Türkiye’de ekonomik faaliyetlerin sınıflandırılmasında kullanılan NACE kodları, yalnızca istatistik üretiminde değil, vergi, sosyal güvenlik, ticaret sicili, iş sağlığı ve güvenliği, teşvik programları ve çeşitli idari işlemlerde de temel referanslardan biri haline gelmiş durumda. Bu nedenle NACE sistemi, işletmeler açısından yalnızca teknik bir sınıflandırma değil, doğrudan günlük işlemleri etkileyen resmi bir kayıt düzeni anlamı taşıyor.

2026 itibarıyla Türkiye’de güncel kamu sürümü, TÜİK tarafından yayımlanan NACE Rev.2.1 Altılı sınıflaması olarak öne çıkıyor. Bu yapı, Avrupa’daki temel sınıflandırma sisteminin Türkiye’ye uyarlanmış ve ulusal ihtiyaçlara göre detaylandırılmış versiyonu niteliğinde. Ancak uygulamada bazı kurumların geçiş süreci nedeniyle eski kod sistemine atıf yapmaya devam ettiği de görülüyor.

NACE sisteminde kodlar belirli hiyerarşik düzeylerden oluşuyor. En üstte harfli bölüm yer alırken, devamında iki, üç, dört ve altı haneli kırılımlar geliyor. Bu yapı sayesinde ekonomik faaliyetler genel başlıklardan çok daha ayrıntılı alt sınıflara kadar ayrıştırılabiliyor. Özellikle altılı kodlar, Türkiye’de fiili kullanım açısından en detaylı sınıflandırma düzeyi olarak dikkat çekiyor.

Vergi uygulamalarında en çok kullanılan alan, işletmenin ana faaliyet konusunun belirlenmesi. Gelir İdaresi Başkanlığı nezdinde işe başlama, faaliyet değişikliği ve çeşitli elektronik belge uygulamalarında ana faaliyet kodu önem taşıyor. Benzer şekilde SGK tarafında da işyeri tescili ve işkolu tespiti yapılırken NACE kodları dikkate alınıyor. İş sağlığı ve güvenliği uygulamalarında ise tehlike sınıfının belirlenmesinde önce dört haneli, ardından altı haneli faaliyet kırılımı esas alınıyor.

NACE kodları ticaret sicili ve MERSİS işlemlerinde de önemli bir yer tutuyor. Şirket kuruluşu, faaliyet güncellemesi ve bazı resmi başvurularda faaliyet kodunun sistemlerde güncel olması bekleniyor. Ticaret Bakanlığı’nın yürüttüğü destek, yetki belgesi ve kayıt sistemlerinde de belirli sektörler için ilgili NACE kodunun varlığı aranabiliyor.

KOSGEB ve benzeri destek programlarında ise NACE kodu, işletmenin hangi desteklerden yararlanabileceğini belirleyen temel unsurlardan biri haline geliyor. Yani kod yalnızca tanımlama işlevi görmüyor; aynı zamanda şirketin hangi teşvik, destek veya başvuru alanına girebileceğini de etkiliyor.

Bu nedenle işletmeler açısından en kritik konulardan biri, faaliyet konusuna uygun NACE kodunun seçilmiş ve güncel tutulmuş olması. Yanlış veya eski faaliyet kodu kullanılması; destek başvurularında sorun yaşanmasına, yetki belgelerinde eksiklik oluşmasına, SGK veya vergi kayıtlarında uyumsuzluk çıkmasına neden olabiliyor.

Sonuç olarak NACE sistemi, Türkiye’de kamu kurumlarının ortak sınıflama dili olarak kullanılıyor. İşletmeler için ise yalnızca teknik bir kodlama sistemi değil; vergi, SGK, ruhsat, teşvik ve resmi kayıt süreçlerinin merkezinde yer alan önemli bir unsur olmayı sürdürüyor.

Vergi idaresinin güncel değerlendirmesine göre, OYAK bağlantılı ödemelerde vergi istisnası her durumda geçerli değil. Özellikle sigorta şirketleri tarafından yapılan vefat ödemeleri, belirli şartlarda veraset ve intikal vergisine tabi tutulabiliyor.

Kritik Ayrım: Ödemeyi Kim Yapıyor?

Yapılan değerlendirmede en önemli unsur, ödemenin kaynağı oldu. Eğer ödeme doğrudan OYAK tarafından, kendi mevzuatı kapsamında bir yardım niteliğinde yapılıyorsa vergi istisnası gündeme gelebiliyor. Ancak ödeme, bir sigorta şirketi tarafından gerçekleştiriliyorsa durum değişiyor.

Bu kapsamda incelenen olayda, vefat sonrası yapılacak ödemenin OYAK yardımı değil, anlaşmalı sigorta şirketi tarafından ödenecek bir tazminat olduğu tespit edildi. Bu nedenle söz konusu tutarın istisna kapsamında değerlendirilemeyeceği sonucuna ulaşıldı.

Neden Vergiye Tabi?

Mevzuata göre:

• Karşılıksız (ivazsız) intikaller genel olarak vergiye tabi
• Sadece kanunda açıkça sayılan bazı ödemeler istisna kapsamında
• Sigorta şirketlerinin yaptığı vefat tazminatları, bu istisnalar arasında yer almıyor

Dolayısıyla, hayat sigortası benzeri sistemler üzerinden yapılan ödemeler de miras kapsamına dahil edilerek vergilendirilebiliyor.

OYAK Sistemlerinde Durum Farklılaşabiliyor

Aynı kişi için birden fazla ödeme türü söz konusu olabiliyor:

• OYAK sisteminden yapılan yardımlar (istisna kapsamında olabilir)
• Sigorta şirketi aracılığıyla yapılan ödemeler (genellikle vergiye tabi)

Bu nedenle her ödeme kaleminin ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekiyor.

Hak Sahipleri İçin Ne Anlama Geliyor?

Mirasçılar ve lehtarlar açısından en kritik nokta şu:

Bir ödemenin OYAK ile bağlantılı olması, otomatik olarak vergi avantajı sağlamaz. Ödemenin hukuki niteliği ve ödeme yapan kurum, vergisel sonucu doğrudan belirler.

Sonuç

OYAK kapsamındaki vefat ödemelerinde vergi durumu, ödeme türüne göre değişiyor. Sigorta şirketi tarafından yapılan tazminatlar, genel olarak veraset ve intikal vergisine tabi tutuluyor. Bu nedenle benzer durumlarda ödeme detaylarının dikkatle incelenmesi büyük önem taşıyor.

Sosyal Güvenlik Kurumu, prim borcu bulunan işverenler, esnaflar ve Bağ-Kur sigortalıları için ödeme süreçlerini kolaylaştıran yeni bir düzenlemeyi yürürlüğe aldı. Yapılan değişikliklerle, borçların yapılandırılması ve taksitlendirilmesine ilişkin şartlarda önemli esneklikler sağlandı.

Teminatsız Taksitlendirme Limiti Yükseldi

Yeni düzenlemeyle birlikte en dikkat çekici değişikliklerden biri teminat sınırında oldu. Daha önce düşük seviyede uygulanan teminatsız taksitlendirme limiti ciddi şekilde artırıldı. Bu sayede belirli bir tutarın altındaki borçlar için artık banka teminatı ya da taşınmaz teminatı istenmeden ödeme planı yapılabilecek.

“Borcu Yoktur” Yazısı İçin Yeni İmkân

Yapılan düzenlemeler kapsamında borcunu taksitlendiren mükellefler, belirli şartları sağlamