanlarında bulundurması gerekir.

Sınav Giriş Yerleri Kontrol Edilmeli

Adayların yalnızca sınav giriş belgesini yazdırmaları yeterli değildir.

Belgede yer alan sınav ili, bina adı, salon bilgisi ve sınav saati dikkatle incelenmelidir.

Özellikle sınav merkezine ilk kez gidecek adayların, sınav günü gecikme yaşamamak için adres ve ulaşım planlamasını önceden yapmaları önemlidir.

Bağımsız Denetçilik Sınavı Kimleri İlgilendiriyor?

Bağımsız Denetçilik Sınavı, bağımsız denetçi olmak isteyen adaylar açısından önemli bir aşamadır.

Bu sınav, bağımsız denetim alanında yetkilendirilmek isteyen kişilerin mesleki bilgi ve yeterliliklerinin ölçülmesini amaçlar.

Sınav sonucuna göre başarılı olan adaylar, ilgili mevzuatta öngörülen diğer şartları da sağlamaları halinde bağımsız denetçilik sürecinde ilerleyebilir.

Sürdürülebilirlik Denetçiliği Sınavı da Kapsamda

Duyuruda yalnızca bağımsız denetçilik değil, sürdürülebilirlik denetçiliği sınavı da yer almaktadır.

Sürdürülebilirlik raporlaması ve denetimi, son yıllarda hem şirketler hem de denetim mesleği açısından giderek önem kazanan bir alan haline gelmiştir.

Bu nedenle sınav, sürdürülebilirlik denetçiliği alanında yetkinlik kazanmak isteyen adaylar açısından da önem taşımaktadır.

Adayların Sınav Öncesinde Dikkat Etmesi Gerekenler

Sınava katılacak adayların sınav öncesinde aday listesini ve sınav giriş belgesini kontrol etmesi gerekir.

Ayrıca sınav günü geçerli kimlik belgesi, sınav giriş belgesi ve sınav kurallarında belirtilen diğer belgelerin hazır bulundurulması önemlidir.

Adayların sınav saatinden önce sınav binasında bulunmaları ve sınav kurallarına uygun hareket etmeleri gerekir.

Sınav Günü Belge Eksikliği Yaşanmamalı

Sınav giriş belgesi, adayın sınav yerine alınmasında temel belgelerden biridir.

Bu nedenle belgenin sınavdan önce yazdırılması ve üzerinde yer alan bilgilerin okunaklı olması gerekir.

Adaylar, kimlik belgesi ve sınav giriş belgesi olmadan sınav günü sorun yaşayabileceği için belgelerini önceden hazırlamalıdır.

KGK Duyurularının Takibi Önemli

Bağımsız Denetçilik ve Sürdürülebilirlik Denetçiliği Sınavına ilişkin aday listesi, sınav giriş belgesi ve diğer sınav kuralları KGK duyuruları üzerinden takip edilmelidir.

Sınav tarihine kadar yapılabilecek ek açıklamalar, düzeltmeler veya hatırlatmalar için adayların resmi duyuruları düzenli olarak kontrol etmesi faydalı olacaktır.

Sonuç

Kamu Gözetimi Kurumu, 27 Haziran 2026 tarihinde yapılacak Bağımsız Denetçilik ve Sürdürülebilirlik Denetçiliği Sınavına katılacak adaylara ilişkin listeyi ve sınav giriş yerlerini duyurdu.

Adayların sınav öncesinde aday listelerini kontrol etmeleri, sınav giriş belgelerini yazdırmaları ve sınav günü gerekli belgelerle birlikte sınav merkezinde zamanında hazır bulunmaları gerekiyor.

Sınav giriş belgesi için tıklayınız

Gelir İdaresi’nden Akaryakıt İstasyonlarına Yönelik Önemli Özelge

İstanbul Defterdarlığı tarafından verilen 06.05.2026 tarihli özelgede, akaryakıt istasyonunda müşteri aracında meydana gelen hasar nedeniyle işletme tarafından ödenen bedelin kurum kazancının tespitinde gider olarak dikkate alınıp alınamayacağı değerlendirildi.

Özelgeye göre, müşteri aracında oluşan hasar nedeniyle işletme tarafından karşılanan zarar bedeli; sözleşmeye, mahkeme kararına veya kanun emrine dayanmıyorsa kurum kazancının tespitinde gider olarak indirilemez.

Sigorta şirketinden tahsil edilecek tazminatın gelir olarak kaydedilecek olması da, ödenen hasar bedelinin otomatik olarak gider yazılmasını sağlamaz.

Olayın Özeti

Özelge talebine konu olayda, akaryakıt istasyonunun girişinde bulunan ve işletmeye ait olan yağmur suyu ızgarası, yoldan geçen bir araç tarafından yerinden çıkarılmıştır.

Daha sonra yakıt almak için istasyona gelen başka bir araç, yerinden çıkıp dik durumda kalan bu ızgaraya çarpmış ve araçta hasar meydana gelmiştir.

Araç sahibi, oluşan hasarın işletme tarafından karşılanmasını talep etmiştir.

İşletme, üçüncü şahıs sorumluluk sigortası kapsamında sigorta şirketine başvurmuş, hasar bedeli işletmeye fatura edilmiş ve bu bedel işletme tarafından ödenmiştir.

Bunun üzerine işletme, sigortadan tahsil edilecek bedelin gelir yazılacak olması nedeniyle, müşteriye ödenen hasar bedelinin gider olarak dikkate alınıp alınamayacağı konusunda Gelir İdaresi’nden görüş istemiştir.

Kurum Kazancı Nasıl Tespit Edilir?

5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu’nun 6’ncı maddesine göre kurumlar vergisi, mükelleflerin bir hesap dönemi içinde elde ettikleri safi kurum kazancı üzerinden hesaplanır.

Safi kurum kazancının tespitinde ise Gelir Vergisi Kanunu’nun ticari kazanca ilişkin hükümleri uygulanır.

Bu nedenle kurum kazancından indirilecek giderlerin belirlenmesinde Gelir Vergisi Kanunu’nun 40’ıncı maddesi ve Kurumlar Vergisi Kanunu’nun kabul edilmeyen indirimlere ilişkin hükümleri birlikte dikkate alınır.

Genel Gider Olarak İndirim Şartı

Gelir Vergisi Kanunu’nun 40’ıncı maddesine göre, ticari kazancın elde edilmesi ve idame ettirilmesi için yapılan genel giderler safi kazancın tespitinde indirilebilir.

Ancak bir ödemenin gider yazılabilmesi için işletmenin faaliyetiyle doğrudan bağlantılı olması, ticari kazancın elde edilmesi veya sürdürülmesi amacıyla yapılması ve vergi mevzuatındaki diğer şartları taşıması gerekir.

Her ödeme, işletme tarafından yapılmış olması nedeniyle otomatik olarak gider niteliği kazanmaz.

Zarar ve Tazminat Ödemelerinde Özel Şartlar

Gelir Vergisi Kanunu’nun 40’ıncı maddesinin ilgili bendi uyarınca, işle ilgili olmak şartıyla ödenen zarar, ziyan ve tazminatlar gider olarak indirilebilir.

Ancak bu tür ödemelerin indirilebilmesi için belirli bir hukuki dayanağa sahip olması gerekir.

Buna göre zarar, ziyan ve tazminat ödemelerinin;

mukavelenameye, yani sözleşmeye,

ilama, yani mahkeme kararına,

veya kanun emrine

dayanması gerekir.

Bu şartlardan biri bulunmuyorsa, ödeme işle ilgili olsa bile vergi matrahının tespitinde gider olarak kabul edilmeyebilir.

Müşteri Aracı İçin Ödenen Hasar Bedeli Neden Gider Kabul Edilmedi?

Özelgede, müşteri aracında meydana gelen hasar nedeniyle işletme tarafından karşılanan bedelin sözleşmeye, mahkeme kararına veya kanun emrine dayanmadığı belirtildi.

Bu nedenle söz konusu zarar bedelinin Gelir Vergisi Kanunu’nun 40’ıncı maddesi kapsamında indirilecek gider olarak kabul edilemeyeceği ifade edildi.

Ayrıca Kurumlar Vergisi Kanunu’nun 11’inci maddesindeki kabul edilmeyen indirim hükümlerine de atıf yapılarak, bu ödemenin kurum kazancının tespitinde dikkate alınmasının mümkün olmadığı sonucuna varıldı.

Sigorta Tazminatı Gelir Yazılacak mı?

İşletme, üçüncü şahıs sorumluluk sigortası kapsamında sigorta şirketinden hasar bedeli tahsil edebileceğini belirtmiştir.

Özelgede, sigortadan tahsil edilecek tazminatın gelir olarak dikkate alınacağı kabul edilmektedir.

Ancak sigorta tazminatının gelir yazılması, işletmenin müşteriye ödediği hasar bedelinin gider olarak indirilmesine tek başına yeterli değildir.

Başka bir ifadeyle, gelir kaydı yapılacak olması, karşı taraftaki ödemenin gider niteliğini otomatik olarak doğurmaz.

Gelir Yazılan Sigorta Bedeli ile Gider Yazılamayan Hasar Bedeli Ayrımı

Uygulamada mükellefler çoğu zaman, “sigortadan alınan tutar gelir yazılıyorsa, ödenen hasar bedeli de gider yazılmalıdır” şeklinde değerlendirme yapmaktadır.

Ancak vergi mevzuatı açısından gelir ve giderin her biri ayrı şartlara tabidir.

Sigorta şirketinden tahsil edilen tutar işletme açısından gelir niteliği taşıyabilir.

Buna karşılık müşteri aracına ilişkin ödenen zarar bedeli, indirilebilir gider şartlarını taşımıyorsa kurum kazancından düşülemez.

Tahakkuk ve Dönemsellik İlkeleri

Özelgede ayrıca ticari kazancın tespitinde geçerli olan iki temel ilkeye de yer verilmiştir.

Bunlardan ilki tahakkuk esasıdır. Tahakkuk esasına göre bir gelir veya giderin muhasebeleştirilebilmesi için tutar ve mahiyet itibarıyla kesinleşmiş olması gerekir.

İkinci ilke ise dönemsellik ilkesidir. Bu ilkeye göre gelir ve giderler ilgili oldukları dönemde dikkate alınmalıdır.

Ancak bu ilkeler, gider yazılması yasaklanan veya gider kabul edilmeyen bir ödemenin indirilebilir hale gelmesini sağlamaz.

Kurumlar Vergisi Kanunu’nun 11’inci Maddesi Neden Önemli?

Kurumlar Vergisi Kanunu’nun 11’inci maddesi, kurum kazancının tespitinde kabul edilmeyen indirimleri düzenler.

Bu madde kapsamında, sözleşmelerde ceza şartı olarak konulan tazminatlar hariç olmak üzere, kurumun kendisinin, ortaklarının, yöneticilerinin veya çalışanlarının suçlarından doğan maddi ve manevi zarar tazminat giderleri kurum kazancından indirilemez.

Özelgede, müşteri aracındaki hasar nedeniyle yapılan ödemenin gider yazılamayacağı değerlendirilirken bu hüküm de dikkate alınmıştır.

İşletmeler Açısından Pratik Sonuç

Akaryakıt istasyonu, servis, otopark, yıkama, lojistik veya benzeri müşteri aracıyla temas eden işletmelerde bu özelge önemli sonuçlar doğurabilir.

İşletme alanında, müşteriye ait araçta meydana gelen hasar işletme tarafından karşılanmış olsa bile, ödemenin vergi matrahından indirilebilmesi için hukuki dayanağın net olması gerekir.

Sadece müşteri memnuniyeti, ticari ilişkiyi koruma veya iyi niyet kapsamında yapılan ödemeler, her durumda gider olarak kabul edilmeyebilir.

Gider Yazılabilmesi İçin Ne Gerekir?

Benzer durumlarda ödemenin gider olarak değerlendirilebilmesi için işle ilgili olması tek başına yeterli değildir.

Ödemenin ayrıca;

sözleşmeye dayanması,

mahkeme kararına dayanması,

kanuni bir zorunluluktan kaynaklanması,

veya vergi mevzuatında indirilebilir gider olarak açıkça kabul edilebilecek nitelikte olması

gerekir.

Bu şartlar yoksa, yapılan ödeme ticari hayatın gereği gibi görünse bile vergi matrahında gider olarak dikkate alınamayabilir.

Müşteriyle Yapılan Sulh veya Protokol Yeterli Olur mu?

Özelge, somut olay bakımından sözleşmeye, mahkeme kararına veya kanun emrine dayanmayan bir ödemeyi konu almaktadır.

Bu nedenle uygulamada müşteriyle sonradan yapılan sulh protokolü, ödeme taahhüdü veya mutabakat belgelerinin gider yazma açısından yeterli olup olmayacağı ayrıca değerlendirilmelidir.

Özellikle bu tür belgelerin olaydan sonra düzenlenmesi halinde, vergi idaresi bunları tek başına indirilebilir gider için yeterli görmeyebilir.

Bu nedenle riskli durumlarda ödeme yapılmadan önce hukuki ve vergisel değerlendirme yapılması önemlidir.

Sigorta Poliçelerinin Kapsamı Kontrol Edilmeli

İşletmelerin üçüncü şahıs sorumluluk sigortası yaptırması, benzer olaylarda maddi yükü azaltabilir.

Ancak sigorta tazminatı alınması, hasar ödemesinin vergi gideri sayılacağı anlamına gelmez.

Bu nedenle işletmeler, hem sigorta poliçesinin kapsamını hem de hasar ödemesinin muhasebe ve vergi sonuçlarını ayrı ayrı değerlendirmelidir.

Muhasebe Kayıtlarında Dikkat Edilmesi Gerekenler

Bu tür ödemelerde sigorta şirketinden tahsil edilecek tutar gelir olarak kaydedilirken, müşteriye yapılan ödeme kanunen kabul edilmeyen gider olarak dikkate alınabilir.

Dolayısıyla muhasebe kaydı ile vergi matrahı hesaplaması arasında farklılık oluşabilir.

Mükelleflerin kurumlar vergisi beyannamesi hazırlanırken bu tür ödemeleri ayrıca analiz etmesi ve gerekiyorsa kanunen kabul edilmeyen gider olarak dikkate alması gerekir.

Özelgenin Verdiği Temel Mesaj

Gelir İdaresi’nin yaklaşımı, işletme tarafından yapılan her ödemenin ticari faaliyetle bağlantılı olsa bile gider kabul edilemeyeceği yönündedir.

Özellikle zarar, ziyan ve tazminat niteliğindeki ödemelerde hukuki dayanak aranır.

Mükelleflerin, müşteri zararını karşılamadan önce ödemenin hangi hukuki zorunluluktan kaynaklandığını ve vergi mevzuatı açısından gider yazılıp yazılamayacağını netleştirmesi gerekir.

Sonuç

İstanbul Defterdarlığı tarafından verilen özelgeye göre, akaryakıt istasyonunda müşteri aracında meydana gelen hasar nedeniyle işletme tarafından ödenen zarar bedeli, sözleşmeye, mahkeme kararına veya kanun emrine dayanmadığı için kurum kazancının tespitinde gider olarak indirilemez.

Sigorta şirketinden tahsil edilecek tazminatın gelir olarak dikkate alınacak olması, müşteriye ödenen hasar bedelinin gider yazılmasını sağlamaz.

Bu nedenle işletmelerin müşteri zararları, hasar ödemeleri ve tazminat niteliğindeki ödemelerde hukuki dayanak, belge düzeni, sigorta süreci ve vergi etkisini birlikte değerlendirmesi gerekir.

2026 Haziran Döneminden İtibaren Yeni İller e-Beyan Sistemine Dahil Edildi

Gelir İdaresi Başkanlığı, KDV beyannamelerine ilişkin e-Beyan uygulamasının kapsamının genişletildiğini duyurdu.

Elektronik Beyanname Uygulaması’nın yeni, güncel ve açık kaynak kodlu yazılımlar ile yenilenmesi amacıyla başlatılan e-Beyan uygulaması kapsamında KDV1, KDV2, KDV2B, KDV4 ve KDV9015 beyannameleri belirli illerde kademeli olarak yeni sistem üzerinden alınmaya başlanmıştı.

Yeni duyuru ile 2026/Haziran vergilendirme döneminden başlamak üzere çok sayıda il daha e-Beyan kapsamına dahil edildi.

e-Beyan Uygulaması Nedir?

e-Beyan uygulaması, elektronik beyanname sisteminin güncellenmesi ve daha modern bir altyapıyla çalışması amacıyla Gelir İdaresi Başkanlığı tarafından devreye alınan yeni beyanname sistemidir.

Bu uygulama ile mükelleflerin beyannamelerini Dijital Vergi Dairesi üzerinden daha güncel ve kullanıcı dostu bir sistemle göndermeleri amaçlanmaktadır.

KDV beyannameleri de bu geçiş sürecinde kademeli olarak e-Beyan kapsamına alınmaktadır.

Hangi KDV Beyannameleri e-Beyan Üzerinden Verilecek?

Duyuru kapsamında aşağıdaki Katma Değer Vergisi beyannameleri e-Beyan uygulaması üzerinden verilecektir:

KDV1 beyannamesi,

KDV2 beyannamesi,

KDV2B beyannamesi,

KDV4 beyannamesi,

KDV9015 beyannamesi.

Bu beyannameler, kapsam dahilindeki illerde ilgili vergilendirme dönemlerinden itibaren Dijital Vergi Dairesi üzerinden e-Beyan uygulaması kullanılarak gönderilecektir.

e-Beyan Uygulaması Daha Önce Hangi İllerde Başlamıştı?

KDV beyannameleri için e-Beyan uygulaması ilk olarak pilot il uygulamasıyla başlatılmıştı.

1 Eylül 2025 tarihinden itibaren 2025/Ağustos dönemi beyannameleri için Eskişehir ve Kırşehir illeri pilot uygulamaya dahil edildi.

1 Kasım 2025 tarihinden itibaren 2025/Ekim dönemi beyannameleri için Konya ve Muğla illeri kapsama alındı.

1 Ocak 2026 tarihinden itibaren 2025/Aralık dönemi beyannameleri için Afyonkarahisar, Bursa, Kırıkkale ve Yalova illeri uygulamaya geçti.

1 Nisan 2026 tarihinden itibaren 2026/Mart dönemi beyannameleri için Bartın, Bilecik, Karabük, Karaman, Amasya, Burdur, Bolu, Kastamonu, Niğde ve Yozgat illeri sisteme dahil edildi.

1 Mayıs 2026 tarihinden itibaren 2026/Nisan dönemi beyannameleri için İzmir, Adana, Gaziantep ve Mersin illeri e-Beyan kapsamına alındı.

1 Haziran 2026 tarihinden itibaren 2026/Mayıs dönemi beyannameleri için Antalya, Kayseri, Manisa ve Kütahya illerindeki mükellefler sisteme dahil edildi.

1 Temmuz 2026’dan İtibaren Yeni İller Sisteme Dahil Ediliyor

Proje kapsamında pilot uygulamanın kapsamı genişletiliyor.

2026/Haziran vergilendirme döneminden başlamak üzere bazı illerdeki mükellefler, KDV beyannamelerini 1 Temmuz 2026 tarihinden itibaren e-Beyan uygulaması üzerinden verecek.

Bu illerde KDV1, KDV2, KDV2B, KDV4 ve KDV9015 beyannameleri artık yeni sistem üzerinden gönderilecek.

2026 Haziran Döneminden İtibaren e-Beyan Kapsamına Alınan İller

Yeni duyuruya göre 1 Temmuz 2026 tarihinden itibaren aşağıdaki illerde belirtilen KDV beyannameleri e-Beyan üzerinden alınacak:

Şanlıurfa, Diyarbakır, Mardin, Aydın, Denizli, Sinop, Samsun, Ordu, Giresun, Tekirdağ, Çanakkale, Edirne, Kırklareli, Balıkesir, Van, Muş, Artvin, Erzurum, Elazığ, Erzincan, Ağrı, Iğdır, Kars, Ardahan, Çankırı, Sivas, Çorum, Nevşehir, Zonguldak, Sakarya, Düzce, Isparta, Uşak, Aksaray, Tokat ve Gümüşhane.

Bu illerde ilgili vergi türlerinden mükellefiyeti bulunanların, 2026/Haziran ve takip eden dönemlere ait beyannamelerini e-Beyan uygulaması üzerinden vermeleri gerekecek.

Beyannameler Dijital Vergi Dairesi Üzerinden Verilecek

Kapsama alınan illerdeki mükellefler, KDV beyannamelerine Dijital Vergi Dairesi üzerinden erişim sağlayacak.

Sisteme giriş yapıldıktan sonra e-Beyan uygulaması açılacak ve “+ Yeni Beyanname” butonu kullanılacaktır.

Bu buton altında yer alan ilgili KDV beyannamesi seçilerek beyanname oluşturulacak ve gönderilecektir.

Kullanılacak Beyanname Kodları

Mükelleflerin e-Beyan uygulamasında doğru beyanname türünü seçmesi önemlidir.

Duyuruda belirtilen beyanname başlıkları şu şekildedir:

0015-KDV1,

4017-KDV2,

4018-KDV2B,

0016-KDV4,

9015-KDV9015.

Beyanname gönderiminde bu kodlar üzerinden işlem yapılacaktır.

Meslek Mensupları İçin Web Servis Entegrasyonu

Duyuruda meslek mensuplarına yönelik önemli bir açıklama da yapıldı.

Pilot uygulama kapsamında bulunan illerdeki mükelleflerin 2026/Haziran vergilendirme döneminden itibaren KDV beyannameleri, muhasebe programlarının e-Beyan sistemine entegre olması halinde entegrasyon yoluyla da gönderilebilecek.

Bu kapsamda, entegrasyon için gerekli bilgi ve belgelerin entegrasyon talebinde bulunan muhasebe programlarıyla paylaşıldığı belirtildi.

Muhasebe Programları Üzerinden Beyanname Gönderimi Mümkün Olacak

Muhasebe programı e-Beyan sistemine entegre olan meslek mensupları, beyannameleri web servis aracılığıyla e-Beyan sistemi üzerinden verebilecek.

Bu durum, özellikle çok sayıda mükellefin beyannamesini hazırlayan meslek mensupları açısından önemli bir kolaylık sağlayacaktır.

Ancak entegrasyonun kullanılabilmesi için muhasebe programının e-Beyan sistemine uyumlu hale getirilmiş olması gerekir.

Yardım Dokümanlarına Nereden Ulaşılacak?

Gelir İdaresi Başkanlığı, e-Beyan uygulamasında KDV beyannamelerine ilişkin ayrıntılı açıklama modüllerinin bulunduğunu duyurdu.

Bu dokümanlara e-Beyan uygulamasının ana sayfasındaki sağ üst köşede yer alan kullanıcı unvanına ait simge üzerinden erişilebilecek.

Açılan menüde sırasıyla “Yardım”, “e-Beyanname Dokümanlar” ve “Hemen Başla” başlıklarına tıklanarak KDV beyannamelerinin sayfalarına ilişkin açıklamalara ulaşılabilecek.

Mükellefler Nelere Dikkat Etmeli?

e-Beyan kapsamına alınan illerdeki mükelleflerin, 2026/Haziran ve sonraki dönemlere ait KDV beyannamelerini eski sistem yerine e-Beyan uygulaması üzerinden vermeleri gerekiyor.

Bu nedenle mükelleflerin ve meslek mensuplarının Dijital Vergi Dairesi erişimlerini kontrol etmeleri, kullanıcı yetkilerini gözden geçirmeleri ve beyannamenin hangi sistem üzerinden verileceğini dönem başlamadan netleştirmeleri önemlidir.

Ayrıca beyanname türünün doğru kodla seçilmesi, beyanname bilgilerinin eksiksiz doldurulması ve gönderim sonrasında tahakkuk bilgilerinin kontrol edilmesi gerekir.

e-Beyan Geçiş Süreci Kademeli Olarak Devam Ediyor

KDV beyannamelerinde e-Beyan uygulamasına geçiş kademeli olarak yürütülüyor.

Bu yöntemle sistemin farklı illerde aşamalı şekilde uygulanması, mükelleflerin, meslek mensuplarının ve yazılım sağlayıcılarının yeni sisteme uyum sağlamasını kolaylaştırıyor.

Yeni duyuru ile birlikte e-Beyan uygulamasının KDV beyannameleri bakımından kapsamı önemli ölçüde genişletilmiş oldu.

Sonuç

Gelir İdaresi Başkanlığı, KDV beyannamelerine ilişkin e-Beyan uygulamasının kapsamını genişletti.

2026/Haziran vergilendirme döneminden itibaren Şanlıurfa, Diyarbakır, Mardin, Aydın, Denizli, Sinop, Samsun, Ordu, Giresun, Tekirdağ, Çanakkale, Edirne, Kırklareli, Balıkesir, Van, Muş, Artvin, Erzurum, Elazığ, Erzincan, Ağrı, Iğdır, Kars, Ardahan, Çankırı, Sivas, Çorum, Nevşehir, Zonguldak, Sakarya, Düzce, Isparta, Uşak, Aksaray, Tokat ve Gümüşhane illerindeki mükellefler KDV beyannamelerini e-Beyan üzerinden verecek.

Kapsamdaki mükelleflerin 1 Temmuz 2026 tarihinden itibaren Dijital Vergi Dairesi üzerinden e-Beyan uygulamasına erişerek “+ Yeni Beyanname” bölümünde yer alan ilgili KDV beyannamesini seçmeleri gerekiyor.

Dijital Vergi Dairesine Seri:B Sıra No:20 Tahsilat Tebliği Kapsamında Tecil Dilekçesi Eklendi

Vergi Borçları İçin Tecil Başvuruları Dijital Vergi Dairesinden Yapılabilecek

Gelir İdaresi Başkanlığı, Seri:B Sıra No:20 Tahsilat Genel Tebliği kapsamında yapılacak tecil başvuruları için Dijital Vergi Dairesine yeni bir hizmet ekledi.

Bu hizmet sayesinde mükellefler, vergi dairelerine olan ve 5 Haziran 2026 tarihi itibarıyla vadesi geldiği halde ödenmemiş borçları için tecil başvurusunu elektronik ortamda yapabilecek.

Başvurular, Dijital Vergi Dairesinde yer alan “Yapılandırma ve Tecil İşlemleri / Seri:B Sıra No:20 Tahsilat Tebliği Kapsamında Tecil Dilekçesi” menüsü üzerinden tamamlanabilecek.

Hangi Borçlar İçin Başvuru Yapılabilecek?

Dijital Vergi Dairesine eklenen yeni hizmet, Seri:B Sıra No:20 Tahsilat Genel Tebliği kapsamındaki borçlar için kullanılacak.

Bu kapsamda, vergi dairelerine olan ve 5 Haziran 2026 tarihi itibarıyla vadesi geldiği halde ödenmemiş borçlar için başvuru yapılabilecek.

Ancak Tebliğde kapsam dışında bırakılan borçlar için bu özel tecil imkânından yararlanılamayacak. Bu nedenle başvuru öncesinde borcun Tebliğ kapsamına girip girmediği kontrol edilmelidir.

Başvuru Nereden Yapılacak?

Tecil başvurusu Dijital Vergi Dairesi üzerinden yapılabilecek.

Mükellefler sisteme;

T.C. kimlik numarası,

vergi kimlik numarası,

kullanıcı kodu,

e-Devlet şifresi

ile giriş yapabilecek.

Sisteme giriş yapıldıktan sonra ilgili menü üzerinden tecil dilekçesi oluşturulup başvuru elektronik ortamda tamamlanabilecek.

Belediyeler İçin Giriş Yöntemi

Duyuruda belediyeler için ayrıca açıklama yapıldı.

Belediyeler, Dijital Vergi Dairesine belediye veya kamu idaresi kullanıcı kodu ve şifresi ile giriş yapabilecek.

Bu düzenleme, belediyeler ile kamu idarelerinin de Seri:B Sıra No:20 Tahsilat Genel Tebliği kapsamındaki tecil başvurularını elektronik ortamda yapabilmesine imkân sağlıyor.

Hangi Menü Kullanılacak?

Sisteme giriş yapan mükellefler başvurularını şu menü üzerinden gerçekleştirecek:

“Yapılandırma ve Tecil İşlemleri / Seri:B Sıra No:20 Tahsilat Tebliği Kapsamında Tecil Dilekçesi”

Bu menü aracılığıyla tecil talebi oluşturulacak ve başvuru Dijital Vergi Dairesi üzerinden gönderilecek.

Seri:B Sıra No:20 Tahsilat Tebliği Ne Getirmişti?

16 Haziran 2026 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanan Seri:B Sıra No:20 Tahsilat Genel Tebliği ile vergi dairelerine olan belirli kamu borçları için düşük oranlı tecil faiziyle taksitlendirme imkânı getirilmişti.

Tebliğ kapsamında şartları sağlayan borçlular, belirlenen süre içinde başvuru yapmaları halinde borçlarını yıllık yüzde 29 tecil faiziyle taksitler halinde ödeyebilecek.

Borçlunun mali durumu, borcun türü ve hukuki statüsüne göre taksit sayısı 12, 36, 48 veya 72 taksit olarak belirlenebilecek.

Başvuruların Dijital Ortama Taşınması Ne Sağlayacak?

Tecil dilekçesinin Dijital Vergi Dairesine eklenmesi, mükelleflerin vergi dairesine fiziki olarak gitmeden başvuru yapabilmesini sağlayacak.

Bu uygulama;

başvuru sürecini hızlandıracak,

mükelleflerin işlem yükünü azaltacak,

başvuruların elektronik ortamda takip edilmesini kolaylaştıracak,

yoğunluk yaşanabilecek vergi dairesi işlemlerini azaltacak.

Özellikle çok sayıda mükellefin başvuru yapmasının beklendiği bu dönemde, dijital başvuru imkânı önemli bir kolaylık sağlayacaktır.

Başvuru Yaparken Nelere Dikkat Edilmeli?

Mükelleflerin başvuru yapmadan önce borçlarının Tebliğ kapsamına girip girmediğini kontrol etmesi gerekir.

Ayrıca birden fazla vergi dairesine borç bulunuyorsa, her vergi dairesi için ayrı değerlendirme yapılmalıdır.

Başvuru sırasında mükellefin doğru kimlik veya vergi kimlik bilgileriyle sisteme giriş yapması, tecil dilekçesindeki bilgileri eksiksiz doldurması ve başvuruyu süresi içinde tamamlaması önemlidir.

Son Başvuru Tarihi Unutulmamalı

Seri:B Sıra No:20 Tahsilat Genel Tebliği kapsamında düşük faizli tecil ve taksitlendirme imkânından yararlanmak isteyen borçluların başvurularını süresi içinde yapmaları gerekiyor.

Tebliğ kapsamında son başvuru tarihi 31 Ağustos 2026 olarak belirlenmişti.

Bu tarihten sonra yapılacak başvurular, özel Tebliğ hükümlerine göre değil, genel tecil hükümleri kapsamında değerlendirilecektir.

Sonuç

Gelir İdaresi Başkanlığı, Seri:B Sıra No:20 Tahsilat Genel Tebliği kapsamında yapılacak tecil başvuruları için Dijital Vergi Dairesine yeni bir hizmet ekledi.

Vergi dairelerine olan ve 5 Haziran 2026 tarihi itibarıyla vadesi geldiği halde ödenmemiş borçlar için tecil başvurusu, Dijital Vergi Dairesi üzerinden elektronik ortamda yapılabilecek.

Mükellefler sisteme T.C. kimlik numarası, vergi kimlik numarası, kullanıcı kodu veya e-Devlet şifresiyle giriş yaparak “Yapılandırma ve Tecil İşlemleri / Seri:B Sıra No:20 Tahsilat Tebliği Kapsamında Tecil Dilekçesi” menüsü üzerinden başvurularını tamamlayabilecek.

Küresel ATV Beyannamesi ve Bildirim Formunda Kimler Yükümlü?

Gelir İdaresi Başkanlığı tarafından yapılan duyuruda, Küresel Asgari Tamamlayıcı Kurumlar Vergisi Beyannamesi ve Küresel Asgari Tamamlayıcı Kurumlar Vergisine İlişkin Bildirim Formu hakkında mükelleflerden gelen yoğun talepler üzerine açıklama yapıldı.

Duyuruda, hangi işletmelerin Küresel ATV Beyannamesi vereceği, hangi işletmelerin yalnızca bildirim formu sunacağı ve 0064 kodlu mükellefiyet tesisinin kimler için gerekli olduğu netleştirildi.

Bu açıklamalar özellikle çok uluslu işletme gruplarının Türkiye’de bulunan ana işletmeleri ve bağlı işletmeleri açısından önem taşıyor.

Küresel ATV Nedir?

Küresel ATV, küresel asgari tamamlayıcı kurumlar vergisini ifade eder.

Bu vergi, çok uluslu işletme gruplarının belirli bir asgari kurumlar vergisi düzeyinde vergilendirilmesini amaçlayan düzenlemeler kapsamında uygulanır.

Türkiye’de bu kapsamda mükellefiyet doğup doğmadığı, çok uluslu işletme grubunun yapısı, ana işletmenin konumu ve Türkiye’deki bağlı işletmelerin statüsüne göre belirlenir.

Küresel ATV Beyannamesini Kimler Verecek?

IIR kapsamında küresel asgari tamamlayıcı kurumlar vergisinin mükellefi, çok uluslu işletme gruplarına bağlı ve diğer ülkelerde yerleşik olan işletmelerin Türkiye’de bulunan belirli ana işletmeleridir.

Bu kapsamda Türkiye’de bulunan;

nihai ana işletme,

ara ana işletme,

kısmen sahip olunan ana işletme

Küresel ATV Beyannamesi vermekle yükümlü olabilir.

Bu işletmeler, kurumlar vergisi yönünden bağlı oldukları vergi dairesi müdürlüklerinde kendi adlarına “0064 – Küresel Asgari Tamamlayıcı Kurumlar Vergisi” mükellefiyeti tesis ettirmelidir.

Aynı Grupta Birden Fazla Mükellef Bulunabilir

Bir çok uluslu işletme grubunun Türkiye’de birden fazla Küresel ATV mükellefi bulunabilir.

Örneğin aynı gruba bağlı olarak Türkiye’de bir nihai ana işletme yanında ara ana işletme veya kısmen sahip olunan ana işletme statüsünde başka şirketler de bulunabilir.

Bu durumda her bir Küresel ATV mükellefinin ayrı ayrı Küresel ATV Beyannamesi vermesi gerekir.

Ara Ana İşletme ve Kısmen Sahip Olunan Ana İşletmeler İçin Özel Değerlendirme Gerekir

Türkiye’de bulunan ara ana işletmeler ve kısmen sahip olunan ana işletmeler bakımından Küresel ATV mükellefiyetinin bulunup bulunmadığı otomatik olarak kabul edilmemelidir.

Bu statüdeki işletmeler için 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu’nun ek 7’nci maddesindeki hükümler ve Yerel ve Küresel Asgari Tamamlayıcı Kurumlar Vergisi Uygulama Genel Tebliği’nde yer alan açıklamalar dikkate alınmalıdır.

Bu nedenle grup yapısı, sahiplik oranları ve işletmenin gruptaki konumu ayrıntılı şekilde incelenmelidir.

Küresel ATV Bilgi Beyannamesi Kim Tarafından Sunulacak?

Küresel ATV Bilgi Beyannamesi, aynı çok uluslu işletme grubuna bağlı mükelleflerden biri tarafından Küresel ATV Beyannamesi ekinde sunulabilir.

Aynı gruptaki her mükellefin ayrı ayrı bilgi beyannamesi sunması gerekmez.

Ancak bu durum, Küresel ATV Beyannamesi verme yükümlülüğünü ortadan kaldırmaz. Türkiye’de Küresel ATV mükellefi olan her işletme kendi beyannamesini ayrıca vermelidir.

Bilgi Beyannamesi Yurt Dışında Sunulmuşsa Türkiye’de Yeniden Sunulmayabilir

Duyuruda önemli bir istisnaya da yer verildi.

Küresel ATV Bilgi Beyannamesi, Küresel ATV Bilgilerinin Değişimine İlişkin Çok Taraflı Yetkili Makam Anlaşması’na taraf bir ülkede sunulmuşsa, Türkiye’deki Küresel ATV mükellefleri tarafından ayrıca sunulmasına gerek bulunmamaktadır.

Bu düzenleme, aynı bilgilerin birden fazla ülkede tekrar sunulmasını önlemeyi amaçlamaktadır.

0064 Kodlu Mükellefiyet Kimler İçin Zorunlu?

Küresel ATV Beyannamesi vermekle yükümlü olan mükelleflerin, kurumlar vergisi yönünden bağlı oldukları vergi dairesinde kendi adlarına 0064 kodlu mükellefiyet tesis ettirmeleri gerekir.

Bu mükellefiyetin adı “0064 – Küresel Asgari Tamamlayıcı Kurumlar Vergisi”dir.

Dolayısıyla nihai ana işletme, ara ana işletme veya kısmen sahip olunan ana işletme statüsünde olup Küresel ATV mükellefi olanlar için 0064 kodlu mükellefiyet tesis edilmesi zorunludur.

Beyanname Verenler Bildirim Formu Vermeyecek

Küresel ATV mükellefi olan ve Küresel ATV Beyannamesi vermesi gereken işletmelerin ayrıca “Küresel Asgari Tamamlayıcı Kurumlar Vergisine İlişkin Bildirim Formu” verme yükümlülüğü bulunmamaktadır.

Bu ayrım uygulamada önemlidir.

Çünkü ana işletme statüsünde olan mükellefler beyanname verecek, ana işletme statüsünde olmayan bağlı işletmeler ise bildirim formu verecektir.

Bildirim Formunu Kimler Verecek?

Çok uluslu işletme grubunun Türkiye’de bulunan ancak nihai ana işletme, ara ana işletme veya kısmen sahip olunan ana işletme statüsünde olmayan bağlı işletmeleri bildirim formu vermekle yükümlüdür.

Başka bir ifadeyle, Türkiye’de bulunan bağlı işletme eğer Küresel ATV Beyannamesi vermek zorunda olan ana işletme statüsünde değilse, bu işletme Küresel Asgari Tamamlayıcı Kurumlar Vergisine İlişkin Bildirim Formu sunacaktır.

Bildirim Formu Verenler 0064 Mükellefiyeti Tesis Ettirmeyecek

Bildirim formu vermekle yükümlü olan bağlı işletmelerin 0064 kodlu Küresel Asgari Tamamlayıcı Kurumlar Vergisi mükellefiyeti tesis ettirmesi gerekmez.

Ayrıca bu işletmeler Küresel ATV Beyannamesi de vermeyecektir.

Bu işletmelerin yükümlülüğü, Dijital Vergi Dairesi üzerinden bildirim formunu sunmakla sınırlıdır.

Bildirim Formu Nereden Verilecek?

Küresel Asgari Tamamlayıcı Kurumlar Vergisine İlişkin Bildirim Formu, Dijital Vergi Dairesi üzerinden verilecektir.

Formun elektronik ortamda sunulması, Türkiye’de bulunan bağlı işletmelerin grup bilgilerini ve Küresel ATV Beyannamesine ilişkin bilgileri sistem üzerinden iletmesini sağlayacaktır.

Bu nedenle bildirim yükümlüsü işletmelerin Dijital Vergi Dairesi erişimlerini ve kullanıcı yetkilerini kontrol etmeleri önemlidir.

Bildirim Formu 30 Haziran 2026’dan Sonra da Açık Kalacak

Duyuruda, bildirim formunun Küresel ATV Beyannamesinin beyan dönemi olan 30 Haziran 2026’dan sonra da erişime açık olacağı belirtildi.

Bunun nedeni, formda yer alan “Küresel ATV Beyannamesine İlişkin Bilgiler” bölümünün tam ve doğru şekilde doldurulabilmesi için bazı bilgilerin daha sonra netleşebilecek olmasıdır.

Dolayısıyla bildirimle yükümlü işletmeler, gerekli bilgilerin tamamlanmasını bekleyerek ilgili alanları daha sonra doldurabilecektir.

Bilgi Beyannamesi Sunulduktan Sonra Form Tamamlanabilecek

Küresel ATV’ye İlişkin Bildirim Formu’ndaki “Küresel ATV Beyannamesine İlişkin Bilgiler” kısmında yer alan alanların, Küresel ATV Bilgi Beyannamesinin Türkiye’de veya yurt dışında sunulmasını takiben doldurulması mümkün olacaktır.

Bu açıklama, özellikle grup içi bilgi akışının henüz tamamlanmadığı durumlarda bağlı işletmeler için pratik kolaylık sağlamaktadır.

Ancak formun tam ve doğru doldurulması sorumluluğu devam etmektedir.

Beyanname ve Bildirim Formu Arasındaki Temel Fark

Küresel ATV Beyannamesi, verginin mükellefi olan ana işletmeler tarafından verilir.

Bildirim formu ise Türkiye’de bulunan ancak ana işletme statüsünde olmayan diğer bağlı işletmeler tarafından sunulur.

Bu nedenle ilk yapılması gereken işlem, Türkiye’deki işletmenin grup içindeki statüsünün doğru belirlenmesidir.

Yanlış Statü Tespiti Risk Doğurabilir

Bir işletmenin Küresel ATV Beyannamesi mi yoksa yalnızca bildirim formu mu vereceği, işletmenin çok uluslu grup içindeki konumuna bağlıdır.

Nihai ana işletme, ara ana işletme veya kısmen sahip olunan ana işletme statüsünün yanlış değerlendirilmesi, eksik beyanname verilmesine veya gereksiz mükellefiyet tesis edilmesine yol açabilir.

Bu nedenle mükelleflerin 5520 sayılı Kanun’un ek 7’nci maddesini ve ilgili Genel Tebliğ açıklamalarını dikkate alarak değerlendirme yapması gerekir.

Mükellefler İçin Uygulama Adımları

Çok uluslu işletme gruplarının Türkiye’de bulunan şirketleri öncelikle grup içindeki statülerini belirlemelidir.

Ana işletme statüsünde olanlar 0064 kodlu mükellefiyet tesis ettirmeli ve Küresel ATV Beyannamesi vermelidir.

Ana işletme statüsünde olmayan bağlı işletmeler ise 0064 kodlu mükellefiyet tesis ettirmeden Dijital Vergi Dairesi üzerinden bildirim formu vermelidir.

Küresel ATV Bilgi Beyannamesinin hangi ülkede ve hangi işletme tarafından sunulacağı grup düzeyinde ayrıca belirlenmelidir.

Sonuç

Gelir İdaresi Başkanlığı tarafından yapılan duyuru ile Küresel Asgari Tamamlayıcı Kurumlar Vergisi Beyannamesi ve Bildirim Formu yükümlülükleri konusunda uygulama ayrımı netleştirildi.

Türkiye’de bulunan nihai ana işletme, ara ana işletme veya kısmen sahip olunan ana işletmeler Küresel ATV mükellefi olabilir. Bu işletmelerin 0064 kodlu mükellefiyet tesis ettirerek Küresel ATV Beyannamesi vermesi gerekir.

Buna karşılık, aynı çok uluslu işletme grubuna bağlı olup ana işletme statüsünde olmayan Türkiye’deki diğer bağlı işletmeler yalnızca Küresel Asgari Tamamlayıcı Kurumlar Vergisine İlişkin Bildirim Formu verecektir. Bu işletmelerin 0064 kodlu mükellefiyet tesis ettirme ve Küresel ATV Beyannamesi verme yükümlülüğü bulunmamaktadır.

Anonim Şirketlerde İlmühaberin Vergisel Önemi

İlmühaber, anonim şirketlerde pay sahipliğinin ispatı ve pay sahipliği haklarının kullanımı açısından önemli bir belgedir.

Ancak ilmühaber yalnızca şirketler hukuku bakımından değil, gelir vergisi ve KDV uygulamaları bakımından da önem taşır.

Özellikle halka kapalı anonim şirket paylarının devrinde, ilmühaberin hisse senedi gibi kabul edilip edilemeyeceği, değer artış kazancı ve KDV istisnası yönünden doğrudan vergisel sonuç doğurur.

Hisse Senedi Devrinde Gelir Vergisi Avantajı

Gelir Vergisi Kanunu uygulamasında, halka kapalı anonim şirketlere ait hisse senetlerinin iktisap tarihinden itibaren iki yıl geçtikten sonra elden çıkarılması gelir vergisinin konusuna girmez.

Başka bir ifadeyle, hisse senedi iki yıldan fazla elde tutulduktan sonra satılırsa, bu satıştan doğan kazanç değer artış kazancı olarak vergilendirilmez.

Bu nedenle anonim şirket ortakları açısından payların senede bağlanması veya ilmühaberle temsil edilmesi vergisel açıdan önemlidir.

KDV Açısından Hisse Senedi Devrinin Durumu

Ticari işletmelere ait hisse senetlerinin satışı veya devri KDV’den istisnadır.

Vergi uygulamasında uzun süre, ilmühaberlerin de hisse senedi yerine geçen menkul kıymet olarak kabul edilmesi nedeniyle, ilmühaber devirleri de hisse senedi devri gibi değerlendirilmiştir.

Bu yaklaşım, özellikle 232 sayılı Gelir Vergisi Genel Tebliği’nde yer alan açıklamalardan kaynaklanmaktadır.

İlmühaber Hisse Senedi Yerine Geçer mi?

İlmühaberlerin vergi uygulamasında hisse senedi gibi kabul edilmesinin temel nedeni, Türk Ticaret Kanunu’nda ilmühaberlerin pay senedi yerine geçen geçici menkul kıymet olarak düzenlenmiş olmasıdır.

Ancak burada kritik nokta, hangi tür paylar için ilmühaber çıkarılabileceğidir.

Eski Türk Ticaret Kanunu dönemindeki düzenlemeler ile 6102 sayılı yeni Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenlemeler aynı değildir.

Bu nedenle eski döneme göre yapılan vergisel yorumların, yeni TTK karşısında yeniden değerlendirilmesi gerekir.

TTK’da İlmühaber Hangi Maddede Düzenlenmiştir?

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nda ilmühaber, pay senetlerinin bastırılmasına ilişkin 486’ncı maddede düzenlenmiştir.

Bu madde, anonim şirketlerde pay senedi bastırılması, hamiline yazılı pay senetlerinin çıkarılması ve nama yazılı pay senetlerinin bastırılması konularını içerir.

Ancak madde metni, ilmühaber bakımından eski TTK’daki kadar geniş bir düzenleme içermemektedir.

Hamiline Yazılı Paylarda İlmühaber

TTK’nın 486’ncı maddesinin ikinci fıkrası, hamiline yazılı pay senetlerinin bastırılmasını düzenler.

Bu hükme göre yönetim kurulu, pay bedellerinin tamamen ödenmesinden itibaren üç ay içinde hamiline yazılı pay senetlerini bastırıp pay sahiplerine dağıtmakla yükümlüdür.

Aynı fıkrada, pay senedi bastırılıncaya kadar ilmühaber çıkarılabileceği belirtilmiştir.

Bu nedenle yeni TTK sisteminde ilmühaberin esas olarak hamiline yazılı pay senetleri bakımından gündeme geldiği kabul edilmektedir.

İlmühaberlere Nama Yazılı Pay Senedi Hükümleri Uygulanır

TTK’nın 486’ncı maddesinde, ilmühaberlere kıyas yoluyla nama yazılı pay senetlerine ilişkin hükümlerin uygulanacağı belirtilmiştir.

Bu hüküm, ilmühaberin çıkarılabileceği pay türünü genişletmekten çok, ilmühaberlerin devir şekli ve hukuki niteliği bakımından önem taşır.

Yani hamiline yazılı paylar için çıkarılan ilmühaberler, devir usulü bakımından nama yazılı pay senetlerine ilişkin hükümlere tabi olur.

Nama Yazılı Paylar İçin İlmühaber Çıkarılabilir mi?

Yeni TTK’nın 486’ncı maddesi, nama yazılı paylar için ilmühaber çıkarılmasına açık bir dayanak oluşturmamaktadır.

Madde, nama yazılı pay senetlerinin bastırılması bakımından ayrı bir düzenleme içermekte; azlığın istemi halinde nama yazılı pay senetlerinin bastırılıp tüm nama yazılı pay sahiplerine dağıtılmasını zorunlu kılmaktadır.

Ancak bu fıkrada ilmühaberden söz edilmemektedir.

Bu nedenle yeni TTK sisteminde nama yazılı pay senetleri yerine ilmühaber çıkarılmasının hukuki geçerliliği tartışmalıdır.

İlmühaberin Temel Esasları

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu dikkate alındığında ilmühaber bakımından şu esaslar öne çıkmaktadır:

İlmühaber, esas olarak hamiline yazılı paylar için pay senedi bastırılıncaya kadar çıkarılabilen geçici bir menkul kıymettir.

Hamiline yazılı paylar için çıkarılan ilmühaberler, nama yazılı nitelik taşır.

İlmühaberlere kıyas yoluyla nama yazılı pay senetlerine ilişkin hükümler uygulanır.

Nama yazılı pay senetleri yerine ilmühaber çıkarılması yeni TTK sistemi bakımından sorunludur.

İlmühaber Ne Kadar Süre Geçerlidir?

Hamiline yazılı paylarda yönetim kurulu, pay bedellerinin tamamen ödenmesinden itibaren üç ay içinde pay senetlerini bastırmak zorundadır.

Bu süre içinde ilmühaber çıkarılması mümkündür.

Ancak üç aylık sürenin sonunda ilmühaberin hukuki akıbeti kanunda açıkça düzenlenmemiştir.

Bu konuda bir görüşe göre, sürenin sonunda pay senedi bastırılmamışsa ilmühaberin yerine çıplak pay durumu ortaya çıkar. Yönetim kurulunun pay senedi bastırma yükümlülüğünü yerine getirmemesi halinde ise pay sahiplerine karşı sorumluluğu gündeme gelebilir.

Nama Yazılı Pay Senetleri Doğrudan Bastırılabilir

Nama yazılı paylar bakımından şirketin ilmühaber çıkarmasına gerek yoktur.

Şirket, pay bedellerinin ödenip ödenmediğine bakılmaksızın nama yazılı pay senetlerini bastırıp pay sahiplerine dağıtabilir.

Ayrıca azlık talepte bulunursa, nama yazılı pay senetlerinin bastırılması ve tüm nama yazılı pay sahiplerine dağıtılması zorunludur.

Uygulamada Neden Karışıklık Yaşanıyor?

Uygulamada birçok anonim şirket, paylarının hamiline veya nama yazılı olup olmadığına bakmadan ilmühaber bastırmaktadır.

Özellikle nama yazılı paylar için de ilmühaber çıkarıldığı ve pay sahiplerine dağıtıldığı görülmektedir.

Bu uygulamanın en önemli nedeni, 232 sayılı Gelir Vergisi Genel Tebliği’nde yer alan açıklamalardır.

Söz konusu Tebliğ’de ilmühaberler, hangi tür pay senedi yerine çıkarıldığına ilişkin ayrım yapılmadan hisse senedi gibi değerlendirilmiştir.

232 Sayılı Gelir Vergisi Genel Tebliği Neden Sorunlu Hale Geldi?

232 sayılı Gelir Vergisi Genel Tebliği, 23 Mart 2000 tarihli olup eski Türk Ticaret Kanunu döneminin hukuki çerçevesine göre hazırlanmıştır.

Tebliğin yayımlandığı tarihteki idari anlayış, o dönemki ticaret hukuku düzenlemeleri bakımından anlaşılabilir niteliktedir.

Ancak 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun yürürlüğe girmesiyle birlikte ilmühaberin hukuki çerçevesi değişmiştir.

Bu nedenle eski Tebliğ açıklamalarının yeni TTK karşısında aynı kapsamda uygulanması, vergi uygulamasında hatalı sonuçlara yol açabilir.

Nama Yazılı Paylar İçin Çıkarılan İlmühaberler Vergisel Risk Doğurabilir

Yeni TTK kapsamında nama yazılı pay senetleri yerine çıkarılan ilmühaberlerin geçerli menkul kıymet niteliğinde olmadığı görüşü dikkate alındığında, bu belgelerin devri hisse senedi devri gibi değerlendirilemeyebilir.

Bu durumda, nama yazılı pay yerine çıkarılmış geçersiz ilmühaberin devri, iki yıl geçtikten sonra yapılsa bile gelir vergisi istisnasından yararlanamayabilir.

Başka bir ifadeyle, bu devir çıplak pay devri gibi değerlendirilebilir ve değer artış kazancı doğması halinde gelir vergisi gündeme gelebilir.

İki Yıllık Süre Her İlmühaber İçin Otomatik Koruma Sağlamaz

Uygulamada sık yapılan hata, ilmühaberin iki yıl elde tutulması halinde her durumda vergi doğmayacağı varsayımıdır.

Oysa burada öncelikle ilmühaberin hukuken geçerli şekilde çıkarılıp çıkarılmadığına bakılmalıdır.

Eğer ilmühaber, yeni TTK’ya uygun şekilde hamiline yazılı paylar için çıkarılmışsa, vergisel olarak hisse senedi gibi değerlendirilmesi mümkündür.

Ancak nama yazılı paylar için çıkarılmış ilmühaberler bakımından aynı sonuca ulaşmak risklidir.

Çıplak Pay Devrinde Vergilendirme

Anonim şirket payı herhangi bir hisse senedine veya geçerli ilmühabere bağlanmamışsa çıplak pay niteliğindedir.

Çıplak payların devrinden doğan kazançlar, şartların oluşması halinde değer artış kazancı olarak gelir vergisine tabi olabilir.

Bu nedenle anonim şirket ortaklarının pay devri öncesinde, paylarının gerçekten hisse senedine veya geçerli ilmühabere bağlanıp bağlanmadığını kontrol etmesi gerekir.

KDV Açısından da Değerlendirme Yapılmalı

İlmühaberin hisse senedi gibi kabul edilip edilmemesi yalnızca gelir vergisi bakımından değil, KDV bakımından da önemlidir.

Hisse senedi devri KDV’den istisna olmakla birlikte, geçerli bir menkul kıymet niteliği taşımayan belgeye bağlı pay devrinde KDV yönünden ayrıca değerlendirme yapılması gerekebilir.

Bu nedenle özellikle ticari işletmelerin aktifinde bulunan anonim şirket paylarının devrinde, payın senede bağlanma durumu ve ilmühaberin hukuki geçerliliği önem taşır.

Yönetim Kurulunun Sorumluluğu Gündeme Gelebilir

Hamiline yazılı paylarda yönetim kurulunun, pay bedellerinin tamamen ödenmesinden itibaren üç ay içinde pay senetlerini bastırıp dağıtma yükümlülüğü bulunmaktadır.

Bu yükümlülüğün yerine getirilmemesi, pay sahiplerinin haklarını kullanmasını ve pay devrinin hukuki güvenliğini etkileyebilir.

Yönetim kurulu, bu nedenle doğabilecek zararlardan sorumlu tutulabilir.

Şirketler Ne Yapmalı?

Anonim şirketlerin öncelikle esas sözleşmelerinde payların hamiline mi yoksa nama yazılı mı olduğunu kontrol etmesi gerekir.

Hamiline yazılı paylar bakımından pay bedelleri tamamen ödendikten sonra süresinde pay senetleri bastırılmalıdır.

Nama yazılı paylar bakımından ise ilmühaber yerine doğrudan nama yazılı pay senedi bastırılması tercih edilmelidir.

Pay devri yapılmadan önce belgenin ticaret hukuku açısından geçerli olup olmadığı mutlaka değerlendirilmelidir.

İdari Açıklamaya İhtiyaç Var

İlmühaber konusunda hem Ticaret Bakanlığı hem de Gelir İdaresi Başkanlığı tarafından güncel bir açıklama yapılmasında yarar vardır.

Çünkü mevcut uygulamada eski Gelir Vergisi Genel Tebliği açıklamalarına dayanılarak nama yazılı paylar için ilmühaber çıkarıldığı ve bunların devrinde vergi doğmayacağı varsayıldığı görülmektedir.

Bu durum, ileride yapılacak vergi incelemelerinde cezalı tarhiyat riskine yol açabilir.

232 Sayılı Tebliğ Güncellenmeli

232 sayılı Gelir Vergisi Genel Tebliği’nin ilmühaberlerle ilgili bölümü, yeni Türk Ticaret Kanunu dikkate alınarak gözden geçirilmelidir.

Özellikle nama yazılı paylar için çıkarılan ilmühaberlerin menkul kıymet niteliği taşımadığı yönündeki görüşlerin idari düzenlemeye yansıtılması, uygulamadaki tereddütleri azaltacaktır.

Aksi halde mükellefler eski Tebliğ açıklamalarına güvenerek işlem yapabilir ve sonrasında cezalı vergi tarhiyatıyla karşılaşabilir.

Pay Devri Öncesinde Vergi Planlaması Yapılmalı

Anonim şirket paylarının devrinde vergisel sonuçlar, payın hukuki niteliğine göre değişir.

Bu nedenle pay devri yapılmadan önce;

payların nama mı hamiline mi yazılı olduğu,

hisse senedi bastırılıp bastırılmadığı,

ilmühaber varsa hangi pay türü için çıkarıldığı,

ilmühaberin TTK’ya uygun olup olmadığı,

iktisap tarihi ve elde tutma süresi,

devrin gelir vergisi ve KDV sonuçları

birlikte değerlendirilmelidir.

Sonuç

İlmühaber, anonim şirketlerde pay sahipliğini geçici olarak belgeleyen ve bazı durumlarda hisse senedi gibi vergisel sonuç doğurabilen önemli bir menkul kıymettir.

Ancak yeni Türk Ticaret Kanunu sistemi içinde ilmühaberin özellikle hamiline yazılı paylar bakımından ve pay senedi bastırılıncaya kadar çıkarılabileceği dikkate alınmalıdır.

Nama yazılı paylar için çıkarılan ilmühaberlerin geçerli menkul kıymet niteliği taşıyıp taşımadığı ciddi bir tartışma konusudur. Bu nedenle bu tür belgelerin devrinde iki yıllık sürenin geçtiği gerekçesiyle gelir vergisi doğmayacağı varsayımı risklidir.

Anonim şirket ortaklarının ve şirket yönetimlerinin, pay devri öncesinde ilmühaberin hukuki geçerliliğini ve vergisel sonuçlarını dikkatle değerlendirmesi gerekir. Uygulamada yaşanan tereddütlerin giderilmesi için 232 sayılı Gelir Vergisi Genel Tebliği’nin yeni TTK hükümlerine göre güncellenmesi faydalı olacaktır.

2021-2024 Döneminde Sıfır Araç Alanlara Bilgi Talebi Gönderiliyor

Hazine ve Maliye Bakanlığı, özellikle 2021-2024 yılları arasında sıfır kilometre araç satın alan kişilere yönelik inceleme süreci başlattı.

Vergi Denetim Kurulu Başkanlığı tarafından gönderilen yazılarla, sıfır araç alımlarında araç bedeli dışında yapılan ödemeler, elden tahsilatlar, aksesuar bedelleri, ek garanti, sigorta ve benzeri işlemler hakkında açıklama isteniyor.

Süreç, pandemi sonrası araç bulunurluğunun azaldığı, çip krizi nedeniyle sıfır araç piyasasında arz sıkıntısının yaşandığı ve bazı bayilerde ek ödeme, zorunlu aksesuar veya sıra önceliği iddialarının gündeme geldiği dönemi kapsıyor.

Neden Sıfır Araç Alımları İnceleniyor?

2021-2024 yılları arasında sıfır otomobil almak isteyen birçok kişi uzun bekleme listeleriyle karşılaştı.

Bu dönemde bazı alıcıların sırada öne geçmek, araca daha hızlı ulaşmak veya aracı teslim alabilmek için araç bedeli dışında ek ödeme yapmak zorunda bırakıldığı iddia edildi.

Bazı durumlarda ise araçla birlikte aksesuar, ek hizmet, sigorta, boya koruma, garanti paketi veya farklı ürünlerin satın alınmasının şart koşulduğu ileri sürüldü.

Maliye, bu tür ödemelerin kayıt dışı kalıp kalmadığını, fatura düzenlenip düzenlenmediğini ve vergi kaybı doğup doğmadığını araştırıyor.

Kaç Kişiyi İlgilendiriyor?

2021-2024 yılları arasında Türkiye’de yaklaşık 4 milyon sıfır araç satışı gerçekleştiği belirtiliyor.

Bu nedenle inceleme süreci, çok geniş bir alıcı kitlesini ilgilendiriyor.

Gönderilen yazılar doğrudan araç alıcısına hitap ediyor ve araç alım sürecinde yapılan tüm ödemelerin ayrıntılı şekilde açıklanmasını istiyor.

Araç Hangi Bedelle Alındı?

Vergi Denetim Kurulu tarafından gönderilen yazılarda ilk olarak aracın hangi bedelle satın alındığı soruluyor.

Araç bedelinin faturada yer alan tutarla sınırlı olup olmadığı, araç bedeli dışında satıcıya veya başka kişilere ödeme yapılıp yapılmadığı araştırılıyor.

Alıcıdan, araç alımına ilişkin toplam ödeme tutarını ve ödeme yöntemini ayrıntılı şekilde açıklaması isteniyor.

Ödeme Nasıl Yapıldı?

Maliye, araç bedelinin hangi yöntemle ödendiğini de sorguluyor.

Bu kapsamda ödemenin banka yoluyla mı, PTT üzerinden mi, havale veya EFT ile mi, kredi kartıyla mı yoksa nakit olarak mı yapıldığı soruluyor.

Nakit ödeme yapılmışsa, bunun açıkça belirtilmesi isteniyor.

Ayrıca banka dekontları, makbuzlar, EFT ve havale kayıtları, kredi kartı slipleri ve diğer ödeme belgelerinin yazı ekinde gönderilmesi talep ediliyor.

Elden Ödeme İddiaları İncelemenin Merkezinde

Sıfır araç piyasasında en çok tartışılan konulardan biri, fatura dışı elden ödeme iddialarıydı.

Bu tür ödemeler, araç bedelinin veya ek hizmet bedelinin resmi kayıtlara yansımamasına neden olabilir.

Maliye açısından bu durum hem gelir veya kurumlar vergisi hem de KDV yönünden vergi kaybı riski doğurur.

Bu nedenle alıcılardan, araç satışı sırasında veya öncesinde satıcıya, bayi çalışanına ya da başka bir kişi veya firmaya fatura dışı ödeme yapılıp yapılmadığını açıklamaları bekleniyor.

Ek Aksesuarlar da Sorgulanıyor

Araç alımı sırasında herhangi bir aksesuar veya ek ürün alınıp alınmadığı da bilgi talebinin önemli başlıklarından biri.

Bu kapsamda yan basamak, park sensörü, sis farı, rüzgarlık, navigasyon, havuz paspas, boya koruma, yedek parça, eklenti ve benzeri ürün veya hizmetler soruluyor.

Alıcıdan, bu işlemlerin hangi firma tarafından yapıldığını ve ödemenin hangi firmaya yapıldığını açıklaması isteniyor.

Aksesuarlar İçin Fatura Kesildi mi?

Maliye, araçla birlikte alınan aksesuar veya ek hizmetler için fatura düzenlenip düzenlenmediğini de araştırıyor.

Eğer aksesuar bedeli ödenmiş ancak fatura düzenlenmemişse, bu durum kayıt dışı hasılat ve KDV yönünden incelemeye konu olabilir.

Alıcıların, aksesuar veya ek hizmetlere ilişkin faturaları, ödeme belgelerini ve varsa sözleşme ya da sipariş formlarını saklaması önem taşıyor.

Aksesuar Bayiden mi, Başka Firmadan mı Alındı?

Gönderilen yazılarda, aksesuar ve ek hizmetlerin doğrudan araç bayisinden mi yoksa başka bir firmadan mı alındığı da soruluyor.

Bu ayrım önemlidir. Çünkü bazı uygulamalarda araç satışı bayi üzerinden yapılırken, aksesuar veya ek hizmet faturası farklı bir şirket tarafından düzenlenmiş olabilir.

Maliye, bu yolla araç satış bedelinin farklı firmalara bölünüp bölünmediğini ve gerçek satış bedelinin eksik beyan edilip edilmediğini değerlendirebilir.

Araç Tesliminde Aksesuarlar Üzerinde miydi?

Vergi Denetim Kurulu’nun dikkat çektiği bir diğer konu, aracın teslim edildiği anda aksesuarların araç üzerinde bulunup bulunmadığıdır.

Alıcıya, araç bayiden ilk çıktığında faturada belirtilen aksesuarların araçta mevcut olup olmadığı soruluyor.

Ayrıca aracın teslim alındıktan sonra belli bir süre kullanılıp daha sonra servise götürülerek aksesuar takılıp takılmadığı da açıklanması istenen konular arasında yer alıyor.

Bu soru, aksesuar bedelinin araç satışının ayrılmaz parçası olup olmadığının tespiti açısından önemlidir.

Ek Garanti ve Sigorta Bedelleri de İnceleniyor

Sadece aksesuarlar değil, ek garanti ve sigorta işlemleri de inceleme kapsamında.

Alıcılardan, araç alımı sırasında ek garanti, kasko, sigorta, bakım paketi veya benzeri hizmetler için ödeme yapılıp yapılmadığını açıklamaları isteniyor.

Bu ödemelerin ne zaman yapıldığı da ayrıca önem taşıyor.

Ödemenin aracı teslim almadan önce mi, araç bedeliyle birlikte mi yoksa teslimden sonra mı yapıldığı soruluyor.

Araç Bedeli Dışındaki Tüm Ödemeler Açıklanmalı

Maliye’nin gönderdiği yazılar yalnızca araç bedeli ve aksesuar ödemeleriyle sınırlı değil.

Araç satışıyla bağlantılı olarak aracı satan firmaya, bayi çalışanına, başka bir firmaya veya aracı temin eden herhangi bir kişiye yapılan ek ödemeler de açıklama kapsamında.

Bu kapsamda sıra önceliği, kapora, hizmet bedeli, danışmanlık bedeli, paket satışı, zorunlu sigorta veya benzeri adlarla yapılan ödemeler de sorgulanabilir.

Alıcıdan Hangi Belgeler İsteniyor?

Araç alıcısından genel olarak şu belgeler isteniyor:

Araç bedeline ilişkin ödeme belgeleri,

banka dekontları,

EFT veya havale kayıtları,

kredi kartı slipleri,

makbuzlar,

nakit ödeme açıklaması,

aksesuar faturaları,

ek garanti ve sigorta belgeleri,

araç teslim belgeleri,

varsa sözleşme, sipariş formu veya ödeme makbuzları.

Bu belgelerin yazı ekinde ilgili müfettişliğe gönderilmesi talep ediliyor.

Cevap Süresi 15 Gün

Vergi Denetim Kurulu tarafından gönderilen yazılara 15 gün içinde cevap verilmesi gerekiyor.

Cevabın detaylı, açık ve sıralı şekilde hazırlanması isteniyor.

Ayrıca imzalı yazı ekinde, imzalayan veya ilgili kişinin telefon numarası ve nüfus cüzdanı fotokopisinin de gönderilmesi talep ediliyor.

Bu nedenle yazı alan kişilerin süreyi kaçırmadan gerekli belgeleri toparlaması önemlidir.

Cevap Verilmezse Ne Olur?

İstenen bilgilerin süresinde verilmemesi halinde özel usulsüzlük cezası uygulanabilir.

Eksik, yanıltıcı veya gerçeğe aykırı bilgi verilmesi de ceza riskini doğurur.

İlk aşamada özel usulsüzlük cezası kesilerek yeniden süre verilebilir. İkinci defa da bilgi verilmez, eksik bilgi sunulur veya yanıltıcı açıklama yapılırsa cezanın artırılarak uygulanması gündeme gelebilir.

Alıcılar Vergisel Açıdan Risk Altında mı?

Bu süreçte asıl inceleme odağı, araç satışında kayıt dışı tahsilat yapılıp yapılmadığıdır.

Araç alıcısı, çoğu durumda bilgi veren taraf konumundadır. Ancak alıcının gerçeğe aykırı bilgi vermesi, belge sunmaması veya nakit ödemeyi gizlemesi halinde kendi yönünden de usulsüzlük riski doğabilir.

Bu nedenle yazıya verilecek cevapta gerçek durumun belgelerle uyumlu şekilde açıklanması gerekir.

Bayiler Açısından Vergisel Sonuçlar

İnceleme sonucunda araç bayilerinin veya ilişkili firmaların fatura dışı tahsilat yaptığı tespit edilirse, gelir veya kurumlar vergisi, KDV ve vergi ziyaı cezaları gündeme gelebilir.

Ayrıca fatura düzenlememe, eksik fatura düzenleme veya ödemeleri farklı firmalar üzerinden gösterme gibi işlemler özel usulsüzlük cezasına da konu olabilir.

Bu nedenle alıcılardan toplanan bilgiler, bayiler ve bağlantılı şirketler hakkında yapılacak vergi incelemelerinde delil niteliği taşıyabilir.

Aksesuar Bedellerinde KDV Riski

Araçla birlikte satılan aksesuar, bakım paketi, boya koruma, garanti veya benzeri hizmetler için fatura düzenlenmemişse KDV yönünden risk oluşur.

Bu bedeller tahsil edildiği halde kayıt dışı bırakılmışsa, hem hasılat hem de KDV yönünden eksik beyan söz konusu olabilir.

Maliye’nin özellikle aksesuarın araç tesliminde mevcut olup olmadığını sorması, bu bedellerin araç satışının bir parçası olarak değerlendirilip değerlendirilmeyeceği açısından önemlidir.

Nakit Ödemeler Neden Önemli?

Nakit ödemeler, banka kayıtları üzerinden izlenemediği için vergi incelemelerinde özellikle sorgulanan ödeme türleridir.

Araç alıcısı nakit ödeme yaptıysa, bu ödemenin kime, ne zaman, hangi amaçla ve ne kadar yapıldığını açık şekilde belirtmelidir.

Varsa makbuz, yazışma, teslim belgesi veya tanık niteliğinde kayıtlar da açıklamaya eklenebilir.

Yazı Alan Kişiler Ne Yapmalı?

Vergi Denetim Kurulu’ndan bilgi talep yazısı alan kişilerin öncelikle yazıda istenen soruları tek tek incelemesi gerekir.

Daha sonra araç alımına ilişkin tüm ödeme kayıtları, faturalar, dekontlar, kredi kartı slipleri, sigorta belgeleri, aksesuar faturaları ve teslim belgeleri toplanmalıdır.

Verilecek cevap kısa, eksik veya genel ifadelerden oluşmamalıdır. Sorulara sıralı, açık ve belgeye dayalı şekilde yanıt verilmelidir.

Belgeler Yoksa Ne Yapılmalı?

Bazı alıcılar ödeme belgelerine ulaşamayabilir veya belgelerin bir kısmı eksik olabilir.

Bu durumda belgelerin neden sunulamadığı açıklanmalı ve mümkünse banka, kredi kartı veya bayi kayıtlarından yeniden temin edilmelidir.

Eksik belge bulunması, hiçbir açıklama yapılmaması anlamına gelmemelidir. Süresi içinde cevap verilmeli ve mevcut bilgiler dürüst şekilde paylaşılmalıdır.

15 Günlük Süre Kaçırılmamalı

Bu tür bilgi isteme yazılarında süre önemlidir.

15 günlük süre içinde cevap verilmemesi, özel usulsüzlük cezası riskini doğurur.

Bu nedenle yazıyı alan kişilerin, belge toplamayı beklerken süreyi kaçırmaması gerekir. Belgeler sonradan tamamlanacaksa, bu durum cevap yazısında ayrıca açıklanabilir.

Sonuç

Hazine ve Maliye Bakanlığı, 2021-2024 yılları arasında sıfır araç alımlarında ortaya çıkan elden ödeme, zorunlu aksesuar, ek garanti, sigorta ve fatura dışı tahsilat iddialarını incelemeye aldı.

Vergi Denetim Kurulu tarafından araç alıcılarına gönderilen yazılarla, aracın gerçek satın alma bedeli, ödeme yöntemi, nakit ödeme yapılıp yapılmadığı, aksesuar ve ek hizmetlerin faturalanıp faturalanmadığı sorgulanıyor.

Yazı alan kişilerin 15 gün içinde açık, sıralı ve belgeli cevap vermesi gerekiyor. Süresinde cevap verilmemesi, eksik veya yanıltıcı bilgi sunulması halinde özel usulsüzlük cezası uygulanabilecek.

Bu süreç, yalnızca araç alıcıları açısından değil, araç bayileri ve bağlantılı firmalar açısından da kayıt dışı tahsilat ve vergi kaybı yönünden önemli sonuçlar doğurabilir.

Anayasa Mahkemesi KVKK Cezasını Kanunilik İlkesi Yönünden İnceledi

Anayasa Mahkemesi Genel Kurulu, Viennalife Emeklilik ve Hayat A.Ş. başvurusunda, Kişisel Verilerin Korunması Kanunu kapsamında verilen idari para cezasını suçta ve cezada kanunilik ilkesi yönünden değerlendirdi.

27 Ocak 2026 tarihli ve 2020/32193 başvuru numaralı karar, 16 Haziran 2026 tarihli Resmî Gazete’de yayımlandı. Kararda, başvurucu şirkete verilen KVKK cezasının Anayasa’nın 38’inci maddesinde güvence altına alınan suçta ve cezada kanunilik ilkesini ihlal ettiği sonucuna ulaşıldı.

Olay Nasıl Başladı?

Başvuruya konu olayda, şikâyetçi A.Y., 24 Eylül 2018 tarihinde sigortacılık faaliyetleri hakkında görüşmek ve randevu talep etmek amacıyla Viennalife Emeklilik ve Hayat A.Ş. tarafından telefonla arandığını belirtti.

Şikâyetçi, şirketle daha önce herhangi bir ilişkisi bulunmadığını, kişisel verilerinin açık rızası olmadan temin edilip kullanıldığını ileri sürerek Kişisel Verileri Koruma Kurumuna başvurdu.

Kurum, şikâyet üzerine inceleme başlattı ve şirketten açıklama istedi.

Şirketin Savunması Neydi?

Şirket, şikâyetçiye ait ad, soyad ve telefon bilgisinin “hizmetburada.com” adlı internet sitesinden elde edildiğini savundu.

Şirkete göre bu bilgiler, ilgili kişi tarafından kamuya açık şekilde paylaşılmıştı. Bu nedenle kişisel verilerin, KVKK’nın 5’inci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi kapsamında “ilgili kişinin kendisi tarafından alenileştirilmiş” veri olarak değerlendirilmesi gerekiyordu.

Şirket, alenileştirilmiş kişisel verilerin işlenmesi için ayrıca açık rıza aranmayacağını ileri sürdü.

KVKK Kurulu Ne Karar Verdi?

Kişisel Verileri Koruma Kurulu, 7 Kasım 2019 tarihli kararıyla şirketin savunmasını kabul etmedi.

Kurul, şikâyetçiye ait verilerin söz konusu internet sitesinde bir dönem yer almış olabileceği varsayılsa dahi, şirketin bu verileri alenileştirme amacı doğrultusunda kullanmadığını belirtti.

Kurula göre şikâyetçinin verileri, mesleki yetkinliğinden yararlanmak amacıyla değil, şirketin ticari faaliyetlerine ilişkin randevu talebi için kullanılmıştı.

Bu nedenle Kurul, şirketin kişisel verilerin hukuka aykırı işlenmesini önlemeye yönelik teknik ve idari tedbirleri almadığı gerekçesiyle 100.000 TL idari para cezası uygulanmasına karar verdi.

Sulh Ceza Hâkimliği Cezayı Düşürdü

Şirket, idari para cezasına karşı sulh ceza hâkimliğine başvurdu.

İstanbul Anadolu 5. Sulh Ceza Hâkimliği, Kurul kararındaki hukuki değerlendirmeyi esas itibarıyla yerinde buldu.

Ancak idari para cezası alt sınırdan uzaklaşılarak verildiği halde bunun gerekçesinin kararda açıklanmadığını belirtti.

Bu nedenle cezanın 100.000 TL yerine 17.828 TL olarak uygulanmasına karar verdi. Daha sonra yapılan itirazlar reddedildi.

AYM Başvurusu Ne Üzerine Yapıldı?

Şirket, nihai kararın ardından Anayasa Mahkemesine bireysel başvuruda bulundu.

Başvuruda, kanunda yer almayan “alenileştirme amacı” kavramına dayanılarak idari para cezası verilmesinin öngörülebilirlik ve hukuki güvenlik ilkelerine aykırı olduğu ileri sürüldü.

Şirket, KVKK’da kişisel verilerin ilgili kişinin kendisi tarafından alenileştirilmiş olması halinde açık rıza aranmayacağının düzenlendiğini; ancak alenileştirme amacına aykırı kullanım şeklinde ayrı bir yaptırım ölçütünün kanunda açıkça yer almadığını savundu.

AYM Suçta ve Cezada Kanunilik İlkesini Hatırlattı

Anayasa Mahkemesi, Anayasa’nın 38’inci maddesinde güvence altına alınan suçta ve cezada kanunilik ilkesinin yalnızca suçlar için değil, kabahatler ve idari para cezaları bakımından da geçerli olduğunu vurguladı.

Mahkemeye göre, kişilere uygulanacak yaptırımların kanuni dayanağı açık, belirli ve öngörülebilir olmalıdır.

Bir fiilin yaptırıma bağlanabilmesi için, kişinin eylemi gerçekleştirdiği tarihte hangi davranışın cezaya konu olabileceğini kanundan makul şekilde öngörebilmesi gerekir.

“Alenileştirme Amacı” Kavramı Kanunda Yer Almıyor

AYM kararında, KVKK’nın 5’inci maddesinde kişisel verilerin işlenme şartlarının düzenlendiğini belirtti.

Bu maddeye göre kişisel veriler kural olarak açık rıza olmadan işlenemez. Ancak ilgili kişinin kendisi tarafından alenileştirilmiş kişisel veriler bakımından açık rıza aranmaksızın işleme yapılması mümkündür.

Buna karşılık Mahkeme, KVKK’da “alenileştirme amacı” kavramının açıkça düzenlenmediğini tespit etti.

Rehberdeki Açıklamaya Dayanarak Ceza Verilemez

Anayasa Mahkemesi, “alenileştirme amacı” kavramına ilişkin açıklamaların Kişisel Verilerin Korunması Kanunu’na İlişkin Uygulama Rehberi’nde yer aldığını belirtti.

Ancak Mahkemeye göre idari para cezası gibi yaptırımlar bakımından yalnızca rehberde yer alan bir açıklamaya dayanılarak ceza verilemez.

Kanunda açıkça düzenlenmeyen bir kriterin, yaptırım uygulanmasına esas alınması suçta ve cezada kanunilik ilkesini zedeler.

Kanun Hükmü Öngörülemez Şekilde Geniş Yorumlandı

AYM’ye göre somut olayda, şikâyetçinin internet sitesinde paylaştığı kabul edilen kişisel verilerinin paylaşılma amacına aykırı kullanıldığı gerekçesiyle şirkete ceza verilmiştir.

Ancak KVKK’da, alenileştirilmiş verinin “alenileştirme amacına aykırı” kullanılmasının hangi şartlarda yaptırıma bağlanacağı açık şekilde düzenlenmemiştir.

Bu nedenle şirket hakkında idari para cezası uygulanması, kanun hükmünün öngörülemez şekilde geniş yorumlanması sonucunu doğurmuştur.

Veri Sorumluluğu Yönünden de Değerlendirme Eksikliği Vurgulandı

Anayasa Mahkemesi kararında ayrıca, başvurucunun neden veri sorumlusu sayıldığının yasal dayanaklarıyla açık şekilde tartışılmadığını belirtti.

Bunun yanında verilerin ilk paylaşıldığı internet sitesinin sorumluluğu bulunup bulunmadığı konusunda da yeterli değerlendirme yapılmadığına dikkat çekildi.

Bu tespit, idari yaptırım kararlarında olayın tüm tarafları ve veri işleme sürecinin bütününün açıkça değerlendirilmesi gerektiğini göstermektedir.

AYM İhlal Kararı Verdi

Anayasa Mahkemesi, başvurucunun suçta ve cezada kanunilik ilkesinin ihlal edildiğine ilişkin iddiasını kabul edilebilir buldu.

Esas inceleme sonucunda ise Anayasa’nın 38’inci maddesinde güvence altına alınan suçta ve cezada kanunilik ilkesinin ihlal edildiğine karar verdi.

Karar oybirliğiyle alındı.

Yeniden Yargılama Yapılacak

AYM, ihlalin sonuçlarının ortadan kaldırılması için yeniden yargılama yapılmasına karar verdi.

Bu kapsamda kararın bir örneği İstanbul Anadolu 5. Sulh Ceza Hâkimliğine gönderilecek.

Yeniden yargılamada, Anayasa Mahkemesinin kanunilik ilkesine ilişkin değerlendirmeleri dikkate alınarak yeni bir karar verilmesi gerekecek.

Şirkete Yargılama Gideri Ödenecek

Anayasa Mahkemesi, başvurucu lehine yargılama giderlerine de hükmetti.

Kararda 446,90 TL harç ve 40.000 TL vekâlet ücreti olmak üzere toplam 40.446,90 TL yargılama giderinin başvurucuya ödenmesine karar verildi.

Ödemenin, başvurucunun Hazine ve Maliye Bakanlığına başvuru tarihinden itibaren dört ay içinde yapılması gerekiyor. Gecikme halinde yasal faiz uygulanacak.

Karar KVKK Uygulaması Açısından Neden Önemli?

Karar, KVKK kapsamında verilen idari para cezalarında kanunilik ilkesinin sınırlarını göstermesi bakımından önem taşıyor.

Kişisel verilerin korunması alanında rehberler, kurul kararları ve idari yorumlar uygulamaya yön verebilir.

Ancak idari para cezası gibi yaptırımların temel dayanağı açık ve öngörülebilir bir kanun hükmü olmalıdır.

Alenileştirilmiş Verilerde Yeni Tartışma Alanı

Karar, özellikle alenileştirilmiş kişisel verilerin işlenmesi bakımından uygulamadaki tartışmaları artırabilir.

Bir kişinin iletişim bilgisini kamuya açık bir platformda paylaşması, bu verinin her amaçla kullanılabileceği anlamına gelmez.

Ancak bu sınırın yaptırıma bağlanabilmesi için, hangi fiilin hangi şartlarda hukuka aykırı sayılacağı ve hangi yaptırımın uygulanacağı kanunda yeterince açık olmalıdır.

Şirketler İçin Uygulama Mesajı

Her ne kadar AYM kanunilik ilkesi yönünden ihlal kararı vermiş olsa da, bu karar şirketlere “alenileştirilmiş her veri serbestçe kullanılabilir” mesajı vermez.

Kişisel veri işleyen şirketlerin, verinin kaynağını, işleme amacını, hukuki sebebini ve ilgili kişiye karşı aydınlatma yükümlülüklerini dikkatle değerlendirmesi gerekir.

Özellikle pazarlama, teklif, randevu ve satış amaçlı aramalarda kişisel verilerin hangi hukuki sebebe dayanarak işlendiği açıkça belirlenmelidir.

İdari Para Cezalarında Kanuni Dayanak Daha Güçlü Olmalı

AYM kararının en önemli sonucu, idari para cezalarında kanuni dayanağın yalnızca şeklen bulunmasının yeterli olmadığını göstermesidir.

Kanun hükmü, uygulanacak yaptırımın kapsamını ve muhatabın hangi davranıştan dolayı cezalandırılabileceğini öngörebilecek açıklıkta olmalıdır.

Kanunda yer almayan veya yalnızca rehber niteliğindeki belgelerde açıklanan bir kavram, cezalandırmanın temel unsuru haline getirilemez.

Sonuç

Anayasa Mahkemesi, Viennalife Emeklilik ve Hayat A.Ş. başvurusunda KVKK kapsamında verilen idari para cezasının suçta ve cezada kanunilik ilkesini ihlal ettiğine karar verdi.

Mahkemeye göre, KVKK’da “ilgili kişinin kendisi tarafından alenileştirilmiş olması” açık rıza aranmayan veri işleme şartlarından biri olarak düzenlenmiştir. Ancak “alenileştirme amacı” kavramı ve bu amaca aykırı kullanımın yaptırımı kanunda açıkça yer almamaktadır.

Bu nedenle yalnızca rehberde açıklanan bir kavrama dayanılarak idari para cezası verilmesi, kanun hükmünün öngörülemez şekilde geniş yorumlanması anlamına gelir.

Karar, KVKK cezalarında kanunilik, öngörülebilirlik ve hukuki güvenlik ilkelerinin önemini ortaya koyan emsal nitelikte bir karar olarak dikkat çekmektedir.

Endüstri Bölgeleri Kanunu’nda Önemli İptal Kararı

Anayasa Mahkemesi, Endüstri Bölgeleri Kanunu’nda yapılan bazı değişiklikleri Anayasa’ya aykırı bularak iptal etti.

26 Mart 2026 tarihli ve E.2025/5, K.2026/68 sayılı karar, 16 Haziran 2026 tarihli Resmî Gazete’de yayımlandı. Kararda, Cumhurbaşkanı’na endüstri bölgelerinde ek teşvik belirleme yetkisi veren düzenleme ile yönetici şirketlerin Bakanlığa “her türlü belge ve bilgi” sunmasını zorunlu kılan hüküm değerlendirildi.

Mahkeme, iptal kararlarını hukuki belirlilik, kişisel verilerin korunması ve mülkiyet hakkı ilkeleri yönünden ele aldı.

İptal Davası Kimler Tarafından Açıldı?

İptal davası, Türkiye Büyük Millet Meclisi üyeleri Engin Altay, Özgür Özel, Engin Özkoç ile birlikte 132 milletvekili tarafından açıldı.

Davanın konusu, 20 Ekim 2022 tarihli ve 7419 sayılı Endüstri Bölgeleri Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un bazı hükümleriydi.

Başvuruda, söz konusu kuralların Anayasa’nın hukuk devleti, yasama yetkisinin devredilmezliği, mülkiyet hakkı, teşebbüs özgürlüğü, kişisel verilerin korunması ve ekonomik düzenlemelere ilişkin hükümlerine aykırı olduğu ileri sürüldü.

Cumhurbaşkanı’na Ek Teşvik Belirleme Yetkisi İptal Edildi

İptal edilen ilk düzenleme, 4737 sayılı Endüstri Bölgeleri Kanunu’nun 4’üncü maddesinin birinci fıkrasına eklenen ikinci cümledir.

Bu cümleyle, endüstri bölgelerinde yer alan yatırımlara ilişkin olarak Cumhurbaşkanı’nca ek teşvikler belirlenebileceği öngörülmüştü.

Anayasa Mahkemesi, söz konusu yetkinin kanunda yeterli çerçeve çizilmeden verildiği kanaatine vardı.

Mahkeme Hukuki Belirlilik İlkesine Vurgu Yaptı

Anayasa Mahkemesi kararında, hukuk devletinin temel ilkelerinden biri olan belirlilik ilkesine dikkat çekti.

Mahkemeye göre kanuni düzenlemelerin açık, net, anlaşılır, uygulanabilir ve nesnel olması gerekir.

Ayrıca kanunların, kamu otoritelerinin keyfî uygulamalarına karşı koruyucu güvenceler içermesi gerekir.

Ek teşvik yetkisine ilişkin düzenlemede ise teşviklerin konusu, kapsamı, şartları, hangi yatırımlara uygulanacağı ve teşviklerden yararlanma veya teşviklerin sona erme koşulları açıkça belirlenmemiştir.

Ek Teşviklerin Çerçevesi Kanunda Belirlenmelidir

Anayasa Mahkemesi, Cumhurbaşkanı’na ek teşvik belirleme yetkisi tanınmasının tek başına sorunlu olmadığını; ancak bu yetkinin hangi temel ilke ve esaslar çerçevesinde kullanılacağının kanunda gösterilmesi gerektiğini belirtti.

Kararda, mevcut düzenlemenin yatırımcılar açısından öngörülebilir olmadığı sonucuna ulaşıldı.

Bu nedenle Cumhurbaşkanı’na verilen ek teşvik belirleme yetkisi, Anayasa’nın 2’nci maddesinde yer alan hukuk devleti ilkesine aykırı bulundu.

Teşvik Düzenlemeleri Neden Önemli?

Endüstri bölgeleri, büyük ölçekli yatırımları çekmek, teknoloji transferini sağlamak, üretim ve istihdamı artırmak amacıyla kurulan özel üretim bölgeleridir.

Bu bölgelerde yatırımcılara sağlanacak teşvikler, yatırım kararları üzerinde doğrudan etkili olabilir.

Bu nedenle teşviklerin hangi koşullarda, kimlere ve ne kapsamda uygulanacağının belirli olması hem yatırımcı güveni hem de kamu kaynaklarının denetimi açısından önemlidir.

Yönetici Şirketlerin “Her Türlü Belge ve Bilgi” Sunma Yükümlülüğü de İptal Edildi

Anayasa Mahkemesi’nin iptal ettiği ikinci düzenleme, Endüstri Bölgeleri Kanunu’nun 4/D maddesinin on birinci fıkrasında yer alan “her türlü belge ve bilgiyi” ibaresidir.

Söz konusu hüküm, yönetici şirketin Bakanlığın talebi üzerine faaliyetleriyle ilgili her türlü belge ve bilgiyi Bakanlığa sunmakla yükümlü olduğunu düzenliyordu.

Ayrıca bu yükümlülüğe uymayan yönetici şirket görevlileri için idari para cezası öngörülüyordu.

Kişisel Veriler ve Ticari Sırlar Tartışma Konusu Oldu

Mahkeme, yönetici şirketten istenebilecek bilgi ve belgelerin yalnızca şirket faaliyetleriyle sınırlı olmadığını; gerçek kişi yatırımcıların mali ve ticari faaliyetlerine ilişkin kişisel verileri de kapsayabileceğini belirtti.

Bu nedenle düzenleme, kişisel verilerin korunması hakkı bakımından incelendi.

Ayrıca tüzel kişi yatırımcılar açısından işletme ruhsatı, ticari sır, fikrî haklar, müşteri çevresi ve ekonomik değeri bulunan diğer bilgilerin de bu kapsamda Bakanlığa sunulabileceği değerlendirildi.

Bu yönüyle düzenleme, tüzel kişilerin mülkiyet hakkı bakımından da önem taşıdı.

Kişisel Veriler Yönünden Genel Güvenceler Yeterli Görüldü

Anayasa Mahkemesi, gerçek kişilerin kişisel verileri bakımından 6698 sayılı Kişisel Verilerin Korunması Kanunu’nda yer alan genel hükümlerin uygulanabilir olduğunu değerlendirdi.

Bu nedenle kişisel verilerin korunması hakkı yönünden sınırlamanın tamamen güvencesiz olmadığı sonucuna ulaştı.

Ancak tüzel kişilere ait ekonomik değer taşıyan bilgi ve belgeler bakımından farklı bir değerlendirme yapıldı.

Tüzel Kişilerin Mülkiyet Hakkı Yönünden Güvence Eksikliği Bulundu

Mahkeme, tüzel kişilere ait ticari sırlar, fikrî haklar, müşteri çevresi ve ekonomik değeri bulunan bilgilerin mülkiyet hakkı kapsamında korunabileceğini belirtti.

Buna karşılık, Bakanlıkça elde edilen bu bilgilerin nasıl kullanılacağı, ne kadar süre saklanacağı, ne zaman silineceği, gizliliğinin nasıl korunacağı ve kötüye kullanımı önleyecek mekanizmaların neler olduğu kanun düzeyinde düzenlenmemiştir.

Bu nedenle Mahkeme, tüzel kişilerin mülkiyet hakkına getirilen sınırlamanın orantısız olduğu sonucuna vardı.

“Her Türlü Belge ve Bilgi” İbaresinin Kalan Hükme Etkisi

Anayasa Mahkemesi, “her türlü belge ve bilgiyi” ibaresinin iptali nedeniyle ilgili fıkranın kalan kısmının uygulanma imkânının kalmadığını değerlendirdi.

Bu nedenle 6216 sayılı Kanun’un 43’üncü maddesi uyarınca fıkranın kalan kısmı da iptal edildi.

Böylece yalnızca ibare değil, yönetici şirketin belge ve bilgi sunma yükümlülüğüne ilişkin fıkranın kalan bölümü de yürürlükten kaldırılacak.

İptal Hükümleri Ne Zaman Yürürlüğe Girecek?

Anayasa Mahkemesi, iptal kararlarının Resmî Gazete’de yayımlanmasından başlayarak dokuz ay sonra yürürlüğe girmesine karar verdi.

Karar 16 Haziran 2026 tarihli Resmî Gazete’de yayımlandığı için iptal hükümleri dokuz aylık sürenin sonunda yürürlüğe girecek.

Mahkeme, iptallerin hemen yürürlüğe girmesi halinde hukuki boşluk doğabileceğini ve bunun kamu yararını ihlal edebileceğini dikkate aldı.

Yürürlüğün Durdurulması Talebi Reddedildi

İptal davasında, dava konusu kuralların yürürlüğünün durdurulması da talep edilmişti.

Anayasa Mahkemesi, iptal hükümlerinin yürürlüğe girişini dokuz ay ertelediği için yürürlüğün durdurulması taleplerini reddetti.

Bu nedenle iptal edilen hükümler, dokuz aylık geçiş süresi boyunca yürürlükte kalmaya devam edecek.

Kararın Yatırım Teşvikleri Açısından Önemi

Karar, endüstri bölgelerinde yatırım teşviklerinin belirlenmesi bakımından önemli sonuçlar doğuruyor.

Anayasa Mahkemesi, teşvik politikasının yürütme tarafından belirlenebileceğini tamamen dışlamadı. Ancak kanunun temel çerçeveyi, ölçütleri ve sınırları belirlemesi gerektiğini açık biçimde vurguladı.

Bu yönüyle karar, ekonomik teşvik düzenlemelerinde kanunilik ve öngörülebilirlik ilkelerinin önemini ortaya koyuyor.

Yönetici Şirket Denetimlerinde Yeni Kanuni Çerçeve Gerekebilir

Karar, yönetici şirketlerin Bakanlık tarafından denetlenmesi bakımından da önemli bir mesaj içeriyor.

Bakanlığın endüstri bölgelerindeki faaliyetleri denetlemesi meşru ve gerekli kabul edilse de, istenecek bilgi ve belgelerin kapsamı ile bu bilgilerin korunmasına ilişkin güvencelerin kanunda açıkça düzenlenmesi gerekiyor.

Bu nedenle iptal kararının yürürlüğe gireceği tarihe kadar yeni bir kanuni düzenleme yapılması beklenebilir.

Ticari Sır ve Ekonomik Değer Taşıyan Bilgiler Korunmalı

Anayasa Mahkemesi, tüzel kişilerin ticari sırlarının, fikrî haklarının ve ekonomik değer taşıyan bilgilerinin mülkiyet hakkı kapsamında korunabileceğini kabul etti.

Bu değerlendirme, yalnızca endüstri bölgeleri bakımından değil, kamu otoritelerinin şirketlerden bilgi ve belge isteme yetkisi bakımından da emsal niteliği taşıyabilir.

Karar, idarenin bilgi talep ederken amaç, kapsam, saklama, silme, gizlilik ve denetim güvencelerini kanuni temelde oluşturması gerektiğini gösteriyor.

Sonuç

Anayasa Mahkemesi, Endüstri Bölgeleri Kanunu’nda Cumhurbaşkanı’na endüstri bölgeleri için ek teşvik belirleme yetkisi veren düzenlemeyi hukuki belirlilik ilkesine aykırı bularak iptal etti.

Mahkeme ayrıca yönetici şirketlerin Bakanlığa “her türlü belge ve bilgi” sunmasını öngören hükmü de tüzel kişilerin mülkiyet hakkı yönünden yeterli güvence içermediği gerekçesiyle iptal etti.

İptal hükümleri, kararın Resmî Gazete’de yayımlanmasından itibaren dokuz ay sonra yürürlüğe girecek. Bu süre içinde kanun koyucunun, endüstri bölgelerindeki teşvik yetkisi ve yönetici şirket denetimi konusunda daha belirli, ölçülü ve güvenceli yeni düzenlemeler yapması gerekecek.

Vergi Borçlarına Düşük Oranlı Tecil Faiziyle Ödeme Kolaylığı

Gelir İdaresi Başkanlığı, vergi dairelerine olan borçların düşük oranlı tecil faiziyle taksitlendirilmesine ilişkin rehber ve infografik yayımladı.

Rehber, 7582 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun, 11414 sayılı Cumhurbaşkanı Kararı ve Seri:B Sıra No:20 Tahsilat Genel Tebliği ile getirilen yeni tecil ve taksitlendirme düzenlemelerini açıklıyor.

Düzenleme ile şartları sağlayan borçlulara, vergi dairelerine olan borçlarını cari tecil faiz oranından daha düşük oranla ve belirli şartlarda uzun vadede ödeme imkânı sağlanıyor.

6183 Sayılı Kanunun Tecil Hükümlerinde Değişiklik Yapıldı

7582 sayılı Kanun ile 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 48’inci maddesinde yer alan tecil hükümlerinde önemli değişiklikler yapıldı.

Tecil müessesesi, borçlunun kamu borcunu bir defada ödemekte zorlanması halinde belirli şartlarla borcun ertelenmesine veya taksitlendirilmesine imkân tanıyor.

Yeni düzenlemelerle birlikte tecil süresi, teminat uygulaması ve bazı borçlular bakımından ödeme kolaylıkları yeniden şekillendirildi.

Teminatsız Tecil Limiti 10 Milyon TL’ye Yükseltildi

13 Haziran 2026 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanan 11414 sayılı Cumhurbaşkanı Kararı ile teminatsız tecil uygulamasında önemli bir artış yapıldı.

Buna göre teminat aranmaksızın tecil edilebilecek kamu alacağı tutarı 10 milyon TL’ye yükseltildi.

Bu değişiklik, özellikle yüksek tutarlı vergi borcu bulunan mükellefler açısından önemli bir kolaylık sağladı.

Seri:B Sıra No:20 Tahsilat Genel Tebliği Yürürlüğe Girdi

16 Haziran 2026 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanan Seri:B Sıra No:20 Tahsilat Genel Tebliği ile düşük faizli tecil ve taksitlendirme uygulamasının usul ve esasları belirlendi.

Tebliğ, 6183 sayılı Kanunun 48’inci maddesi kapsamında borçluların belirli süre içinde başvuru yapması halinde, vergi dairelerine olan borçlarını daha düşük faiz oranıyla taksitler halinde ödeyebilmesini düzenliyor.

Bu kapsamda yıllık yüzde 29 tecil faizi uygulanacak ve bazı borçlular için 72 aya kadar taksitlendirme imkânı sağlanabilecek.

Rehberde Hangi Konular Açıklandı?

Gelir İdaresi Başkanlığı tarafından yayımlanan rehberde, düşük oranlı tecil faiziyle taksitlendirme uygulamasına ilişkin temel konular açıklamalı şekilde ele alındı.

Rehberde özellikle Tebliğ kapsamına giren borçlar, başvuru süresi, başvuru kanalları, taksit sayıları, tecil faizi oranı, teminat şartları, zor durum halinin tespiti ve taksitlerin süresinde ödenmemesi halinde doğacak sonuçlar hakkında bilgi verildi.

Ayrıca uygulamaya ilişkin örneklerle borçluların hangi durumda kaç taksitten yararlanabileceği somutlaştırıldı.

Hangi Borçlar Kapsama Giriyor?

Düşük faizli tecil ve taksitlendirme imkânı, Tebliğde belirtilen şartları taşıyan ve vergi dairelerince takip edilen kamu alacakları için uygulanacak.

Bu kapsamda borcun vadesi, borcun türü ve Tebliğde açıkça kapsam dışında bırakılıp bırakılmadığı önem taşıyor.

Borçluların, başvuru yapmadan önce hangi borçlarının kapsama girdiğini ve hangi borçların kapsam dışında kaldığını kontrol etmesi gerekiyor.

Başvurular Hangi Sürede Yapılacak?

Tebliğ kapsamında düşük faizli taksitlendirmeden yararlanmak isteyen borçluların belirlenen süre içinde başvuru yapması gerekiyor.

Başvurular için son tarih 31 Ağustos 2026 olarak belirlendi.

Bu tarihten sonra yapılacak başvurular, söz konusu özel Tebliğ kapsamında değil, genel tecil hükümleri çerçevesinde değerlendirilecek.

Başvuru Kanalları Nelerdir?

Borçlular başvurularını elektronik ortamda veya yazılı olarak yapabilecek.

Başvuru için Gelir İdaresi Başkanlığının internet sistemi, Dijital Vergi Dairesi ve e-Devlet kullanılabilecek.

Ayrıca borçlu olunan vergi dairesine doğrudan başvuru yapılabileceği gibi posta yoluyla veya diğer vergi daireleri aracılığıyla da başvuru yapılabilecek.

Birden Fazla Vergi Dairesine Borcu Olanlar İçin Ayrı Başvuru

Birden fazla vergi dairesine borcu bulunanların her vergi dairesi için ayrı ayrı başvuruda bulunması gerekiyor.

Bu husus, başvurunun geçerli şekilde değerlendirilebilmesi açısından önem taşıyor.

Ayrıca borçlunun ilgili vergi dairesine olan tüm borçları için tecil talebinde bulunması gerekiyor.

Tecil Edilen Borçlar Kaç Taksitte Ödenecek?

Tecil edilen borçların taksit sayısı, borçlunun mali durumu, borcun türü ve borçlunun hukuki statüsüne göre değişiyor.

Faal mükelleflerde likidite oranına göre 36, 48 veya 72 taksit uygulanabilecek.

Kapsam dışı olmayan ve özel sınırlamaya tabi bulunmayan borçlarda taksit sayısı bu kriterlere göre belirlenecek.

Likidite Oranına Göre 72 Aya Kadar Taksit İmkânı

Faal mükellefiyeti bulunan ve bilanço ya da işletme hesabı esasına göre defter tutan mükelleflerde taksit sayısı çok zor durum haline göre belirlenecek.

Likidite oranı 0,50 ve üzerindeyse 36 taksit, 0,30 ile 0,50 arasındaysa 48 taksit, 0,30 ve altındaysa 72 taksit uygulanabilecek.

Bu düzenleme, mali durumu daha zayıf olan borçlulara daha uzun ödeme süresi verilmesini amaçlıyor.

KDV ve BSMV Borçlarında Taksit Sayısı Sınırlı

Her borç türü için 72 taksit uygulanması mümkün değil.

Katma Değer Vergisi ve Banka ve Sigorta Muameleleri Vergisi borçları ile bunlara bağlı fer’i alacaklar için özel taksit sınırlaması bulunuyor.

Bu borçlar en fazla 12 eşit taksitte ödenebilecek.

Tecil Faizi Oranı Yüzde 29

Düzenleme kapsamında tecil edilen borçlara yıllık yüzde 29 tecil faizi uygulanacak.

Bu oran, cari tecil faiz oranına göre daha düşük bir oranla ödeme imkânı sağlanması bakımından düzenlemenin en önemli avantajlarından biri olarak öne çıkıyor.

Borçluların ödeme planlarında taksit tutarlarıyla birlikte tecil faizi de gösterilecek.

Teminat Uygulaması Nasıl Olacak?

Yeni düzenleme kapsamında teminat uygulaması da önemli bir başlık olarak rehberde yer aldı.

10 milyon TL’ye kadar olan borçlarda teminat aranmayacak.

10 milyon TL’yi aşan borçlarda ise aşan kısmın yarısı kadar teminat istenecek.

Bu nedenle yüksek tutarlı borçlarda teminat hesabı başvuru aşamasında ayrıca değerlendirilmelidir.

Zor Durum Hali Nasıl Tespit Edilecek?

Tecil ve taksitlendirme uygulamasında borçlunun çok zor durumda olup olmadığı likidite oranı üzerinden değerlendirilecek.

Likidite oranı, borçlunun kısa vadeli borçlarını ödeme gücünü gösteren önemli bir mali göstergedir.

Bu oran düştükçe borçlunun ödeme güçlüğü daha belirgin kabul edilecek ve daha uzun taksit imkânı gündeme gelebilecektir.

Taksitler Süresinde Ödenmezse Ne Olur?

Tecil edilen borçlara ilişkin taksitlerin süresinde ödenmemesi veya eksik ödenmesi halinde tecil ihlal edilmiş sayılır.

Ancak düzenleme, borçlulara sınırlı bir esneklik tanıyor.

Bir takvim yılında en fazla iki taksitin süresinde ödenmemesi veya eksik ödenmesi, belirli şartlarla ihlal sayılmayacak.

Geciken Taksitler Faiziyle Tamamlanmalı

Süresinde ödenmeyen veya eksik ödenen taksitlerin, takip eden taksit ödeme süresi içinde tecil faiziyle birlikte ödenmesi gerekiyor.

Bu şart yerine getirilmezse tecil bozulur ve borç takip ve tahsil sürecine alınır.

Bu nedenle taksitlendirmeden yararlanan borçluların ödeme planını düzenli takip etmesi büyük önem taşır.

Rehber ve İnfografik Mükellefler İçin Yol Gösterici Olacak

Gelir İdaresi Başkanlığı tarafından yayımlanan rehber ve infografik, yeni tecil uygulamasının mükellefler tarafından daha kolay anlaşılmasını amaçlıyor.

Özellikle başvuru süresi, başvuru şekli, hangi borçların kapsama girdiği, kaç taksit yapılabileceği ve teminat şartları gibi konuların örneklerle açıklanması, uygulamadaki tereddütleri azaltacaktır.

Bu yönüyle rehber, vergi borcu bulunan mükellefler için pratik bir başvuru kaynağı niteliğindedir.

Kimler Bu Düzenlemeyi Değerlendirmeli?

Vergi dairesine vadesi geçmiş borcu bulunan ve borçlarını bir defada ödemekte zorlanan mükellefler, düşük faizli tecil imkânını değerlendirmelidir.

Özellikle nakit akışı bozulan işletmeler, borçlarını yapılandırılmış bir ödeme planı içinde ödemek isteyenler ve teminat yükü nedeniyle daha önce tecil başvurusu yapamayan borçlular için bu düzenleme önemli bir fırsat sunuyor.

Ancak kapsam dışı borçlar, taksit sayısı sınırlamaları ve başvuru koşulları dikkatle incelenmelidir.

Sonuç

Gelir İdaresi Başkanlığı, vergi dairesine olan borçların düşük oranlı tecil faiziyle taksitlendirilmesine ilişkin rehber ve infografik yayımladı.

7582 sayılı Kanunla 6183 sayılı Kanunun 48’inci maddesinde yapılan değişiklikler, 11414 sayılı Cumhurbaşkanı Kararıyla teminatsız tecil limitinin 10 milyon TL’ye çıkarılması ve Seri:B Sıra No:20 Tahsilat Genel Tebliği ile getirilen düşük faizli taksitlendirme imkânı rehberde ayrıntılı olarak açıklandı.

Düzenleme kapsamında şartları sağlayan borçlular, vergi dairesine olan borçlarını yıllık yüzde 29 tecil faiziyle ve durumlarına göre 72 aya kadar taksitler halinde ödeyebilecek.

Başvuruların süresinde yapılması, borç türlerinin doğru belirlenmesi, teminat şartlarının dikkate alınması ve ödeme planına uyulması düzenlemeden yararlanmak isteyen mükellefler açısından kritik önem taşıyor.

KDV İstisnalarında Yeni Düzenlemeler Yapıldı

16 Haziran 2026 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanan Katma Değer Vergisi Genel Uygulama Tebliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Tebliğ Seri No: 58 ile KDV uygulamasında bazı istisna hükümleri yeniden düzenlendi.

Tebliğ; Türkiye Diyanet Vakfı ve mazbut vakıflara ait taşınmazlar, vergi muafiyetli vakıf üniversiteleri tarafından işletilen sağlık kuruluşları, Darülacezeye yapılan bağışlar, kamulaştırılan taşınmazların devri ve ihracatta KDV iadesi süreçlerine ilişkin önemli değişiklikler içeriyor.

Düzenlemelerin bir kısmı yayım tarihinde yürürlüğe girerken, bazı hükümler için 1 Haziran 2026 ve 1 Ocak 2027 tarihleri esas alındı.

Türkiye Diyanet Vakfı ve Mazbut Vakıflara İlişkin Kapsam Genişletildi

Tebliğin ilk düzenlemesi, Katma Değer Vergisi Genel Uygulama Tebliği’nin Türkiye Diyanet Vakfına ilişkin istisna açıklamalarında değişiklik yaptı.

Daha önce mülkiyeti Türkiye Diyanet Vakfında bulunan taşınmazlara ilişkin kullanılan ifade genişletildi.

Yeni düzenlemeyle birlikte, Vakıflar Genel Müdürlüğü tarafından yönetilen ve temsil edilen mazbut vakıfların mülkiyetindeki taşınmazlar da ilgili düzenleme kapsamına dahil edildi.

“Vakıf” İfadesi “Vakıflar” Olarak Değiştirildi

Yapılan değişiklik yalnızca teknik bir ifade değişikliği değildir.

Tebliğde yer alan “söz konusu Vakfa” ibaresi “söz konusu vakıflara” şeklinde değiştirilerek uygulamanın yalnızca Türkiye Diyanet Vakfı ile sınırlı olmadığı açık hale getirildi.

Böylece hem Türkiye Diyanet Vakfı hem de Vakıflar Genel Müdürlüğünün yönettiği ve temsil ettiği mazbut vakıflar bakımından daha geniş bir uygulama alanı oluşturuldu.

Vergi Muafiyetli Vakıflar İçin “Cumhurbaşkanınca” İbaresi Getirildi

Tebliğde yer alan bir diğer değişiklik, eski mevzuat dilinin güncellenmesine ilişkindir.

Katma Değer Vergisi Genel Uygulama Tebliği’nin ilgili bölümünde geçen “Bakanlar Kurulunca” ibaresi “Cumhurbaşkanınca” şeklinde değiştirildi.

Bu değişiklikle, Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi sonrasında mevzuat dilinde yapılan uyum düzenlemelerine paralel bir güncelleme yapılmış oldu.

Vakıf Üniversitelerinin Sağlık Kuruluşlarında KDV Uygulaması Değişiyor

Tebliğin en dikkat çekici düzenlemelerinden biri, Cumhurbaşkanınca vergi muafiyeti tanınan vakıflarca kurulan yükseköğretim kurumları tarafından işletilen bazı kuruluşların KDV uygulamasına ilişkindir.

1 Ocak 2027 tarihinden itibaren, bu yükseköğretim kurumları tarafından işletilen bazı sağlık ve sosyal amaçlı kuruluşların teslim ve hizmetleri genel hükümler çerçevesinde KDV’ye tabi olacak.

Bu düzenleme özellikle vakıf üniversiteleri tarafından işletilen hastane, klinik ve benzeri sağlık kuruluşları bakımından önem taşıyor.

1 Ocak 2027’den İtibaren KDV’ye Tabi Olacak Kuruluşlar

Yeni düzenlemeye göre, Cumhurbaşkanınca vergi muafiyeti tanınan vakıflarca kurulan yükseköğretim kurumları tarafından işletilen bazı kuruluşların teslim ve hizmetleri KDV’ye tabi hale gelecek.

Bu kapsamda;

hastaneler,

nekahathaneler,

klinikler,

dispanserler,

prevantoryumlar,

sanatoryumlar,

kan bankaları,

organ nakline mahsus bankalar,

anıtlar,

botanik ve zooloji bahçeleri,

parklar,

veteriner, bakteriyoloji, seroloji ve distofajin laboratuvarları

tarafından sunulan teslim ve hizmetler genel hükümler kapsamında vergilendirilecek.

Doğrudan Vakıf Tarafından İşletilen Kuruluşlarda İstisna Devam Edecek

Tebliğde önemli bir ayrım yapıldı.

Söz konusu kuruluşlar, Cumhurbaşkanınca vergi muafiyeti tanınan vakıflarca kurulan yükseköğretim kurumları tarafından işletiliyorsa, 1 Ocak 2027’den itibaren KDV’ye tabi olacak.

Ancak aynı kuruluşların doğrudan Cumhurbaşkanınca vergi muafiyeti tanınan vakıflar tarafından işletilmesi halinde, teslim ve hizmetlerde KDV istisnası uygulanmaya devam edecek.

Bu ayrım, vakıf ile vakıf tarafından kurulan yükseköğretim kurumu arasındaki işletme yapısına göre KDV uygulamasının değişeceğini gösteriyor.

Darülaceze KDV İstisnası Metinlerine Açıkça Eklendi

Tebliğ ile yapılan bir diğer değişiklik, Darülacezenin KDV istisnası ve bağış uygulamalarına ilişkin bölümlere açık şekilde eklenmesidir.

Sosyal amaçlı istisna hükümleri, bağış uygulamaları ve dernek-vakıf düzenlemelerinde Darülaceze ibaresine yer verildi.

Bu değişiklik, Darülacezeye yapılan bağışlar ve Darülaceze tarafından yürütülen bazı işlemler bakımından mevzuat metnini daha açık hale getirdi.

Bağış Düzenlemelerinde Darülaceze Vurgusu

Tebliğde yapılan değişikliklerle, bağışın yapılacağı kurumlara ilişkin bölümlerde Darülaceze ayrıca sayıldı.

Bunun yanında, dernek ve vakıflarca yapılan işlemlere ilişkin başlık ve metinler “Darülaceze, dernek ve vakıflar” şeklinde yeniden düzenlendi.

Böylece Darülacezeye yapılan bağışlar ve Darülacezenin belirli faaliyetleri bakımından KDV uygulamasındaki tereddütlerin azaltılması amaçlandı.

Kamulaştırılan Taşınmazların Devrinde KDV İstisnası Getirildi

Tebliğ ile Katma Değer Vergisi Genel Uygulama Tebliği’ne yeni bir bölüm eklendi.

Buna göre, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu kapsamında kamu yararının bulunduğu hallerde kamulaştırılan taşınmazların, kamulaştırmayı yapan Devlet veya kamu tüzel kişilerine devri KDV’den istisna edildi.

Bu düzenleme, 3065 sayılı KDV Kanunu’nun 17’nci maddesinin 4 numaralı fıkrasına 7577 sayılı Kanunla eklenen hükme dayanıyor.

Kamulaştırma İstisnası 1 Haziran 2026’dan Geçerli

Kamulaştırılan taşınmazların devrine ilişkin KDV istisnası, 1 Haziran 2026 tarihinden geçerli olmak üzere yürürlüğe girdi.

Bu nedenle Tebliğ 16 Haziran 2026’da yayımlanmış olsa da, kamulaştırma istisnası 1 Haziran 2026 tarihinden itibaren uygulanacak.

KDV mükelleflerine ait taşınmazların 2942 sayılı Kanun kapsamında kamulaştırılması halinde, bu devir işlemi KDV’ye tabi olmayacak.

Daha Önce İndirilen KDV Ne Olacak?

Kamulaştırılan taşınmazın edinimi sırasında yüklenilen KDV daha önce indirim konusu yapılmış olabilir.

Bu durumda, taşınmazın kamulaştırma yoluyla devredildiği dönemde daha önce indirilen KDV’nin indirim hesaplarından çıkarılması gerekiyor.

Bu işlem, KDV beyannamesinde “Daha Önce İndirim Konusu Yapılan KDV’nin İlavesi” satırı aracılığıyla yapılacak.

İndirimden Çıkarılan KDV Gider veya Maliyet Yazılabilecek

Kamulaştırılan taşınmaz nedeniyle daha önce indirim konusu yapılan KDV’nin indirim hesaplarından çıkarılması, mükellef açısından tamamen giderilemeyen bir maliyet yaratmayacak.

Tebliğe göre, indirim hesaplarından çıkarılan KDV, gelir veya kurumlar vergisi matrahının tespitinde gider ya da maliyet olarak dikkate alınabilecek.

Bu yönüyle düzenleme, KDV istisnası uygulamasında indirim hakkı ile gelir ve kurumlar vergisi matrahı arasındaki ilişkiyi de netleştirmiş oldu.

İhracatta KDV İadesi Sürecinde Yeni Açıklama

Tebliğ ile ihracat nedeniyle KDV iadesi uygulamasına ilişkin bölüme de yeni bir paragraf eklendi.

Düzenleme, ÖTV Kanunu kapsamında teminat karşılığı ithal edilen mallara ilişkin KDV iadesi süreçlerini ilgilendiriyor.

Buna göre, teminat karşılığı ithal edilen malların teminatının hesaplanmasına esas ÖTV tutarı üzerinden ödenen KDV’nin ihracat nedeniyle iade hesabına dahil edilmesi halinde, bazı iade talepleri vergi inceleme raporu aranmaksızın sonuçlandırılabilecek.

Vergi İnceleme Raporu Beklenmeden İade İmkânı

Yeni düzenlemeye göre, doğrudan yüklenimler nedeniyle iade talebinde bulunulan tutarın azami iade edilebilir vergi tutarını aşan KDV kısmı için vergi inceleme raporu aranmayacak.

Bu tutarlar, genel esaslara göre iade edilebilecek.

Bu değişiklik, özellikle teminat karşılığı ithalat yapan ve daha sonra bu malları ihraç eden mükelleflerin KDV iade süreçlerinde bekleme sürelerini azaltabilecek niteliktedir.

Tebliğin Yürürlük Tarihleri

Tebliğde yer alan düzenlemelerin yürürlük tarihleri farklı şekilde belirlendi.

Vergi muafiyetli vakıflarca kurulan yükseköğretim kurumlarının işlemlerine ilişkin düzenleme 1 Ocak 2027 tarihinde yürürlüğe girecek.

Kamulaştırılan taşınmazların devrinde KDV istisnasına ilişkin düzenleme 1 Haziran 2026 tarihinden geçerli olmak üzere yayım tarihinde yürürlüğe girdi.

Diğer düzenlemeler ise Tebliğin yayımlandığı 16 Haziran 2026 tarihinde yürürlüğe girdi.

Düzenlemenin Mükellefler Açısından Önemi

Seri No: 58 Tebliğ, KDV istisnaları bakımından hem kapsam genişleten hem de bazı alanlarda vergiye tabi işlemleri netleştiren hükümler içeriyor.

Türkiye Diyanet Vakfı ve mazbut vakıflar bakımından uygulama alanı genişlerken, vergi muafiyetli vakıflarca kurulan yükseköğretim kurumlarının işlettiği sağlık ve benzeri kuruluşlar için 2027’den itibaren KDV uygulaması değişiyor.

Kamulaştırılan taşınmazların devrine getirilen istisna ise özellikle taşınmazları kamulaştırılan KDV mükellefleri açısından önem taşıyor.

Mükellefler Nelere Dikkat Etmeli?

Taşınmazı kamulaştırılan KDV mükellefleri, işlemde KDV hesaplanmayacağını ancak daha önce indirim konusu yapılan KDV varsa bunun beyanname üzerinden indirim hesaplarından çıkarılması gerektiğini dikkate almalıdır.

Vakıf üniversiteleri tarafından işletilen sağlık kuruluşları, 1 Ocak 2027’den itibaren teslim ve hizmetlerinin KDV’ye tabi olacağını göz önünde bulundurmalıdır.

Darülacezeye bağış yapan kişi ve kurumlar ise Tebliğde yapılan değişiklikle Darülacezenin istisna ve bağış hükümlerinde açıkça yer aldığını dikkate almalıdır.

Sonuç

Katma Değer Vergisi Genel Uygulama Tebliği Seri No: 58 ile KDV istisnalarına ilişkin önemli değişiklikler yapıldı.

Türkiye Diyanet Vakfı yanında Vakıflar Genel Müdürlüğünün yönettiği ve temsil ettiği mazbut vakıflar da ilgili istisna kapsamına dahil edildi. Darülaceze, sosyal amaçlı istisna ve bağış düzenlemelerinde açıkça sayıldı.

Kamulaştırılan taşınmazların Devlet veya kamu tüzel kişilerine devri KDV’den istisna edildi. Ancak taşınmazın ediniminde daha önce indirilen KDV varsa, teslim döneminde indirim hesaplarından çıkarılması gerekecek.

Vergi muafiyetli vakıflarca kurulan yükseköğretim kurumları tarafından işletilen hastane, klinik ve benzeri kuruluşların teslim ve hizmetleri ise 1 Ocak 2027’den itibaren genel hükümler çerçevesinde KDV’ye tabi olacak.

Tahsilat Genel Tebliği Resmî Gazete’de Yayımlandı

Hazine ve Maliye Bakanlığı Gelir İdaresi Başkanlığı tarafından hazırlanan Tahsilat Genel Tebliği Seri:B Sıra No:20, 16 Haziran 2026 tarihli Resmî Gazete’de yayımlandı.

Tebliğ ile vergi dairelerine olan belirli kamu borçları için geçici nitelikte yeni bir tecil ve taksitlendirme imkânı getirildi.

Düzenleme kapsamında, şartları sağlayan borçlular kamu borçlarını cari tecil faiz oranından daha düşük faizle ve belirli durumlarda 72 aya kadar taksitler halinde ödeyebilecek.

Düzenlemenin Amacı Nedir?

Tebliğin amacı, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 48’inci maddesinde yer alan tecil ve taksitlendirme hükümleri çerçevesinde borçlulara ödeme kolaylığı sağlamaktır.

Bu kapsamda, belirlenen süre içinde başvuru yapan borçluların vergi dairelerine olan borçları, yıllık yüzde 29 tecil faiziyle taksitlendirilebilecek.

Böylece borçlulara, cari tecil faiz oranına göre daha düşük maliyetli bir ödeme imkânı sunulmuş oldu.

Hangi Borçlar Tebliğ Kapsamında?

Tebliğ kapsamına, 5 Haziran 2026 tarihi itibarıyla vadesi gelmiş ancak Tebliğin yayımlandığı tarihe kadar ödenmemiş olan kamu alacakları giriyor.

Bu alacakların Hazine ve Maliye Bakanlığına bağlı vergi dairelerince takip ve tahsil edilmesi gerekiyor.

Dolayısıyla vergi dairelerine olan ve kapsam dışı bırakılmayan vergi, ceza, gecikme zammı ve fer’i alacaklar için tecil ve taksitlendirme talebinde bulunulabilecek.

Hangi Borçlar Kapsam Dışında?

Tebliğ bazı borç türlerini açıkça kapsam dışında bırakıyor.

Buna göre;

Özel Tüketim Vergisi,

2026 yılı gelir vergisine mahsup edilecek geçici vergi,

2026 yılı kurumlar vergisine mahsup edilecek geçici vergi,

bu vergilere bağlı vergi ziyaı cezaları,

gecikme faizleri,

gecikme zamları,

bu vergilerin beyannamelerine ilişkin damga vergileri ve gecikme zamları

Tebliğ kapsamında tecil ve taksitlendirilemeyecek.

Başvuru Süresi Ne Zaman Sona Eriyor?

Düzenlemeden yararlanmak isteyen borçluların 31 Ağustos 2026 tarihi dahil olmak üzere bu tarihe kadar başvuru yapmaları gerekiyor.

Bu tarihten sonra yapılacak başvurular, Seri:A Sıra No:1 Tahsilat Genel Tebliği’nde yer alan genel esaslara göre değerlendirilecek.

Aynı şekilde vadesi 5 Haziran 2026 tarihinden sonra gelen alacaklar da bu Tebliğ kapsamına girmeyecek.

Başvurular Nereden Yapılacak?

Başvurular elektronik ortamda veya yazılı olarak yapılabilecek.

Borçlular;

Gelir İdaresi Başkanlığı internet sitesi,

Dijital Vergi Dairesi,

e-Devlet,

borçlu olunan vergi dairesi,

posta yolu,

diğer vergi daireleri aracılığıyla

başvuru yapabilecek.

Elektronik başvurularda başvuru tarihi, sistem üzerinden başvurunun yapıldığı tarih olacak. Taahhütlü posta veya APS ile yapılan başvurularda postaya verildiği tarih, adi posta ile yapılanlarda ise vergi dairesi kayıtlarına giriş tarihi esas alınacak.

Birden Fazla Vergi Dairesine Borcu Olanlar Ne Yapacak?

Birden fazla vergi dairesine borcu bulunan borçluların her vergi dairesi için ayrı ayrı başvuru yapması gerekiyor.

Ayrıca borçluların ilgili vergi dairesine olan tüm borçları için tecil talebinde bulunmaları şart.

Bu nedenle yalnızca bazı borçların seçilerek Tebliğ kapsamında taksitlendirilmesi mümkün olmayacak.

İlk Taksit Eylül 2026’da Başlayacak

Tebliğ kapsamında tecil edilen borçlar, ilk taksit Eylül 2026 ayından başlamak üzere aylık eşit taksitler halinde ödenecek.

Taksit sayısı; borçlunun çok zor durum hali, alacağın türü ve borçlunun hukuki statüsüne göre belirlenecek.

Bu nedenle her borçlu için uygulanacak taksit sayısı aynı olmayacak.

Çok Zor Durum Haline Göre Taksit Sayısı

Faal mükellefiyeti bulunan ve bilanço ya da işletme hesabı esasına göre defter tutan mükelleflerde taksit sayısı likidite oranına göre belirlenecek.

Likidite oranı 0,50 veya üzerinde olanların borçları 36 eşit taksitte ödenebilecek.

Likidite oranı 0,50’den küçük ve 0,30’dan büyük olanların borçları 48 eşit taksitte ödenebilecek.

Likidite oranı 0,30 veya altında olanların borçları ise 72 eşit taksitte ödenebilecek.

Diğer Borçlular İçin Genel Taksit Sayısı

Faal mükellefiyeti bulunmayan veya Tebliğde belirtilen likidite oranı değerlendirmesi kapsamına girmeyen borçlular için genel taksit sayısı 48 eşit taksit olarak belirlendi.

Bu gruptaki borçlular, Tebliğ kapsamına giren borçlarını 48 ayda ödeyebilecek.

Ancak alacak türü bakımından özel sınırlama getirilen borçlar için daha kısa taksit süresi uygulanacak.

KDV ve BSMV Borçlarında En Fazla 12 Taksit

Tebliğde bazı alacak türleri için özel taksit sınırı getirildi.

Katma Değer Vergisi ve Banka ve Sigorta Muameleleri Vergisi borçları ile bunlara bağlı vergi ziyaı cezaları, gecikme faizleri, gecikme zamları ve ilgili beyanname damga vergileri en fazla 12 eşit taksitte ödenebilecek.

Bu nedenle mükellefin diğer borçları 36, 48 veya 72 taksite bağlansa bile KDV ve BSMV borçları için 12 taksit sınırı uygulanacak.

Belediyeler ve Bağlı Şirketler İçin 72 Taksit İmkânı

İl özel idareleri, belediyeler, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlıkları ile bunlara bağlı kamu tüzel kişileri için özel düzenleme yapıldı.

Ayrıca bu kuruluşların doğrudan veya dolaylı olarak sermayesinin yarısından fazlasına sahip olduğu şirketler de bu kapsamda değerlendirilecek.

Bu gruptaki borçluların Tebliğ kapsamındaki tüm borçları, alacak türü ayrımı yapılmaksızın 72 eşit taksitte ödenebilecek.

Tecil Faizi Yıllık Yüzde 29 Olarak Uygulanacak

Tebliğ kapsamında tecil edilen borçlara yıllık yüzde 29 tecil faizi uygulanacak.

Faiz hesaplaması, genel tecil hükümlerinde yer alan esaslara göre yapılacak.

Taksit ödeme planlarında tecil faizi ay sonu itibarıyla hesaplanarak gösterilecek. Taksitlerin vadesinden önce ödenmesi halinde faiz, ödeme tarihi dikkate alınarak hesaplanacak.

Borç Tutarı Nasıl Hesaplanacak?

Başvuruda bulunan borçluların gecikme zammı uygulanması gereken borçları için, vade tarihinden tecil talep tarihine kadar gecikme zammı hesaplanacak.

Daha sonra toplam borç tutarı belirlenecek ve uygun taksit sayısına bölünecek.

Taksitlendirmede oluşan lira kesirleri ilk taksit tutarına eklenecek.

Teminat Şartı Nasıl Uygulanacak?

6183 sayılı Kanun’un 48’inci maddesine göre yapılan tecillerde teminat uygulaması bu Tebliğ kapsamında da geçerli olacak.

Buna göre 10 milyon TL’ye kadar olan amme alacakları için teminat aranmayacak.

10 milyon TL’yi aşan borçlarda ise aşan kısmın yarısı kadar teminat istenecek.

Örneğin 14 milyon TL borç için 10 milyon TL’lik kısım teminatsız olacak, aşan 4 milyon TL’nin yarısı olan 2 milyon TL tutarında teminat aranacak.

Tecil Yetkisi Vergi Dairesi Müdürlerinde Olacak

Tebliğ kapsamında yapılacak tecil başvuruları, borç tutarına bakılmaksızın vergi dairesi müdürleri tarafından değerlendirilecek.

Ancak 10 milyon TL’yi geçmeyen alacaklar için tecil işlemleri Gelir İdaresi Başkanlığı bilgi işlem sistemleri üzerinden doğrudan yapılabilecek.

Tecil edilen borçlar için borçlulara taksit tutarlarını, tecil faizlerini ve vade tarihlerini gösteren ödeme planı verilecek.

Mevcut Tecilli Borçlarda Yeni Faiz Uygulanacak

Tebliğin yayımlandığı tarih itibarıyla daha önce tecil edilmiş ve şartlarına uygun şekilde ödenmekte olan borçlar için de özel düzenleme getirildi.

Bu borçların Tebliğ tarihinden sonra ödenmesi gereken taksitlerine, Tebliğin yayımı tarihinden itibaren yıllık yüzde 29 tecil faizi uygulanacak.

Bu uygulama için ayrıca başvuru şartı aranmayacak.

Mevcut Tecilli Borçlar Yeni Taksit Süresine Geçirilebilir

Tebliğin yayımlandığı tarihte tecil edilip düzenli ödenen borçlar için borçlular, kalan taksitleri yeni Tebliğ kapsamındaki sürelere göre ödemek isteyebilir.

Bu durumda 31 Ağustos 2026’ya kadar başvuru yapılması gerekiyor.

Başvuru üzerine, daha önce ödenen taksitler için eski tecil hükümleri geçerli sayılacak; kalan borçlar için Eylül 2026’dan başlamak üzere yeni ödeme planı düzenlenecek.

Ancak bu şekilde yapılacak tecillerde toplam süre, ilk müracaat tarihinden itibaren 6183 sayılı Kanun’un 48’inci maddesinde belirlenen azami süreyi aşamayacak.

Değerlendirme Aşamasındaki Tecil Talepleri

Tebliğin yayımlandığı tarihte henüz sonuçlandırılmamış tecil talepleri için de geçiş hükmü getirildi.

Bu durumdaki borçlular, yeni Tebliğ hükümlerinden yararlanmak istiyorsa 31 Ağustos 2026’ya kadar başvuru yapacak.

Başvuru yapılırsa Tebliğ tarihinden itibaren yıllık yüzde 29 faiz oranı uygulanacak.

Başvuru yapılmaz veya borçlu yeni Tebliğden yararlanmak istemezse, talep genel tecil hükümlerine göre değerlendirilecek ve uygun görülmesi halinde yıllık yüzde 39 tecil faizi uygulanacak.

Taksitler Ödenmezse Tecil İhlal Edilecek

Tebliğ kapsamında tecil edilen borçlara ilişkin taksitlerin süresinde ödenmemesi veya eksik ödenmesi halinde tecil ihlal edilmiş sayılacak.

Ancak borçlulara sınırlı bir esneklik tanındı.

Bir takvim yılında en fazla iki taksitin süresinde ödenmemesi veya eksik ödenmesi, belirli şartlarla ihlal nedeni sayılmayacak.

İki Taksit Gecikmeli Ödenebilir

Bir takvim yılında en fazla iki taksit gecikmeli veya eksik ödenebilir.

Ancak süresinde ödenmeyen veya eksik ödenen her taksitin, takip eden taksit ödeme süresi içinde tecil faiziyle birlikte tamamlanması gerekir.

Geciken taksit son taksit ise, son taksit ödeme süresini takip eden ayın sonuna kadar faizle birlikte ödenmelidir.

Bu şartlar yerine getirilmezse tecil bozulacak ve borç takip ve tahsil sürecine alınacak.

Mirasçılar, Kefiller, Ortaklar ve Kanuni Temsilciler Yararlanabilecek

Tebliğ yalnızca asıl borçlulara değil, kamu borcundan sorumlu tutulan kişilere de imkân sağlıyor.

Mirasçılar, kefiller, şirket ortakları ve kanuni temsilciler, sorumlu oldukları tutarlar için bu düzenlemeden yararlanabilecek.

Adi ve kollektif şirket ortakları, şirket borçlarının tamamından müteselsilen sorumlu oldukları için bu borçlar bakımından da başvuru yapabilecek.

Bu kapsamda yararlanmak isteyenlerin ilgili vergi dairesine yazılı başvuruda bulunması gerekiyor.

Özel Kanunlarla Yapılandırılmış Borçlar Kapsam Dışında

Özel kanunlara göre yapılandırılarak taksitlendirilmiş ve Tebliğin yayımı tarihi itibarıyla ihlal edilmemiş borçlar bu düzenleme kapsamında yeniden tecil edilemeyecek.

Çünkü bu tür yapılandırmalarda ödenmemiş taksitlerin nasıl ödeneceğine ilişkin özel kanunlarda ayrıca hükümler bulunuyor.

Bu nedenle mevcut yapılandırma dosyalarının durumu kendi özel kanununa göre değerlendirilecek.

Borç Durum Belgesi İçin Yüzde 10 Ödeme Şartı

Tebliğ kapsamında taksitlendirilen borçların borç durumunu gösterir belgede yer almaması için, tecil edilen borcun en az yüzde 10’unun ödenmiş olması gerekiyor.

Eğer borcun yüzde 10’u ödenmişse tecil edilen borç belgeye yazılmayacak.

Hiç ödeme yapılmamışsa borcun tamamı belgede yer alacak.

Yüzde 10’dan az ödeme yapılmışsa, borç tutarı ile yapılan ödeme arasındaki fark belgede gösterilecek.

Motorlu Taşıt Vergisi Borçları İçin Taşıt Bazında Başvuru

Motorlu taşıt vergisi borçları bakımından özel düzenleme yapıldı.

Bu borçlar için başvuru her bir taşıt itibarıyla hesaplanacak toplam borç tutarı üzerinden yapılacak.

MTV, MTV’ye bağlı gecikme zammı, gecikme faizi, vergi cezaları, trafik idari para cezaları, geçiş ücreti ve idari para cezaları ile bunlara ilişkin fer’i alacaklar tecil edilebilecek.

Tecil Devam Ederken Muayene İşlemi Yapılabilecek

Motorlu taşıta ilişkin borçlar Tebliğ kapsamında tecil edilmiş ve tecil ihlal edilmemişse, taşıt için fenni muayene izin belgesi veya uçuşa elverişlilik belgesi verilebilecek.

Bu düzenleme, borçlarını taksitlendiren taşıt sahiplerinin muayene işlemleri bakımından kolaylık sağlamaktadır.

Ancak araç satış ve devri için farklı kural uygulanacak.

Araç Satışı İçin Borcun Tamamı Ödenmeli

Motorlu taşıtların satış ve devir işlemlerinin yapılabilmesi için tecil edilen borçların tamamının ödenmiş olması gerekiyor.

Dolayısıyla borç taksitlendirilmiş olsa bile araç satışı veya devri yapılacaksa, ilgili taşıta ait tecilli borçların tamamı kapatılmalıdır.

Daha Az Taksit Talep Edilebilir

Borçlular, Tebliğde belirlenen azami taksit sayılarını aşmamak kaydıyla daha az sayıda taksit talebinde bulunabilir.

Örneğin 72 taksit hakkı bulunan bir borçlu, isterse borcunu 24 veya 36 taksitte ödemeyi talep edebilir.

Bu durumda ödeme planı talep edilen taksit sayısına göre oluşturulacaktır.

Düzenlemenin Borçlular Açısından Önemi

Tahsilat Genel Tebliği Seri:B Sıra No:20, vergi borçlarını ödemekte zorlanan borçlular için önemli bir ödeme kolaylığı sağlamaktadır.

Özellikle yüzde 29 yıllık tecil faizi, uzun taksit imkânı ve belirli borçlarda 72 aya kadar ödeme süresi, nakit akışı bozulan mükellefler açısından önemli bir avantaj oluşturabilir.

Ancak düzenlemeden yararlanmak için başvuru süresi, kapsam dışı borçlar, teminat şartı ve taksit ihlal kuralları dikkatle takip edilmelidir.

Sonuç

16 Haziran 2026 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanan Tahsilat Genel Tebliği Seri:B Sıra No:20 ile vergi dairelerine olan belirli kamu borçları için düşük faizli tecil ve taksitlendirme imkânı getirildi.

Tebliğ kapsamında başvurular 31 Ağustos 2026 tarihine kadar yapılabilecek. Borçlar, durumuna göre 12, 36, 48 veya 72 eşit taksitte ödenebilecek. Tecil faizi yıllık yüzde 29 olarak uygulanacak.

KDV ve BSMV borçları için en fazla 12 taksit öngörülürken, likidite oranı düşük faal mükellefler ile belediyeler ve bağlı şirketleri için 72 taksite kadar ödeme imkânı sağlandı.

Borçluların bu imkândan yararlanabilmesi için süresinde başvuru yapması, tüm borçları için tecil talep etmesi ve ödeme planına uygun hareket etmesi gerekiyor.

2026 Yılı ÖTV İstisnasında Limit, Yaş Şartı, Satış Süresi ve KDV Uygulaması

Engelli bireylerin taşıt alımında uygulanan ÖTV istisnası, 2026 yılında hem tutar hem de uygulama şartları bakımından önemli başlıklar içeriyor.

2026 yılı için ÖTV istisnası kapsamında alınabilecek araçlarda üst limit 2.873.900 TL olarak uygulanıyor. Bu tutar, aracın ÖTV ve diğer vergiler dahil toplam satış bedeli için dikkate alınıyor. Limit, 2025 yılı yeniden değerleme oranı esas alınarak 1 Ocak 2026’dan itibaren geçerli olacak şekilde artırıldı.

Bunun yanında 27 Aralık 2024 sonrasında yapılan düzenlemelerle yeniden ÖTV istisnasından yararlanma süresi, yerli katkı oranı ve bazı hak sahibi gruplar bakımından uygulamada dikkat edilmesi gereken yeni kurallar ortaya çıktı.

ÖTV İstisnasının Yasal Dayanağı

Engellilerin taşıt alımında ÖTV istisnası, temel olarak 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu’nun 7’nci maddesinin ikinci fıkrasına dayanmaktadır.

Bu istisna, taşıtın ilk iktisabında uygulanır. Yani engelli birey veya şartları sağlayan hak sahibi adına aracın ilk defa satın alınması sırasında ÖTV hesaplanmaz.

Uygulamanın ayrıntıları ise Özel Tüketim Vergisi (II) Sayılı Liste Uygulama Genel Tebliği, bu Tebliğde yapılan değişiklikler, Cumhurbaşkanı kararları ve Gelir İdaresi Başkanlığı açıklamalarıyla şekillenmektedir.

2026 Yılında ÖTV İstisnalı Araç Alım Limiti Ne Kadar?

2026 yılında engelli bireylerin ÖTV istisnası kapsamında satın alabilecekleri araçlarda üst limit 2.873.900 TL’dir.

Bu tutar, yalnızca çıplak araç bedeli değildir. Araç bedelinin ÖTV, KDV ve diğer vergiler dahil toplam satış tutarı bu sınırı aşmamalıdır.

Dolayısıyla fatura ve satış aşamasında aracın nihai satış bedeli bu limit üzerinden değerlendirilir.

Yerli Katkı Oranı Şartı Devam Ediyor

Engelli araç alımında 2026 yılı itibarıyla en önemli şartlardan biri yerli katkı oranıdır.

ÖTV Kanunu’na eklenen düzenleme sonrasında, istisna kapsamında alınacak araçlarda yerli katkı oranı şartı getirilmiş; Cumhurbaşkanı Kararı ile bu oran yüzde 40 olarak belirlenmiştir. Mevzuat.gov.tr’de yer alan güncel ÖTV Kanunu metninde de yerli katkı oranının 27 Aralık 2024 tarihli 9321 sayılı Cumhurbaşkanı Kararı ile yüzde 40 olarak belirlendiği görülmektedir.

Bu nedenle 2026 yılında ÖTV istisnası kapsamında araç alınırken yalnızca fiyat limitine değil, aracın yerli katkı oranı şartını sağlayıp sağlamadığına da bakılmalıdır.

Kimler ÖTV İstisnasından Yararlanabilir?

ÖTV istisnasından yararlanabilecek kişiler, engellilik oranı ve engelin niteliğine göre farklı gruplara ayrılır.

Engellilik oranı yüzde 90 ve üzerinde olan kişiler, mevzuatta belirtilen şartları sağlayan araçları ÖTV ödemeden satın alabilir. Bu durumda aracın bizzat engelli kişi tarafından kullanılması şart değildir.

Yüzde 90’ın altında engellilik oranı bulunan kişilerde ise genel olarak engelin aracı kullanmaya etkisi, özel tertibat ihtiyacı, sağlık kurulu raporu ve sürücü belgesi şartları birlikte değerlendirilir.

Engelli Araç Alımında Yaş Şartı Var mı?

ÖTV istisnasından yararlanmak için mevzuatta genel bir alt veya üst yaş sınırı bulunmamaktadır.

Bu nedenle çocuk yaştaki engelliler adına da araç alınabilir. 18 yaşından küçük kişiler bakımından işlemler veli veya vasi aracılığıyla yürütülür.

İleri yaştaki engelli bireyler de sağlık kurulu raporu ve diğer şartları sağlamaları halinde ÖTV istisnasından yararlanabilir.

Ancak aracı kullanacak kişinin sürücü belgesi, sağlık raporu, kısıtlama kodları ve özel tertibat ihtiyacı ayrıca değerlendirilmelidir.

Yüzde 90 ve Üzeri Engellilerde Araç Kullanma Şartı

Engellilik oranı yüzde 90 veya üzerinde olan kişiler adına alınan araçlarda, aracın bizzat engelli birey tarafından kullanılması zorunlu değildir.

Bu araçlar, mevzuatta belirtilen kişiler tarafından kullanılabilir.

Bu grupta temel belge, yetkili sağlık kuruluşundan alınmış engelli sağlık kurulu raporudur.

Yüzde 90 Altı Ortopedik Engellilerde Uygulama

Yüzde 90’ın altında engellilik oranı bulunan kişilerde istisna, daha çok ortopedik engel ve aracın özel tertibatlı kullanılması şartı üzerinden uygulanır.

Bu durumda sağlık kurulu raporu, sürücü belgesi, sürücü belgesindeki kısıtlama kodları ve aracın engel durumuna uygun şekilde özel tertibatlı olması önemlidir.

Otomatik vitesli araç her durumda özel tertibat sayılmaz. Otomatik vitesin istisna kapsamında dikkate alınabilmesi için engel türüyle doğrudan bağlantılı olması gerekir.

2026 Yılında Kapsamı Genişleyen Hak Sahipleri

2026 yılında yapılan değişiklikle, ortopedik engellilik oranı yüzde 40 ve üzerinde olan ve ortopedik engeli nedeniyle sürücü belgesi alamayacağı belirlenen kişiler için de istisna uygulanmasına imkan sağlandı.

Gelir İdaresi Başkanlığı’nın 17 Seri No.lu Tebliğe ilişkin açıklayıcı bilgi notunda, 7577 sayılı Kanun ile ÖTV Kanunu’nun 7’nci maddesindeki düzenlemenin yeniden yapıldığı; Anayasa Mahkemesi kararı sonrasında hakları kaybolan sürücü belgesini haiz ortopedik engellilere aynı hakkın yeniden tanındığı ve ortopedik engel oranı yüzde 40 ve üzeri olup ortopedik engeli nedeniyle sürücü belgesi alamayacağına karar verilen engelli bireyler için de istisna uygulanmasının sağlandığı belirtilmiştir.

Bu düzenleme, özellikle ortopedik engeli nedeniyle araç kullanamayacak durumda olan ancak taşıta ihtiyaç duyan kişiler bakımından önemli bir genişleme niteliğindedir.

Hak Sahibi Gruplar Bakımından Genel Durum

Yüzde 90 ve üzeri engelliler, sağlık kurulu raporu şartıyla istisnadan yararlanabilir.

Özel tertibatlı araç kullanabilecek ortopedik engelliler, sağlık raporu ve uygun sürücü belgesi şartıyla istisnadan yararlanabilir.

Sol alt ekstremite engelliler bakımından otomatik vites ve tertibat uygulaması ayrıca değerlendirilir.

Sağ üst veya sağ alt ekstremite engelliler bakımından tertibat ihtiyacı ve sürücü belgesindeki kısıtlama kodları önemlidir.

18 yaş altındaki engelliler adına veli veya vasi aracılığıyla işlem yapılabilir.

Yüzde 90’ın altında olup özel tertibat gerektirmeyen engelliler ise genel olarak istisnadan yararlanamaz; ancak 2026 düzenlemeleriyle getirilen özel hak sahibi gruplar ayrıca değerlendirilmelidir.

Engelli Araçlarında KDV İstisnası Var mı?

Engellilerin ÖTV istisnası kapsamında satın aldığı binek otomobillerde genel bir KDV istisnası bulunmamaktadır.

3065 sayılı KDV Kanunu’nun 17/4-s maddesinde, engellilerin eğitimleri, meslekleri ve günlük yaşamları için özel olarak üretilmiş araç-gereçler ve özel bilgisayar programları için KDV istisnası düzenlenmiştir. Ancak bu istisna, genel olarak binek otomobil alımlarını kapsayan bir KDV muafiyeti anlamına gelmemektedir. Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı’nın yayımladığı KDV Genel Uygulama Tebliği içeriğinde de istisnanın engellilerin kullanımına mahsus özel araç-gereçler için düzenlendiği belirtilmektedir.

Bu nedenle engelli araç alımında ÖTV hesaplanmaz; ancak KDV, yürürlükteki oran üzerinden hesaplanmaya devam eder.

ÖTV Muafiyeti ile KDV Muafiyeti Karıştırılmamalı

Uygulamada en sık yapılan hatalardan biri, ÖTV istisnası ile KDV istisnasının aynı şey gibi değerlendirilmesidir.

Engelli birey adına araç alımında ÖTV istisnası uygulanabilir.

Ancak araç faturasında KDV yer almaya devam eder.

Bu nedenle “engelli araçlarında KDV yoktur” ifadesi genel binek otomobil alımları bakımından doğru değildir.

MTV İstisnası Devam Ediyor

ÖTV istisnası kapsamında alınan ve mevzuatta belirtilen şartları taşıyan araçlarda Motorlu Taşıtlar Vergisi istisnası uygulanabilmektedir.

MTV istisnası, ÖTV’den ayrı bir düzenlemedir.

Bu nedenle araç alımında ÖTV istisnası uygulanmış olması, MTV işlemlerinin ayrıca tamamlanmasına engel değildir. MTV istisnası için Gelir İdaresi Başkanlığı sistemleri ve ilgili vergi dairesi işlemleri takip edilmelidir.

5 Yıl ve 10 Yıl Ayrımı Nedir?

Engelli araçlarında 2026 yılı itibarıyla en çok karıştırılan konu, 5 yıl ve 10 yıl ayrımıdır.

Eski sistemde araç 5 yıl geçtikten sonra satılabiliyor ve yeniden ÖTV istisnasından yararlanılabiliyordu.

Yeni düzenleme sonrasında iki konu birbirinden ayrılmıştır.

Araç, ilk iktisap tarihinden itibaren 5 yıl geçtikten sonra ÖTV aranmadan satılabilir.

Ancak yeniden ÖTV istisnasından yararlanma süresi kural olarak 10 yıl olarak düzenlenmiştir.

Araç 5 Yıl Sonra Satılabilir mi?

Evet. ÖTV istisnasıyla alınan araç, ilk iktisap tarihinden itibaren 5 yıl geçtikten sonra genel olarak ÖTV ödenmeden satılabilir.

Bu kural, ÖTV Kanunu’nun devir ve satışa ilişkin hükümleriyle bağlantılıdır.

Ancak aracın satılması, yeni bir ÖTV istisnalı araç alma hakkını otomatik olarak doğurmaz.

5 Yıl Sonra Satış Yeni ÖTV Hakkı Doğurur mu?

Yeni sistemde hayır.

Araç 5 yıl dolduktan sonra satılabilir; ancak yeniden ÖTV istisnasıyla araç alınabilmesi için 10 yıllık sürenin dolması gerekir.

Örneğin araç 2026 yılında alınmışsa, 2031 yılında ÖTV aranmadan satılabilir. Ancak yeni bir ÖTV istisnalı araç almak için kural olarak 2036 yılının beklenmesi gerekir.

10 Yıl Kuralında Danıştay Kararları Nedeniyle Dikkat Edilmesi Gereken Nokta

Güncel uygulamada 10 yıl kuralı mevzuat metinlerinde yer almakla birlikte, özellikle 27 Aralık 2024 öncesinde araç almış veya aracını satmış kişiler bakımından 10 yıllık sürenin geçmişe etkili uygulanmasına ilişkin yargı kararları ve yürütmeyi durdurma haberleri bulunmaktadır.

Basına yansıyan haberlerde Danıştay 7. Dairesinin, engelli bireylerin ikinci kez ÖTV muafiyetli araç alımında 10 yıl bekleme şartının geçmişe etkili uygulanması konusunda yürütmeyi durdurma kararı verdiği belirtilmektedir.

Bu nedenle özellikle eski araç alımları, 27 Aralık 2024 öncesi satışlar ve kazanılmış hak iddiaları bakımından somut dosya özelinde vergi dairesi uygulaması, tebliğ hükümleri ve varsa yargı kararları birlikte değerlendirilmelidir.

Araç 5 Yıl Dolmadan Satılırsa Ne Olur?

ÖTV istisnasıyla alınan araç, 5 yıllık süre dolmadan istisna hakkı bulunmayan bir kişiye satılırsa, zamanında alınmayan ÖTV’nin tahsili gündeme gelir.

Bu durumda;

ÖTV yükümlülüğü doğabilir,

Vergi dairesi işlemleri yapılmadan noter satışı mümkün olmayabilir,

Araç üzerindeki istisna kaydı satış işlemini etkileyebilir,

Ek vergi ve ceza riski ortaya çıkabilir.

Bu nedenle 5 yıl dolmadan yapılacak her satış işleminde vergi dairesiyle işlem yapılması gerekir.

Engelliden Engelliye Araç Satışı Mümkün mü?

ÖTV istisnasıyla alınmış bir aracın, şartları taşıyan başka bir engelliye devri mümkündür. Ancak bu işlem standart bir ikinci el araç satışı gibi değerlendirilmez.

Alıcının da ÖTV istisnasından yararlanma hakkına sahip olması gerekir.

Vergi dairesinden gerekli izin veya uygunluk işlemleri alınmalıdır.

Aracın tertibat durumu, alıcının engel türü ve raporu ile uyumlu olmalıdır.

Noter ve tescil işlemleri vergi dairesi sürecinden sonra tamamlanmalıdır.

Engelliden Engelliye Satışta ÖTV Ödenir mi?

Alıcı da ÖTV istisnası hakkına sahip ise ve araç, alıcının engel durumuna uygun şekilde devrediliyorsa, satış özel kurallar çerçevesinde ÖTV ödenmeden yapılabilir.

Ancak her işlem kendi içinde değerlendirilir.

Özellikle aracın özel tertibatlı olup olmadığı, alıcının aynı tertibatı kullanıp kullanamayacağı, engel türü, sağlık kurulu raporu ve sürücü belgesi kodları önemlidir.

Bu nedenle satıştan önce vergi dairesinden görüş veya işlem onayı alınmalıdır.

Özel Tertibatlı Araçlarda Satış Kuralları

Özel tertibatlı araçlar, normal araçlardan farklı kurallara tabidir.

Araç engelli olmayan bir kişiye satılacaksa, çoğu durumda özel tertibatın sökülmesi ve aracın normal kullanım şartlarına uygun hale getirilmesi gerekir.

Bu süreçte;

Tertibatın sökülmesi,

Teknik proje hazırlanması,

Araç muayene ve uygunluk işlemlerinin yapılması,

Tescil kayıtlarının güncellenmesi,

Vergi dairesi işlemlerinin tamamlanması

gerekebilir.

Bu işlemler tamamlanmadan aracın normal araç statüsünde satılması mümkün olmayabilir.

Tertibatlı Araç Başka Bir Engelliye Satılırsa Ne Olur?

Tertibatlı aracın başka bir engelliye satılması halinde, alıcının engel durumu ile araçtaki tertibatın uyumlu olup olmadığına bakılır.

Aynı veya uyumlu tertibatı kullanabilecek bir engelliye satış yapılacaksa süreç daha kolay ilerleyebilir.

Ancak alıcının engel durumuna göre tertibatın değiştirilmesi veya yeniden projelendirilmesi gerekebilir.

Bu nedenle tertibatlı araçlarda engelliden engelliye satış, standart araç satışına göre daha teknik ve detaylı bir işlemdir.

Otomatik Vites Her Zaman Özel Tertibat Sayılır mı?

Hayır. Otomatik vitesli araç her durumda özel tertibatlı araç kabul edilmez.

Otomatik vitesin istisna kapsamında özel tertibat olarak dikkate alınabilmesi için, engel türü ile otomatik vites kullanım ihtiyacı arasında doğrudan bağlantı bulunmalıdır.

Özellikle ortopedik engellilerde sağlık kurulu raporu, sürücü belgesi kısıtlama kodları ve aracın teknik özellikleri birlikte değerlendirilir.

Vefat Halinde Araç Ne Olur?

ÖTV istisnasıyla alınan aracın sahibi olan engelli kişinin vefatı halinde araç miras hukukuna göre mirasçılara intikal eder.

Vefat nedeniyle aracın mirasçılara geçmesi tek başına ÖTV doğuran bir satış işlemi olarak değerlendirilmez.

Ancak mirasçıların daha sonra aracı satması, miras paylaşımı, aracın tek mirasçı adına tescili veya mirasçı olmayan kişiye devri gibi işlemler ayrı vergisel sonuçlar doğurabilir.

Bu nedenle vefat sonrası araç işlemlerinde veraset, tescil ve ÖTV hükümleri birlikte değerlendirilmelidir.

ÖTV İstisnası İçin Gerekli Belgeler

Engelli araç alımında genel olarak şu belgeler aranır:

Engelli sağlık kurulu raporu,

Kimlik belgesi,

Sürücü belgesi,

Sürücü belgesi kısıtlama kodları,

Vasi kararı,

Veli veya yasal temsilci belgeleri,

Araç alımına ilişkin başvuru evrakları,

Özel tertibat projesi veya teknik belgeler,

Vergi dairesi işlemleri için gerekli formlar.

Gerekli belgeler, engellilik oranına, engel türüne, aracın özel tertibatlı olup olmadığına ve aracı kimin kullanacağına göre değişebilir.

2026 Yılında İstisna Kapsamındaki Taşıtlar

ÖTV Kanunu kapsamında binek otomobiller, bazı panelvan araçlar, pick-up türü araçlar, arazi taşıtları ve motosikletler teknik şartları sağlamaları halinde istisna kapsamında değerlendirilebilir.

Ancak 2026 yılında fiyat limiti ve yerli katkı oranı şartı nedeniyle uygulamada alınabilecek araç sayısı daralmıştır.

Bu nedenle araç seçimi yapılmadan önce bayiden alınacak aracın istisna şartlarını sağlayıp sağlamadığı mutlaka kontrol edilmelidir.

Uygulamada En Fazla Hata Yapılan Konular

“Aracı 5 yıl sonra sattım, hemen yeniden ÖTV’siz araç alabilirim” düşüncesi hatalıdır. Yeni istisna hakkı için kural olarak 10 yıllık süre dikkate alınmalıdır.

“Engelli araçlarında KDV yoktur” ifadesi hatalıdır. Binek otomobillerde genel KDV istisnası bulunmamaktadır.

“Otomatik vites her durumda özel tertibattır” düşüncesi yanlıştır. Engel türü ve sürücü belgesi kodları belirleyicidir.

“Miras yoluyla intikal satış sayılır” ifadesi doğru değildir. Vefat nedeniyle mirasçılara intikal ayrı hukuki rejime tabidir.

“5 yıllık kural tamamen kaldırıldı” ifadesi de doğru değildir. Satışa ilişkin 5 yıllık süre ile yeniden istisnadan yararlanmaya ilişkin 10 yıllık süre farklı konulardır.

Kısa Özet

2026 yılı ÖTV istisnalı araç alım limiti 2.873.900 TL’dir.

Araçlarda en az yüzde 40 yerli katkı oranı şartı bulunmaktadır.

ÖTV istisnasından yararlanmak için genel bir yaş sınırı yoktur.

Yüzde 90 ve üzeri engelliler adına araç alınabilir; aracı bizzat kullanmaları şart değildir.

Yüzde 90 altı engellilerde ortopedik engel, özel tertibat, sağlık raporu ve sürücü belgesi kodları önemlidir.

2026 düzenlemesiyle bazı yüzde 40 ve üzeri ortopedik engelliler bakımından kapsam genişlemiştir.

Araç 5 yıl sonra ÖTV aranmadan satılabilir.

Yeniden ÖTV istisnalı araç almak için kural olarak 10 yıl beklenir.

Engelli araç alımında genel KDV istisnası yoktur.

Şartları sağlayan araçlar için MTV istisnası uygulanabilir.

Özel tertibatlı araçların satışında teknik proje, tertibat sökümü veya tertibat uyumu ayrıca değerlendirilir.

Sonuç

Engellilerin taşıt alımında ÖTV istisnası, 2026 yılında fiyat limiti, yerli katkı oranı, yeniden yararlanma süresi ve hak sahibi gruplar bakımından daha dikkatli uygulanması gereken bir hale gelmiştir.

2026 yılı için üst limit 2.873.900 TL’dir. Araçlarda en az yüzde 40 yerli katkı oranı şartı aranır. Kural olarak araç 5 yıl sonra ÖTV aranmadan satılabilir; ancak yeniden ÖTV istisnasıyla araç almak için 10 yıllık sürenin tamamlanması gerekir.

Engelli araç alımında KDV istisnası bulunmadığı için araç faturasında KDV hesaplanmaya devam eder. Özel tertibatlı araçlarda ise satış, devir ve yeniden tescil işlemleri aracın teknik durumu ile alıcının engel durumuna göre ayrıca değerlendirilmelidir.

Sosyal Güvenlik Uyuşmazlıklarında Önce SGK’ya Başvuru Şartı

Sosyal güvenlik mevzuatından kaynaklanan birçok uyuşmazlıkta, doğrudan dava açmadan önce Sosyal Güvenlik Kurumuna başvuru yapılması gerekiyor.

7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 4’üncü maddesi uyarınca, hizmet tespiti davaları hariç olmak üzere, sosyal güvenlik mevzuatından doğan uyuşmazlıklarda dava açılmadan önce SGK’ya müracaat edilmesi dava şartı olarak kabul ediliyor.

Bu nedenle SGK’ya karşı açılacak davalarda, doğrudan iş mahkemesine başvurmak çoğu durumda davanın usulden reddedilmesine yol açabiliyor.

Sosyal Güvenlik Uygulamaları Herkesi Etkiliyor

Sosyal güvenlik reformu ile SSK, Bağ-Kur ve Emekli Sandığı tek çatı altında toplandı. Genel sağlık sigortası uygulamasının devreye girmesiyle birlikte SGK, ülkede yaşayan çok geniş bir kesimi ilgilendiren işlemler yapan en önemli kamu kurumlarından biri haline geldi.

SGK’nın işlemleri; işçileri, işverenleri, emeklileri, sigortalıları, hak sahiplerini, yabancı uyrukluları ve genel sağlık sigortası kapsamındaki kişileri doğrudan veya dolaylı olarak etkiliyor.

Bu geniş etki alanı, sosyal güvenlik uygulamalarından kaynaklanan uyuşmazlıkların da artmasına neden oluyor.

Sosyal Güvenlik Uyuşmazlıklarında Görevli Mahkeme Hangisidir?

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 101’inci maddesine göre, sosyal güvenlik mevzuatının uygulanmasından doğan uyuşmazlıklarda görevli mahkeme iş mahkemesidir.

Buna göre, aksine özel bir düzenleme bulunmadıkça SGK’nın işlem ve uygulamalarına karşı iş mahkemelerinde dava açılması gerekir.

Ancak bu kuralın önemli bir istisnası vardır. SGK tarafından uygulanan idari para cezalarına karşı açılacak davalarda görevli mahkeme iş mahkemesi değil, idare mahkemesidir.

SGK Davalarının Sayısı Her Yıl Artıyor

SGK’nın taraf olduğu dava ve takip dosyalarının sayısı oldukça yüksektir.

2025 yılı verilerine göre, SGK lehine ve aleyhine açılan idari, hukuk, ceza, vergi, icra-iflas davaları ile icra takip dosyalarının toplamı yaklaşık 126 bin dosyaya ulaşmıştır.

Aynı yıl itibarıyla SGK’nın taraf olduğu derdest dava ve icra dosyası sayısı ise 1 milyonun üzerindedir.

2025 Yılında Açılan SGK Dava ve Takip Dosyaları

2025 yılında SGK’nın taraf olduğu yeni dosyaların dağılımı şu şekildedir:

Hukuk davaları: 38.128

İcra-iflas davaları: 2.411

İdari davalar: 10.417

Vergi davaları: 24

Ceza davaları: 5.327

İcra takip dosyaları: 69.759

Toplam: 126.066

Bu rakamlar, SGK işlemlerinden kaynaklanan uyuşmazlıkların hem vatandaşlar hem de yargı sistemi açısından ne kadar geniş bir alanı etkilediğini göstermektedir.

SGK’nın Devam Eden Dosya Sayısı 1 Milyonu Aştı

2025 yılı itibarıyla SGK’nın taraf olduğu toplam derdest dava ve icra dosyası sayısı 1.035.016 olarak açıklanmıştır.

Bu dosyaların dağılımı şu şekildedir:

Hukuk davaları: 476.210

İcra-iflas davaları: 25.347

İdari davalar: 172.716

Vergi davaları: 191

Ceza davaları: 30.933

İcra takip dosyaları: 329.619

Toplam: 1.035.016

2026 yılı itibarıyla bu sayının 1,2 milyona yaklaştığı tahmin edilmektedir.

Dava Sayısındaki Artış Yargının İş Yükünü Artırıyor

SGK ile vatandaşlar veya işverenler arasında yaşanan uyuşmazlıkların artması, iş mahkemelerinin ve Yargıtay’ın iş yükünü de artırıyor.

Bu durum, davaların daha uzun sürede sonuçlanmasına, vatandaşların yargılama giderleriyle karşılaşmasına ve sosyal güvenlik haklarına geç ulaşmasına neden olabiliyor.

Bu nedenle mevzuatta, birçok uyuşmazlık bakımından dava açmadan önce SGK’ya başvuru zorunluluğu getirilmiştir.

SGK’ya Başvuru Dava Şartıdır

7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 4’üncü maddesine göre, 5510 sayılı Kanun ve diğer sosyal güvenlik mevzuatından kaynaklanan uyuşmazlıklarda dava açılmadan önce SGK’ya başvurulması gerekir.

Bu başvuru yapılmadan doğrudan dava açılması halinde mahkeme, idari başvuru yolu tüketilmediği için davayı usulden reddedebilir.

Bu nedenle SGK işlemlerine karşı dava açmayı düşünen kişilerin öncelikle Kuruma yazılı başvuru yapmaları önemlidir.

SGK Başvuruya 60 Gün İçinde Cevap Vermezse Ne Olur?

SGK’ya yapılan başvuruya 60 gün içinde cevap verilmezse, talep reddedilmiş sayılır.

Bu durumda kişi, SGK’nın açık ret cevabını beklemeden, 60 günlük sürenin sonunda dava açma yoluna gidebilir.

Başka bir ifadeyle, SGK’nın sessiz kalması başvurunun kabul edildiği anlamına gelmez. Kanun gereği bu durum zımni ret olarak değerlendirilir.

SGK’ya Başvuru Süresi Zamanaşımını Etkiler mi?

SGK’ya başvuruda geçen süre, zamanaşımı ve hak düşürücü sürelerin hesaplanmasında dikkate alınmaz.

Bu düzenleme, kişinin idari başvuru yapması nedeniyle dava hakkını kaybetmesini önlemeyi amaçlar.

Ancak yine de sosyal güvenlik uyuşmazlıklarında başvuru ve dava süreleri dikkatle takip edilmelidir.

Doğrudan Dava Açılırsa Ne Olur?

SGK’ya başvuru yapılması gereken bir konuda, doğrudan iş mahkemesinde dava açılması halinde mahkeme davayı usulden reddedebilir.

Çünkü bu tür uyuşmazlıklarda Kuruma başvuru, dava açılabilmesi için ön koşul niteliğindedir.

Bu nedenle gereksiz zaman kaybı ve yargılama masrafı yaşamamak için, dava açmadan önce uyuşmazlığın SGK başvurusu gerektirip gerektirmediği kontrol edilmelidir.

Hizmet Tespit Davaları Bu Kuralın Dışındadır

SGK’ya başvuru şartının en önemli istisnası hizmet tespit davalarıdır.

Hizmet akdine tabi olarak çalışmasına rağmen sigortalı bildirimi yapılmayan veya eksik bildirilen kişiler, zorunlu sigortalılık sürelerinin tespiti için doğrudan iş mahkemesinde dava açabilir.

Bu tür davalarda SGK’ya önceden başvuru yapılması zorunlu değildir.

Hizmet Tespit Davalarında SGK Davaya Katılır

Hizmet tespit davaları işveren aleyhine açılır.

Ancak dava açıldıktan sonra mahkeme tarafından SGK’ya re’sen ihbar yapılır.

SGK, ihbar üzerine davaya davalı yanında ferî müdahil olarak katılır. Kurum, yanında katıldığı taraf kanun yoluna başvurmasa bile karara karşı kanun yoluna başvurabilir.

Yargılama sonunda verilen karar kesinleştikten sonra SGK tarafından uygulanır.

SGK İdari Para Cezalarında Görevli Mahkeme Farklıdır

SGK’nın uyguladığı idari para cezalarına karşı açılacak davalarda görevli mahkeme iş mahkemesi değildir.

Bu tür davalar idare mahkemelerinde görülür.

Dolayısıyla uyuşmazlığın sosyal güvenlik hakkına mı, prim işlemine mi, hizmet tespitine mi yoksa idari para cezasına mı ilişkin olduğu doğru belirlenmelidir.

SGK’ya Başvuru Neden Önemlidir?

SGK’ya başvuru zorunluluğu, uyuşmazlıkların yargıya taşınmadan idari aşamada çözülebilmesini amaçlar.

Kuruma yapılan başvuru sonucunda bazı hatalı işlemler düzeltilebilir, eksik bilgiler tamamlanabilir veya uyuşmazlık mahkemeye gitmeden çözülebilir.

Bu durum hem yargının iş yükünü azaltır hem de vatandaşların daha kısa sürede sonuca ulaşmasını sağlayabilir.

Dava Açmadan Önce Nelere Dikkat Edilmeli?

SGK’ya karşı dava açmadan önce uyuşmazlığın konusu belirlenmelidir.

Dava konusu hizmet tespiti değilse, kural olarak önce SGK’ya başvuru yapılmalıdır.

Başvuru yazılı ve belgeli olmalı, talep açık şekilde belirtilmelidir. SGK’nın ret cevabı veya 60 gün içinde cevap vermemesi halinde dava açma aşamasına geçilebilir.

Sonuç

SGK’ya karşı açılacak davalarda genel kural, dava açmadan önce Kuruma başvuru yapılmasıdır.

7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu uyarınca, hizmet tespit davaları hariç olmak üzere sosyal güvenlik mevzuatından kaynaklanan uyuşmazlıklarda SGK’ya başvuru dava şartıdır.

SGK başvuruyu reddederse veya 60 gün içinde cevap vermezse dava açılabilir. Ancak hizmet akdine tabi çalışmaların tespiti için açılacak hizmet tespit davaları doğrudan iş mahkemesinde açılabilir.

Bu nedenle SGK’ya karşı dava açmadan önce başvuru şartı, görevli mahkeme ve dava türü dikkatle değerlendirilmelidir.

Korumanın Anahtarı: Bildirim Zamanı ve İlliyet Bağı

7582 sayılı Kanun’la yürürlüğe giren yeni varlık barışı düzenlemesi, geçmişte beyan dışı bırakılmış bazı gelirler bakımından önemli bir koruma imkânı sunuyor.

Ancak burada asıl mesele, paranın yalnızca bankada bulunup bulunmaması değildir. Korumanın uygulanabilmesi için bildirilen varlık ile geçmişte beyan dışı kalan gelir arasında illiyet bağının kurulabilmesi gerekir.

Bir diğer önemli şart ise bildirimin, vergi incelemesi veya takdire sevk işlemi başlamadan önce yapılmış olmasıdır.

Varlık Barışı Hangi Gelirler İçin Gündeme Gelebilir?

Yeni varlık barışı uygulaması; serbest meslek kazancı, kira geliri ve değer artış kazancı gibi geçmişte beyan dışı kalmış gelirler bakımından farklı yönleriyle gündeme gelebilir.

Örneğin bir avukatın makbuza bağlamadığı vekâlet ücreti, bir ev sahibinin beyan etmediği kira geliri veya bir kişinin beş yıl dolmadan sattığı gayrimenkulden doğan değer artış kazancını beyan etmemesi bu kapsamda değerlendirilebilir.

Bu üç durumda ortak nokta, geçmişte elde edilmiş ancak vergi beyanına yansıtılmamış bir gelirin bulunmasıdır.

Varlık Barışı Tüm Beyan Dışı Gelirleri Otomatik Olarak Silmez

Varlık barışı, geçmişte beyan dışı kalmış her geliri otomatik olarak ortadan kaldıran bir mekanizma değildir.

Bildirim yapılması tek başına yeterli olmayabilir. Bildirilen tutarın hangi gelirden kaynaklandığı, bu gelirle bildirilen para mevcudu arasında bağlantı kurulup kurulamadığı önemlidir.

Başka bir ifadeyle, varlık barışından beklenen korumanın sağlanabilmesi için bildirilen varlığın, ileride yapılabilecek incelemede tespit edilen matrah farkıyla ilişkilendirilebilmesi gerekir.

Birinci Kesim: Serbest Meslek Erbabı ve Makbuzsuz Hasılat

Serbest meslek erbabı bakımından en sık karşılaşılan örneklerden biri, tahsil edilen ancak serbest meslek makbuzuna bağlanmayan gelirlerdir.

Örneğin bir avukatın bazı vekâlet ücretlerini tahsil ettiği halde zamanında makbuz düzenlememesi ve bu gelirleri beyan dışı bırakması halinde, söz konusu tutarlar varlık barışı bakımından gündeme gelebilir.

Bu gelirler banka kanalıyla tahsil edilmiş olabileceği gibi nakit olarak alınmış ve sonradan banka hesabına yatırılmış da olabilir.

Makbuzsuz Hasılat ile Bildirilen Varlık Arasında Bağ Kurulmalı

Serbest meslek kazançlarında korumanın çalışabilmesi için makbuzsuz hasılat ile bildirilen varlık arasında makul ve ispatlanabilir bir bağ kurulmalıdır.

Örneğin geçmişte makbuza bağlanmamış vekâlet ücretleri, banka hesabında bulunan veya sonradan bankaya yatırılan para mevcudu olarak bildirilebilir.

İleride yapılacak bir gelir vergisi incelemesinde bu tahsilatlar nedeniyle matrah farkı bulunursa, bildirilen tutar kadar tarhiyat yapılmaması gündeme gelebilir.

Serbest Meslekte KDV Boyutu da Önemlidir

Serbest meslek kazancında sorun yalnızca gelir vergisiyle sınırlı değildir.

Makbuza bağlanmamış bir serbest meslek hasılatında aynı zamanda KDV hesaplanmamış olması da gündeme gelebilir.

Bu nedenle serbest meslek erbabı açısından varlık barışının gelir vergisi yanında KDV bakımından da koruma sağlayıp sağlamayacağı önemli bir tartışma konusudur.

KDV Otomatik Olarak Kapsam Dışı Değildir

Varlık barışı bakımından KDV’nin her durumda kapsam dışında olduğu söylenemez.

Gelir vergisi ve KDV aynı inceleme raporundan doğuyorsa, kayıt dışı hasılat ile bildirilen varlık arasında bağlantı kurulabiliyorsa, bildirilen tutar kadar KDV yönünden de koruma tartışılabilir.

Bu yaklaşım, özellikle kayıt dışı hasılatın hem gelir vergisi hem de KDV tarhiyatına konu edildiği incelemeler açısından önem taşır.

Serbest Meslek Erbabı İçin Koruma Nasıl İşler?

Serbest meslek erbabı bakımından varlık barışı, doğru kurgulanırsa iki yönlü bir koruma sağlayabilir.

Birinci yön, beyan dışı bırakılan serbest meslek kazancı nedeniyle gelir vergisi tarhiyatının bildirilen tutar kadar önlenmesidir.

İkinci yön ise aynı kayıt dışı hasılat nedeniyle KDV tarhiyatı yapılması halinde, bildirilen tutarın KDV yönünden de dikkate alınmasıdır.

Ancak bu koruma için bildirim zamanı, tutarın kaynağı ve illiyet bağı dikkatle değerlendirilmelidir.

İkinci Kesim: Beyan Edilmemiş Kira Geliri

Varlık barışının gündeme gelebileceği ikinci grup, kira gelirini tamamen veya kısmen beyan dışı bırakan kişilerdir.

Bir ev sahibi, yıllar içinde kira gelirinin bir kısmını beyan etmemiş olabilir. Tahsilatların bir bölümü banka üzerinden, bir bölümü ise elden yapılmış olabilir.

Banka kanalıyla tahsil edilen kira gelirlerinde bağlantı kurmak daha kolaydır. Elden alınan nakit kira gelirleri bakımından ise bildirimden önce bu tutarın banka hesabına yatırılması önem taşır.

Kira Gelirinde Koruma Daha Sade İşler

Kira geliri bakımından varlık barışı, serbest meslek kazancına göre daha sade bir çerçevede değerlendirilebilir.

Çünkü ticari bir organizasyon bulunmadığı sürece kira geliri elde eden kişi KDV mükellefi değildir.

Bu nedenle kira gelirinde temel mesele, beyan dışı bırakılan gayrimenkul sermaye iradı nedeniyle gelir vergisi tarhiyatı yapılıp yapılmayacağıdır.

Beyan Dışı Kira ile Bildirilen Varlık Eşleştirilmeli

Kira gelirinde de korumanın sağlanabilmesi için bildirilen varlık ile beyan dışı kira geliri arasında bağlantı kurulmalıdır.

Örneğin banka hesabına yatırılmış kira tahsilatları, bildirilen para mevcudunun kaynağı olarak gösterilebilir.

İleride yapılacak bir gayrimenkul sermaye iradı incelemesinde beyan dışı kira nedeniyle matrah farkı bulunursa, bildirilen tutar kadar tarhiyat yapılmaması gündeme gelebilir.

Kira Gelirinde KDV ve Belge Cezası Genellikle Gündeme Gelmez

Kira geliri elde eden kişinin ticari organizasyon içinde faaliyet göstermemesi halinde, KDV yönünden ayrıca bir yükümlülük doğmaz.

Ayrıca ev sahibinin serbest meslek erbabı gibi belge düzenleme yükümlülüğü de bulunmadığından, özel usulsüzlük cezası riski tipik olarak ortaya çıkmaz.

Bu nedenle kira gelirlerinde varlık barışı koruması daha çok gelir vergisi boyutunda değerlendirilir.

Üçüncü Kesim: Beyan Dışı Değer Artış Kazancı

Varlık barışı bakımından üçüncü önemli grup, gayrimenkulünü iktisap tarihinden itibaren beş yıl dolmadan satan ve doğan değer artış kazancını beyan etmeyen kişilerdir.

Bu tür gelirler çoğu zaman tek seferlik ve yüksek tutarlı olur.

Gayrimenkul satış bedeli genellikle banka hesabına geçtiği için, satıştan elde edilen para ile bildirilen varlık arasında bağlantı kurulması diğer gelir türlerine göre daha kolay olabilir.

Bildirime Konu Olan Gayrimenkul Değil, Satıştan Gelen Paradır

Değer artış kazancı bakımından dikkat edilmesi gereken önemli nokta şudur:

Varlık barışında bildirime konu olan unsur, satılan gayrimenkulün kendisi değil, satıştan elde edilen paradır.

Dolayısıyla bildirim yapılırken taşınmazın değil, satış sonucunda elde edilen para mevcudunun dikkate alınması gerekir.

Değer Artış Kazancında Matrah Satış Bedelinin Tamamı Değildir

Gayrimenkul satışlarında değer artış kazancı hesaplanırken satış bedelinin tamamı matrah olarak kabul edilmez.

İktisap bedelinin endekslenmiş tutarı, varsa giderler ve istisna tutarı dikkate alındıktan sonra kalan kazanç vergilendirilir.

Bu nedenle varlık barışı bildiriminin, satıştan gelen toplam tutardan ziyade beyan dışı kalan kazanç kısmıyla ilişkilendirilmesi daha doğru olacaktır.

Değer Artış Kazancında Zamanlama Daha Kritik

Gayrimenkul satışları, son dönemde idare tarafından daha yakından takip edilen işlemler arasındadır.

Tapu kayıtları, banka hareketleri, alıcı ve satıcı beyanları üzerinden yapılan kontroller değer artış kazancı riskini artırmaktadır.

Bu nedenle değer artış kazancını beyan dışı bırakmış kişiler açısından varlık barışı bildiriminin inceleme başlamadan önce yapılması özellikle önemlidir.

Alıcının Tapu Harcı Beyanı Satıcı İçin Risk Doğurabilir

Gayrimenkul satışlarında idarenin ilk inceleme veya izah talebi çoğu zaman alıcıya yöneltilebilir.

Alıcı, tapu harcının düşük bedel üzerinden ödendiği gerekçesiyle izaha davet edilebilir veya pişmanlıkla gerçek bedeli beyan edebilir.

Alıcının gerçek satış bedelini beyan etmesi, satıcı açısından da sonuç doğurabilir. Çünkü gerçek satış bedeli ortaya çıktığında, satıcının beyan etmediği değer artış kazancı da tespit edilebilir hale gelir.

İnceleme Başlamadan Bildirim Yapılmalıdır

Varlık barışı korumasının çalışabilmesi için bildirim, inceleme veya takdire sevk işlemi başlamadan önce yapılmalıdır.

İnceleme başladıktan sonra yapılan bildirim, başlamış olan inceleme konusu bakımından beklenen korumayı sağlamayabilir.

Bu nedenle bildirim zamanlaması, varlık barışında en kritik unsurlardan biridir.

İnceleme Başladıysa Koruma Tamamen Ortadan Kalkar mı?

İnceleme başladıktan sonra yapılan bildirimin etkisi, incelemenin kapsamına göre değerlendirilmelidir.

Başlamış olan inceleme hangi dönem, hangi vergi türü ve hangi konuya ilişkinse, koruma kaybı da esasen bu alanla sınırlı olabilir.

Ancak incelemenin kapsamı dikkatle analiz edilmeden bu konuda kesin bir değerlendirme yapılmamalıdır.

Varlık Barışı Ne Sağlar?

Varlık barışı, bildirilen tutar kadar bir koruma sağlar.

Serbest meslek kazancı, kira geliri veya değer artış kazancı bakımından bildirilen varlık ile beyan dışı gelir arasında illiyet bağı kurulabiliyorsa, bu tutara kadar vergi tarhiyatı yapılmaması gündeme gelebilir.

Ancak bildirilen tutarı aşan kısım varsa, aşan bölüm için vergi tarhiyatı ve ceza riski devam edebilir.

Varlık Barışı Ne Sağlamaz?

Varlık barışı, geçmişteki tüm vergi risklerini sınırsız şekilde ortadan kaldırmaz.

Bildirilen tutarla ilgisi bulunmayan gelirler, farklı dönemler, farklı vergi türleri veya bağlantısı kurulamayan kayıt dışı işlemler bakımından koruma sağlamayabilir.

Ayrıca bildirim yapılmış olması, yanlış tutar bildirimi veya zayıf illiyet bağı halinde mükellefi otomatik olarak güvence altına almaz.

Serbest Meslek, Kira ve Değer Artış Kazancı Bakımından Farklar

Serbest meslek kazancında gelir vergisi yanında KDV ve belge düzeni boyutu da gündeme gelebilir.

Kira gelirinde ise ticari organizasyon bulunmadıkça konu büyük ölçüde gelir vergisiyle sınırlıdır.

Değer artış kazancında ise satış işleminin banka ve tapu kayıtları üzerinden izlenebilir olması nedeniyle bağlantı kurulması daha kolay olabilir; ancak inceleme riski de daha hızlı ortaya çıkabilir.

Mükellefler Nelere Dikkat Etmeli?

Varlık barışından yararlanmak isteyen mükelleflerin, bildirilecek tutarı rastgele belirlememesi gerekir.

Beyan dışı kaldığı düşünülen gelir türü, ilgili dönem, muhtemel matrah farkı ve banka hareketleri birlikte değerlendirilmelidir.

Bildirim tutarı, mümkün olduğunca beyan dışı kalan gelirle uyumlu olmalı ve illiyet bağı belgelerle desteklenmelidir.

Sonuç

Yeni varlık barışı düzenlemesi, serbest meslek kazancı, kira geliri ve değer artış kazancı bakımından önemli bir koruma imkânı sunabilir.

Ancak bu koruma sınırsız ve otomatik değildir. Korumanın uygulanabilmesi için bildirilen varlık ile beyan dışı gelir arasında illiyet bağı kurulmalı ve bildirim mutlaka inceleme veya takdire sevk işlemi başlamadan önce yapılmalıdır.

Serbest meslek erbabı açısından koruma gelir vergisiyle birlikte aynı inceleme raporuna dayanan KDV’yi de kapsayabilecek şekilde değerlendirilebilir. Kira gelirinde koruma daha çok gelir vergisi boyutunda işler. Değer artış kazancında ise satıştan elde edilen para ile beyan dışı kalan kazanç arasındaki bağın doğru kurulması gerekir.

Kısacası varlık barışı, geçmişte beyan dışı bırakılan gelirleri kendiliğinden silen bir düzenleme değildir. Ancak doğru zamanda, doğru tutarla ve doğru belge kurgusuyla kullanıldığında, üç kesim için de etkili bir koruma kalkanı oluşturabilir.

Türk Ticaret Kanunu Para Cezaları 2026 Yılı İçin Güncellendi

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nda kabahat olarak düzenlenen fiiller için uygulanacak idari para cezaları, 2026 yılında yeniden değerleme oranı dikkate alınarak artırıldı.

TTK’da yer alan idari para cezaları, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 17’nci maddesi uyarınca her yıl yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanıyor.

Bu kapsamda ticaret sicili işlemleri, ticaret unvanı kullanımı, ticari belgelerde zorunlu bilgiler, defter tutma düzeni, defter onayları ve elektronik ortamda saklanan belgelerin ibrazı gibi birçok yükümlülüğe aykırılık halinde uygulanacak ceza tutarları 2026 yılı için yeniden belirlendi.

2026 Yılında En Düşük Ceza Tutarı 44.443 TL Oldu

Türk Ticaret Kanunu kapsamında birçok kabahat için 2026 yılında uygulanacak idari para cezası 44.443 TL olarak belirlendi.

Bu tutar özellikle ticaret unvanı, tescil ve kayıt işlemleri, ticari belgelerde zorunlu bilgilere yer verilmemesi ve şube tescil yükümlülüklerine aykırılık hallerinde uygulanacak.

2024 yılında 24.607 TL olan bu ceza tutarı, 2025 yılında 35.416 TL’ye, 2026 yılında ise 44.443 TL’ye yükseldi.

Tescil ve Kayıt İçin Gerçeğe Aykırı Beyan

Ticaret siciline tescil veya kayıt için gerçeğe aykırı beyanda bulunulması halinde 2026 yılında 44.443 TL idari para cezası uygulanacak.

Bu yükümlülük, ticaret siciline sunulan bilgilerin doğru, eksiksiz ve gerçeğe uygun olmasını zorunlu kılmaktadır.

Şirket kuruluşu, adres değişikliği, müdür veya yönetim kurulu değişikliği, şube açılışı ve benzeri işlemlerde ticaret siciline verilen beyanların doğruluğu büyük önem taşır.

Ticaret Unvanının Kullanılmaması Ceza Nedeni

Tacirin ticari işletmesine ilişkin işlemleri ticaret unvanı ile yapmaması ve işletmesiyle ilgili senetlerle diğer belgeleri bu unvan altında imzalamaması halinde de 44.443 TL idari para cezası uygulanacak.

Ticaret unvanı, tacirin ticari faaliyetlerinde kullandığı temel ayırt edici unsurlardan biridir.

Bu nedenle ticari işlemlerde unvanın doğru ve usulüne uygun şekilde kullanılması gerekir.

Ticaret Unvanının İşletmede Görünür Şekilde Yazılması Zorunlu

Tescil edilen ticaret unvanının, ticari işletmenin görülebilecek bir yerine okunaklı şekilde yazılmaması da ceza kapsamındadır.

Bu yükümlülüğe aykırılık halinde 2026 yılı için uygulanacak idari para cezası 44.443 TL’dir.

İşletmelerin tabelalarında, işyeri girişlerinde veya görülebilir alanlarında ticaret unvanını doğru şekilde bulundurması gerekir.

Ticari Belgelerde Zorunlu Bilgiler Yer Almalı

Ticari mektuplarda ve ticari defterlerin dayanağını oluşturan belgelerde bazı bilgilerin bulunması zorunludur.

Bu kapsamda ticaret unvanı, işletmenin merkezi, ticaret sicili numarası ve şirket internet sitesi oluşturma yükümlülüğüne tabi ise internet sitesi adresi belgelerde gösterilmelidir.

Bu bilgilerin yer almaması halinde 2026 yılında 44.443 TL idari para cezası uygulanacak.

İnternet Sitesi Yükümlülüğü Olan Şirketler İçin Ek Risk

İnternet sitesi kurma yükümlülüğü bulunan sermaye şirketleri açısından ayrıca dikkat edilmesi gereken yükümlülükler bulunmaktadır.

Anonim şirketlerde yönetim kurulu başkan ve üyelerinin adları ve soyadları ile taahhüt edilen ve ödenen sermaye miktarı internet sitesinde yayımlanmalıdır.

Limited şirketlerde müdürlerin adları ve soyadları ile taahhüt edilen ve ödenen sermaye miktarı; sermayesi paylara bölünmüş komandit şirketlerde ise yöneticilerin adları ve soyadları ile sermaye bilgileri internet sitesinde yer almalıdır.

Bu yükümlülüklere uyulmaması halinde 2026 yılında 44.443 TL idari para cezası uygulanacaktır.

İmza Beyanı ve Sicil Müdürlüğüne Bildirim Yükümlülüğü

Tacirin kullanacağı ticaret unvanını ve bu unvan altına atacağı imzayı notere onaylattırdıktan sonra sicil müdürlüğüne vermemesi ceza kapsamındadır.

Tacirin tüzel kişi olması halinde, unvanla birlikte tüzel kişi adına imzaya yetkili kişilerin imzalarının da notere onaylatılarak sicil müdürlüğüne verilmesi gerekir.

Bu yükümlülüğün ihlali halinde 2026 yılında 44.443 TL idari para cezası uygulanacak.

Türkiye’deki Şubeler İçin Tescil Süresine Dikkat

Merkezi Türkiye’de bulunan ticari işletmelerin şubeleri, açıldıkları günden itibaren 15 gün içinde kendilerini ve seçtikleri ticaret unvanını bulundukları yer ticaret siciline tescil ve ilan ettirmek zorundadır.

Ayrıca şube adına temsile yetkili kişilerin imzalarının notere onaylatılarak sicil müdürlüğüne verilmesi gerekir.

Bu yükümlülüklere aykırılık halinde 2026 yılında 44.443 TL idari para cezası uygulanır.

Yabancı Merkezli Şirketlerin Türkiye Şubeleri

Merkezleri Türkiye dışında bulunan ticari işletmelerin Türkiye’deki şubeleri de açılıştan itibaren 15 gün içinde tescil ve ilan yükümlülüğünü yerine getirmelidir.

Bu şubelerin, seçtikleri ticaret unvanını bulundukları yer ticaret siciline tescil ve ilan ettirmeleri; şube adına temsile yetkili kişilerin imzalarını sicil müdürlüğüne vermeleri gerekir.

Ayrıca yerleşim yeri Türkiye’de bulunan tam yetkili bir ticari mümessil atanması da zorunludur.

Bu yükümlülüklere aykırılık halinde 2026 yılında 44.443 TL ceza uygulanacaktır.

Gerçek Kişi Tacirin Unvanında Ad ve Soyad Kısaltılamaz

Gerçek kişi tacirin ticaret unvanında ad ve soyadın kısaltılarak yazılması da TTK kapsamında cezaya tabidir.

Bu aykırılık halinde uygulanacak idari para cezası 2026 yılı için 44.443 TL’dir.

Gerçek kişi tacirlerin ticaret unvanlarında ad ve soyad bilgilerine mevzuata uygun şekilde yer vermesi gerekir.

Şirket Türlerine Göre Ticaret Unvanı Kurallarına Uyulmalı

Kollektif şirketlerin ticaret unvanında bütün ortakların veya ortaklardan en az birinin adı ve soyadı ile şirket türünü gösteren ibare yer almalıdır.

Adi komandit ve sermayesi paylara bölünmüş komandit şirketlerde ise komandite ortaklardan en az birinin ad ve soyadı ile şirket türü gösterilmelidir.

Bu şirketlerin ticaret unvanında komanditer ortakların ad ve soyadlarına yer verilmemesi gerekir.

Bu kurallara aykırılık halinde 2026 yılı ceza tutarı 44.443 TL’dir.

Anonim, Limited ve Kooperatiflerde Unvan Kuralları

Anonim, limited ve kooperatif şirketlerin ticaret unvanlarında işletme konusunun gösterilmesi gerekir.

Ayrıca ticaret unvanında “anonim şirket”, “limited şirket” veya “kooperatif” ibarelerinin bulunması zorunludur.

Bu şirketlerin ticaret unvanında gerçek bir kişinin adı veya soyadı yer alıyorsa, şirket türünü gösteren ibareler baş harflerle veya başka şekilde kısaltılarak yazılamaz.

Bu yükümlülüklere aykırılık halinde 2026 yılında 44.443 TL idari para cezası uygulanır.

İşletme Adının Tescil ve İlan Ettirilmemesi

İşletme adının tescil ve ilan ettirilmemesi de TTK kapsamında idari para cezasına bağlanmıştır.

Bu aykırılık için 2026 yılında uygulanacak ceza tutarı 44.443 TL’dir.

İşletme adı kullanan tacirlerin, bu adı ticaret siciline tescil ve ilan ettirmesi gerekir.

Ticari Defterlere İlişkin Cezalar 88.997 TL’ye Yükseldi

TTK kapsamında ticari defterlere ilişkin birçok aykırılık için 2026 yılında uygulanacak idari para cezası 88.997 TL olarak belirlendi.

Bu gruptaki cezalar, 2024 yılında 49.276 TL, 2025 yılında ise 70.922 TL olarak uygulanmıştı.

2026 yılı itibarıyla defter düzenine ilişkin yükümlülüklere aykırılıkların mali sonucu daha ağır hale geldi.

Defterler İşletmenin Durumunu Gösterir Şekilde Tutulmalı

Ticari defterlerin, üçüncü kişi uzmanlara makul bir süre içinde yapacakları incelemede işletmenin faaliyetleri ve finansal durumu hakkında fikir verebilecek şekilde tutulması gerekir.

Bu yükümlülüğe aykırı davranılması halinde 2026 yılında 88.997 TL idari para cezası uygulanır.

Defterlerin yalnızca tutulması değil, işletmenin faaliyetlerini anlaşılır şekilde ortaya koyması da zorunludur.

İşletme Faaliyetleri Defterlerden İzlenebilmelidir

İşletme faaliyetlerinin oluşumu ve gelişimi ticari defterlerden izlenebilmelidir.

Defter kayıtları, ticari faaliyetin seyrini ve mali durumunu takip etmeye elverişli değilse cezai yaptırım gündeme gelebilir.

Bu aykırılık için 2026 yılı ceza tutarı 88.997 TL’dir.

Belgelerin Kopyaları Saklanmalıdır

Tacir, işletmesiyle ilgili olarak gönderilmiş bulunan her türlü belgenin kopyasını saklamakla yükümlüdür.

Bu saklama yazılı, görsel veya elektronik ortamda yapılabilir.

Belgelerin saklanmaması halinde 2026 yılında 88.997 TL idari para cezası uygulanacaktır.

Açılış ve Kapanış Onayları Süresinde Yaptırılmalı

Ticari defterlerin açılış veya kapanış onaylarının yaptırılmaması da ağır idari para cezasına tabidir.

Bu aykırılık halinde 2026 yılında 88.997 TL ceza uygulanır.

Şirketlerin özellikle yıl sonu ve yeni dönem başlangıcında defter tasdik sürelerini dikkatle takip etmesi gerekir.

Defterlerin Türkçe Tutulması Zorunlu

Ticari defterlerin Türkçe tutulması gerekir.

Defterlerin Türkçe tutulmaması halinde 2026 yılında 88.997 TL idari para cezası uygulanacaktır.

Yabancı para, yabancı dilde açıklama veya özel kısaltma kullanılan kayıtların mevzuata uygun şekilde açıklanması ayrıca önem taşır.

Kısaltma ve Sembollerin Anlamı Açıkça Belirtilmeli

Defterlerde kısaltmalar, harfler, rakamlar veya semboller kullanılıyorsa bunların anlamları açıkça belirtilmelidir.

Bu açıklamaların yapılmaması, defterlerin anlaşılabilirliğini ve denetlenebilirliğini azaltır.

Bu aykırılık halinde 2026 yılında 88.997 TL idari para cezası uygulanır.

Kayıtlar Eksiksiz, Doğru ve Zamanında Yapılmalı

Ticari defterlere yapılan yazımların ve diğer gerekli kayıtların eksiksiz, doğru, zamanında ve düzenli şekilde yapılması zorunludur.

Kayıtların gecikmeli, eksik veya hatalı yapılması halinde TTK kapsamında idari para cezası gündeme gelebilir.

Bu cezanın 2026 yılı tutarı 88.997 TL’dir.

Defter Kayıtları Önceki İçerik Anlaşılmayacak Şekilde Değiştirilemez

Ticari defterlere yapılan bir kaydın önceki içeriği belirlenemeyecek şekilde çizilmesi veya değiştirilmesi yasaktır.

Defterlerde yapılan düzeltmeler, önceki kaydın okunmasına engel olmayacak şekilde yapılmalıdır.

Bu kurala aykırılık halinde 2026 yılında 88.997 TL idari para cezası uygulanır.

Sonradan Yapılan Değişiklikler Anlaşılır Olmalı

Defterlerde, kayıt sırasında mı yoksa daha sonra mı yapıldığı anlaşılmayan değişikliklerin yapılması da ceza nedenidir.

Kayıt düzeni, yapılan değişikliğin zamanı ve niteliği bakımından açıklık taşımalıdır.

Bu aykırılık halinde 2026 yılı için 88.997 TL idari para cezası uygulanacaktır.

Elektronik Defter ve Kayıtlarda Okunabilirlik Sağlanmalı

Defterlerin ve diğer kayıtların elektronik ortamda tutulması halinde, bu bilgilerin her zaman kolaylıkla okunabilmesi sağlanmalıdır.

Elektronik kayıtların erişilebilir, okunabilir ve gerektiğinde ibraz edilebilir olması gerekir.

Bu yükümlülüğe uyulmaması halinde 2026 yılında 88.997 TL idari para cezası uygulanır.

Hileli Envanter Çıkarılması

Hileli envanter çıkarılması, TTK kapsamında idari para cezasına bağlanan önemli aykırılıklardan biridir.

Envanterin gerçeği yansıtması, işletmenin malvarlığı ve mali durumunu doğru şekilde göstermesi gerekir.

Hileli envanter çıkarılması halinde 2026 yılı için 88.997 TL idari para cezası uygulanacaktır.

Elektronik Ortamda Saklanan Belgeler İbraz Edilebilmelidir

Elektronik ortamda saklanan belgelerin gerektiğinde ibraz edilememesi de TTK kapsamında cezaya tabidir.

Belgelerin elektronik ortamda saklanması tek başına yeterli değildir. Bu belgelerin denetim veya inceleme sırasında erişilebilir ve sunulabilir olması gerekir.

Bu yükümlülüğe aykırılık halinde 2026 yılında 88.997 TL ceza uygulanır.

Şirketler 2026 Yılında Nelere Dikkat Etmeli?

TTK kapsamındaki idari para cezaları, şirketlerin günlük işleyişinde sık karşılaşılan yükümlülüklere ilişkindir.

Bu nedenle şirketlerin özellikle ticaret sicili işlemleri, ticaret unvanı kullanımı, ticari belgeler, internet sitesi yükümlülükleri ve defter tasdiklerini düzenli takip etmesi gerekir.

Küçük görünen şekli eksiklikler, 2026 yılında yüksek tutarlı idari para cezalarına neden olabilir.

Sonuç

Türk Ticaret Kanunu kapsamında kabahat olarak düzenlenen fiiller için uygulanacak idari para cezaları 2026 yılında artırıldı.

Tescil ve ticaret unvanına ilişkin birçok aykırılık için ceza tutarı 44.443 TL olarak belirlendi. Ticari defterlerin tutulması, defter onayları, kayıt düzeni, belge saklama ve elektronik kayıtların ibrazı gibi yükümlülüklere aykırılık halinde ise 88.997 TL idari para cezası uygulanacak.

Şirketlerin bu cezalarla karşılaşmamak için ticaret sicili, defter, belge, internet sitesi ve unvan kullanımına ilişkin yükümlülüklerini mevzuata uygun şekilde yerine getirmesi büyük önem taşıyor.

Elektronik Tebligat Sisteminden Çıkış Mümkün mü?

Elektronik tebligat sistemine zorunlu veya isteğe bağlı olarak dahil olanların, belirli istisnalar dışında sistemden çıkmaları mümkün değildir.

Bu nedenle elektronik tebligat sistemine dahil olan mükelleflerin, elektronik tebligat adreslerini düzenli olarak takip etmeleri gerekir.

Sisteme dahil olunduktan sonra tebligatların elektronik ortamda yapılması, mükellefler açısından hukuki sürelerin takibi bakımından büyük önem taşır.

Tüzel Kişilerde E-Tebligat Adresi Ne Zaman Kapanır?

Tüzel kişilerde elektronik tebligat adresi, ticaret sicil kaydının silindiği tarih itibarıyla kapatılır.

Bu kapsamda nevi değişikliği ve birleşme halleri de dikkate alınır.

Şirketin ticaret sicil kaydının sona ermesiyle birlikte elektronik tebligat adresinin kullanımı da sona erer.

Gerçek Kişilerde E-Tebligat Adresinin Kapatılması

Gerçek kişilerde elektronik tebligat adresi, ilgilinin ölümü veya gaipliğine karar verildiğinin idare tarafından tespit edilmesi halinde kapatılır.

Bu durumda kapatma işlemi, ölüm veya gaiplik karar tarihi itibarıyla re’sen yapılır.

Ayrıca mirasçıların bağlı olunan vergi dairesine başvurması halinde de vefat eden kişinin elektronik tebligat adresi kullanıma kapatılır.

Yükümlülüklere Uymayanlara Ceza Uygulanır

Elektronik tebligat sistemine dahil olması zorunlu olanların, ilgili tebliğle getirilen yükümlülüklere uymaması halinde cezai yaptırım uygulanır.

Bu durumda Vergi Usul Kanunu’nun 148, 149 ve mükerrer 257’nci maddeleri kapsamında bilgi verme ve elektronik sistem yükümlülüklerine aykırılık hükümleri dikkate alınır.

Yükümlülüğe aykırı davrananlar hakkında Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 355’inci maddesinde yer alan özel usulsüzlük cezası uygulanabilir.

Ceza Sonrası E-Tebligat Adresi Re’sen Oluşturulabilir

Elektronik tebligat yükümlülüğünü yerine getirmeyen mükellefler hakkında ceza uygulanmasının ardından idare tarafından re’sen işlem yapılabilir.

Bu kapsamda internet vergi dairesi kullanıcı kodu, parola ve şifresi oluşturulur.

Gerçek kişilerde bu bilgiler mükellefe, tüzel kişiler ile tüzel kişiliği olmayan teşekküllerde ise doğrudan kanuni temsilciye tebliğ edilir.

Bu işlemden sonra elektronik tebligat adresine tebligat gönderimine başlanır.

Tebligatlar Elektronik veya Diğer Usullerle Yapılabilir

Vergi Usul Kanunu hükümlerine göre tebliği gereken evrak, elektronik tebligat sistemi üzerinden gönderilebilir.

Bununla birlikte kanunda yer alan diğer tebligat hükümlerine göre de tebligat yapılması mümkündür.

Ancak elektronik tebligat zorunluluğu bulunan mükellefler bakımından elektronik tebligat sisteminin düzenli takip edilmesi hak kaybı yaşanmaması açısından önemlidir.

Elektronik Tebligat Uygulaması Ne Zaman Başladı?

Elektronik tebligat uygulaması, 1 Ocak 2016 tarihi itibarıyla yürürlüğe girmiştir.

Ancak bu tarihten önce bildirimde bulunan mükelleflere 1 Ekim 2015 tarihinden itibaren elektronik tebligat yapılabilmesi mümkün hale gelmiştir.

Bu tarihten itibaren elektronik tebligat sistemi, vergi idaresinin mükelleflere yapacağı tebligatlarda önemli bir yöntem olarak kullanılmaya başlanmıştır.

KEP ile Vergi E-Tebligat Sistemi Aynı Değildir

Kayıtlı Elektronik Posta, kısa adıyla KEP, elektronik tebligat sistemiyle karıştırılmamalıdır.

Vergi mevzuatı kapsamında kullanılan elektronik tebligat sistemi, vergi idaresinin mükelleflere yapacağı tebligatlar için uygulanır.

KEP ise Tebligat Kanunu ve başta Türk Ticaret Kanunu olmak üzere vergi hukuku dışındaki birçok işlemde kullanılan ayrı bir sistemdir.

KEP Adresi Olanlar Vergi Tebligatı İçin Ayrıca Başvuru Yapmalıdır

Bir mükellefin KEP adresinin bulunması, vergi idaresinden elektronik tebligat alabilmesi için tek başına yeterli değildir.

Vergiyle ilgili tebligatların alınabilmesi için ayrıca Gelir İdaresi Başkanlığı’nın elektronik tebligat sistemine dahil olunması gerekir.

Bu nedenle KEP kullanan mükelleflerin, vergi tebligatları bakımından ayrıca elektronik tebligat şifresi ve erişim bilgilerini edinmeleri önemlidir.

KEP ve Vergi E-Tebligat Sisteminin İlişkisi Yoktur

KEP sistemi ile Vergi Usul Kanunu kapsamındaki elektronik tebligat sistemi birbirinden bağımsızdır.

KEP adresi, vergi idaresi tarafından yapılan elektronik tebligatların alınacağı adres yerine geçmez.

Bu nedenle mükelleflerin her iki sistemi kullanım amaçlarına göre ayrı ayrı değerlendirmesi gerekir.

2026 Yılında TTK Kapsamında Uygulanacak İdari Para Cezaları

Türk Ticaret Kanunu kapsamında uygulanacak idari para cezalarının 2026 yılı tutarları yeniden belirlenmiştir.

Ticaret Bakanlığı tarafından hazırlanan ve 17 Aralık 2025 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanan tebliğ ile TTK’da yer alan idari para cezaları güncellenmiştir.

Bu güncellemede, 2025 yılı için belirlenen yüzde 25,49 oranındaki yeniden değerleme oranı esas alınmıştır.

TTK Cezaları Kimleri İlgilendiriyor?

TTK kapsamındaki idari para cezaları, ticari faaliyet yürüten gerçek ve tüzel kişileri doğrudan ilgilendirir.

Özellikle şirket yöneticileri, yönetim kurulu üyeleri, müdürler ve ticaret sicili işlemlerinden sorumlu kişiler bu cezalar bakımından dikkatli olmalıdır.

Tescil, ilan, ticari belge düzeni, defter tutma ve hamiline yazılı pay senedi bildirimi gibi yükümlülüklerin ihlali ciddi para cezalarına neden olabilir.

Ticaret Siciline Tescil Yükümlülüğüne Aykırılık

TTK’nın 33’üncü maddesi, tescili zorunlu olan hususların süresi içinde ticaret siciline tescil ettirilmesini öngörür.

Genel kurul kararları, adres değişiklikleri, müdür atamaları, unvan değişiklikleri ve şube açılışları gibi birçok işlem tescile tabidir.

Bu yükümlülüğe aykırı davranılması halinde 2026 yılı için uygulanacak idari para cezası 22.194 TL olarak belirlenmiştir.

Tescil ve İlan İşlemlerinde Sürelere Dikkat Edilmeli

Şirketler bakımından ticaret sicili işlemlerinin zamanında yapılması önemlidir.

Tescili gereken bir işlemin süresinde sicile bildirilmemesi, şekli bir eksiklik gibi görünse de idari para cezası sonucunu doğurabilir.

Bu nedenle şirketlerin genel kurul, yönetim kurulu ve müdürler kurulu kararlarını tescil gerekliliği yönünden ayrıca değerlendirmesi gerekir.

Tescil ve Kayıt İçin Gerçeğe Aykırı Beyan

TTK’nın 38’inci maddesi kapsamında tescil ve kayıt işlemlerinde gerçeğe aykırı beyanda bulunulması yaptırıma tabidir.

Ticaret siciline yapılacak başvurularda sunulan bilgi ve belgelerin doğru, eksiksiz ve gerçeğe uygun olması gerekir.

Bu yükümlülüğe aykırılık halinde 2026 yılı için uygulanacak idari para cezası 44.443 TL olarak belirlenmiştir.

Ticari Belgelerde Zorunlu Bilgilere Yer Verilmelidir

TTK kapsamında ticari mektuplar, faturalar, sevk irsaliyeleri, e-postalar ve benzeri ticari belgelerde bazı bilgilere yer verilmesi gerekir.

Şirketin ticaret unvanı, merkez adresi ve MERSİS numarası gibi bilgiler ticari belgelerde bulunmalıdır.

Bu bilgilerin eksik olması, özellikle elektronik iletişimin yaygınlaştığı günümüzde şirketler açısından önemli bir ceza riski doğurur.

Ticari Belgeler ve Levha Asma Zorunluluğu

TTK’nın 51’inci maddesi kapsamında ticari belgelerde zorunlu bilgilerin yer alması ve işletmenin görülebilir bir yerine ticaret unvanı levhası asılması gerekir.

Fatura, irsaliye ve ticari mektuplarda sicil numarası, ticaret unvanı ve merkez gibi bilgiler eksiksiz bulunmalıdır.

Bu yükümlülüklere uyulmaması halinde 2026 yılı için uygulanacak idari para cezası 44.443 TL olarak belirlenmiştir.

Defter Tutma ve Kapanış Tasdiki Yükümlülüğü

TTK’nın 562’nci maddesi, ticari defterlerin usulüne uygun tutulmaması ve gerekli onayların yaptırılmaması gibi birçok aykırılığı cezai yaptırıma bağlamaktadır.

Şirketlerin ticari defterlerini mevzuata uygun şekilde tutması, açılış ve kapanış onaylarını süresinde yaptırması gerekir.

Bu yükümlülüklerin ihlali, şirketler ve yöneticiler açısından idari para cezası doğurabilir.

Bağımsız Denetim ve İnternet Sitesi Yükümlülükleri

TTK’nın 562’nci maddesi yalnızca defter düzeniyle sınırlı değildir.

Bağımsız denetime tabi şirketlerin denetçi atamaması ve internet sitesi kurma yükümlülüğüne uymaması da idari para cezasına konu olabilir.

Bu nedenle bağımsız denetime tabi şirketlerin, denetçi seçimi ve internet sitesi yükümlülüklerini süresinde yerine getirmesi gerekir.

TTK 562 Kapsamında 2026 Yılı Ceza Tutarı

TTK’nın 562’nci maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında düzenlenen aykırılıklar için uygulanacak idari para cezası 2026 yılı için 88.997 TL olarak belirlenmiştir.

Bu tutar, ticari defterlerin usulüne uygun tutulması, tasdiklerin zamanında yaptırılması ve diğer şirket yükümlülüklerinin yerine getirilmesi gerektiğini göstermektedir.

Hamiline Yazılı Pay Senetleri Bildirimi

Hamiline yazılı pay senetleri bakımından bildirim yükümlülükleri de TTK kapsamında önem taşır.

TTK’nın 562’nci maddesinin on üçüncü fıkrasının birinci bendi kapsamında öngörülen idari para cezası 2026 yılı için 173.801 TL’ye yükseltilmiştir.

Bu nedenle hamiline yazılı pay senedi çıkaran anonim şirketlerin bildirim yükümlülüklerini dikkatle takip etmesi gerekir.

Şirket Yöneticileri Açısından Sorumluluk Riski

TTK kapsamındaki idari para cezaları, yalnızca şirket tüzel kişiliğini değil, bazı hallerde yöneticileri de ilgilendirebilir.

Yönetim kurulu üyeleri, şirket müdürleri ve kanuni temsilciler; tescil, defter, denetim, bildirim ve ilan yükümlülüklerinin yerine getirilmesinden sorumlu olabilir.

Bu nedenle şirketlerin mevzuat takvimini düzenli takip etmesi, gerekli kararları zamanında alması ve tescil işlemlerini geciktirmemesi gerekir.

Şirketler Nelere Dikkat Etmeli?

Şirketlerin 2026 yılında TTK kaynaklı idari para cezalarıyla karşılaşmamak için özellikle şu konulara dikkat etmesi gerekir:

Tescili gereken karar ve değişiklikler süresinde ticaret siciline bildirilmelidir.

Ticari belgelerde unvan, merkez, sicil ve MERSİS bilgileri eksiksiz yer almalıdır.

Ticaret unvanı levhası işletmenin görülebilir yerine asılmalıdır.

Ticari defterlerin açılış ve kapanış onayları zamanında yaptırılmalıdır.

Bağımsız denetime tabi şirketlerde denetçi seçimi ihmal edilmemelidir.

Hamiline yazılı pay senetlerine ilişkin bildirimler süresinde yapılmalıdır.

Sonuç

Elektronik tebligat sistemine dahil olan mükelleflerin, belirli istisnalar dışında sistemden çıkmaları mümkün değildir. Tüzel kişilerde ticaret sicil kaydının silinmesi, gerçek kişilerde ölüm veya gaiplik gibi hallerde elektronik tebligat adresi kapatılır.

KEP sistemi ile vergi mevzuatındaki elektronik tebligat sistemi birbirinden farklıdır. KEP adresi bulunan mükelleflerin, vergi tebligatlarını alabilmek için ayrıca elektronik tebligat sistemine dahil olmaları gerekir.

2026 yılında Türk Ticaret Kanunu kapsamında uygulanacak idari para cezaları da artırılmıştır. Tescil yükümlülüğüne aykırılık, ticari belgelerde zorunlu bilgilerin eksikliği, defter tutma ve tasdik yükümlülükleri ile hamiline yazılı pay senedi bildirimlerinin ihlali şirketler açısından ciddi mali sonuçlar doğurabilir.

• YENİ TTK GÖRE TUTULACAK DEFTERLER
• YENİ TTK GÖRE KAYIT VE BELGELERİN SAKLANMASI
• YENİ TTK GÖRE KAYIT VE BELGELERİN SAKLANMASI
• YENİ TTK GÖRE DEFTERLERİN İSPATI
• BİLANÇO ESASINA GEÇİŞ HÜKÜMLERİ
• E-DEFTER GÖNDERME SÜRESİ
• E-DEFTER AYLIK VE 3 AYLIK
• GÖNDERME TERCİH ZAMANI
• BASİT USULDE VERGİ DÜZENLEMESİ 2026’DA YÜRÜRLÜĞE GİRİYOR
• BASİT USULDE VERGİLEMENİN
• ÖZEL ŞARTLARI
• KURGAN SİSTEMİ NEDİR ?
• KURGAN VE MASAK DÜZENLEMELERİ
• MESLEK MENSUPLARINI ZORLUYOR
• DÖNEM SONU İŞLEMLERİ NELERDİR ?
• TİCARİ KAR – MALİ KAR
• HAZIR DEĞERLER BANKALAR HESABI
• HAZIR DEĞERLER MENKUL KIYMETLER HESABI
• HAZIR DEĞERLER ALACAKLARIN DEĞERLEMESİ
• ALACAKLARIN DEĞERLEMESİ ŞÜPHELİ TİCARİ ALACAKLAR
• ALACAKLARIN DEĞERLEMESİ DEĞERSİZ ALACAKLAR
• ALACAKLARIN DEĞERLEMESİ REESKONT UYGULAMASI
• STOKLARIN DEĞERLEMESİ
• GELECEK AYLARA / YILLARA AİT GİDERLER
• DURAN VARLIKLARIN DEĞERLEMESİ
• SABİT KIYMET ALIMINDAN DOĞAN KREDİ FAİZLERİNİN VE KUR FARKLARININ DURUMU
• AMORTİSMANLAR (FAYDALI ÖMÜR İLKESİ) 333-339-365-389-399 NOLU TEBLİĞLER
• YENİLEME FONU
• ÖZEL MALİYET BEDELİ
• 2025 ENFLASYON DÜZELTMESİ
• DİĞER ÖZKAYNAK KALEMLERİNİN DEĞERLEMESİ
• KDV YÖNÜNDEN ÖZELLİKLİ HUSUSLAR
• STOK SAYIM FAZLA VE NOKSANLARI
• ÖZELLİK ARZ EDEN HUSUSLAR
• E-FATURA ZORUNLULUĞU
• E-FATURA İPTALİ
• E-FATURA DÜZENLEMEME CEZASI
• E-DEFTER SIK SORULAN SORULAR
• E-DEFTER MÜCBİR SEBEP HALLERİ

2017 yılında keşfedilen ‘Oumuamua, Güneş Sistemi’ne giren ve yıldızlararası kökeni doğrulanan ilk gök cismi olarak tarihe geçti. Havai dilinde “uzaktan gelen ilk haberci” anlamına gelen adıyla anılan bu nesne, şekli ve hareket tarzıyla bilim dünyasının ilgisini çekti.

Yaklaşık 400 metre uzunluğa sahip olduğu tahmin edilen cisim, oldukça ince ve uzamış bir yapıya sahip. Yüzeyindeki kırmızımsı ton, uzun süreli kozmik ışın bombardımanına maruz kaldığını düşündürüyor. Güneş’e yakın geçişi sırasında herhangi bir gaz veya toz kuyruğu oluşturmadığı için klasik bir kuyrukluyıldız gibi davranmadı; bu da kayalık ya da metal ağırlıklı bir gövdesi olabileceğini gösteriyor.

‘Oumuamua kendi ekseni etrafında yaklaşık 7 saatte bir dönüyor ve bu dönüş sırasında parlaklığındaki dalgalanmalar, şeklinin sıradışı orantılarından kaynaklanıyor. Bilim insanları, bu gök cisminin başka bir yıldız sisteminden koparak milyonlarca yıl boyunca uzayda dolaştığını ve tesadüfen Güneş Sistemi’nden geçtiğini değerlendiriyor.

Bu keşif, yıldızlararası nesnelerin incelenmesinde bir dönüm noktası oldu ve astronomlara, Güneş Sistemi dışından gelen cisimlerin yapısı hakkında yeni ipuçları sundu.

Nasa Görüntüsü İçin Tıklayın

Gökyüzü meraklıları için yılın en etkileyici doğa olaylarından biri gerçekleşti.

12 Ağustos ve 13 Ağustos'ta, Perseid Meteor Yağmuru en yoğun ve parlak dönemine giriyor.

Saatte yaklaşık 150 meteorun gökyüzünü aydınlatması beklenen yılın bu en büyük gökyüzü şöleninin en yoğun dönemi bu gece yaşansa da, 24 Ağustos’a kadar izlenebilecek.

Türkiye'de Perseid Meteor Yağmuru’nu gözlemlemek isteyen gökyüzü tutkunları yüksek rakımlı ve ışıktan uzak bölgelerde buluştu.

EN İYİ GÖZLEM İÇİN ÖNERİLER

Uzmanlar, meteor yağmurunu izlemek isteyenlerin öncelikle yapay ışıklardan uzak bir noktaya gitmesini tavsiye eetti.

Yaz aylarında havanın kararması geç saatleri bulabileceğinden, en iyi görüntü için gece yarısına kadar beklemek öneriliyor.

PERSEİD METEOR YAĞMURU NEDİR?

Tüm meteor yağmurları gibi Perseid’ler, Dünya’nın yörüngesinde dolaşan bir toz bulutunun içinden geçmesiyle oluşuyor.

Dünya bu enkaz bulutunun içinden geçerken, küçük kaya ve toz parçaları saniyede 59 kilometre hızla atmosfere çarpıyor. Çarpma sırasında oluşan yoğun ısı, meteorları saniyeler içinde yakıyor. Küçük parçalar parlak izler bırakırken, daha büyük olanlar “ateş topu” şeklinde patlıyor.

Perseid Meteor Yağmuru’nun ne zaman başladığı kesin olarak bilinmiyor.

Ancak ilk gözlemler yaklaşık 2 bin yıl önce Antik Çin kayıtlarında yer alıyor.

EDİRNE

İşte Türkiye'nin birçok noktasından görüntülenen Perseid fotoğrafları...

MALATYA

KONYA

ERZURUM

ŞANLIURFA

ANKARA

AİZANOİ ANTİK KENTİ

ZERZEVAN KALESİ

Diyarbakır'ın Çınar ilçesindeki, Roma İmparatorluğu döneminde "askeri yerleşim" olarak kullanılan ve yeraltı tapınağı Mithras'ın da bulunduğu 3 bin yıllık Zerzevan Kalesi, gece saatlerinde fotoğraflandı.

HATAY

KÜTAHYA

GİRESUN

Tarım ve Orman Bakanlığı Tarım İşletmeleri Genel Müdürlüğünün (TİGEM) ikinci ve üçüncü büyük işletmeleri Altınova ile Gözlü Tarım İşletmelerindeki hububat ekili dairesel tarlalarda hasat sezonu kapandı.

İzmir'de, rüzgar türbini kanatlarından çıkan sesleri analiz ederek arıza veya sistem hatasını anında belirleyen yapay zeka destekli "erken uyarı cihazı" geliştiren 2 genç mühendis, bu yenilikçi ürünlerini 5 ülkenin pazarına sundu.

Maksimum 48 aya kadar taksitlendirme imkânı verilecek. Taksit süresi, borç tutarına göre bankaca belirlenecek.Yapılandırmadan dönem borcunu kısmen ya da tamamen ödeyemeyen bireysel kredi kartı müşterileri, anapara ve/veya faiz ödemeleri geciken ihtiyaç kredisi müşterileri, daha önce yeniden yapılandırılmış bireysel kredi kartı ve ihtiyaç kredisi müşterileri yararlanabilecek.

Kredi kartı yapılandırmasında artık sadece asgari tutarı ödenmeyen değil, dönem borcu kısmen ya da tamamı ödenmeyen bireysel kartlar da yapılandırmaya konu olabilecek. Öte yandan ihtiyaç kredisi yapılandırmasında gecikme süresi artık "30 günü aşan" değil, "her türlü gecikmiş ödeme" olarak güncellendi.

YAPILANDIRMA BAŞVURUSU NEREYE YAPILIR?

Yapılandırma başvurusu, borcun bulunduğu banka üzerinden gerçekleştirilir. Başvuru kanalları şunlardır:

Banka şubeleri: Kimlik ve varsa gelir belgenizle doğrudan şubeye başvurabilirsiniz.

Mobil bankacılık: Bankanızın uygulamasından "Yapılandırma" ya da "Borç Transferi" sekmesini kontrol edin.

İnternet bankacılığı: Bireysel menülerden kredi kartı yapılandırma bölümüne girerek talep oluşturabilirsiniz.

Telefon bankacılığı: Müşteri hizmetlerini arayarak yapılandırma talebinde bulunabilirsiniz.

KREDİ KARTI YAPILANDIRMA BAŞVURUSU NASIL YAPILIR?

Başvurular, ilgili bankaların şubelerinden, mobil bankacılık uygulamalarından ya da internet bankacılığı üzerinden yapılabiliyor.

Başvuru esnasında gelir belgesi ya da SGK dökümü gibi belgeler talep edilebiliyor

Yapılandırma başvurusu olumlu sonuçlanan kullanıcılarla yapılandırma sözleşmesi imzalanacak.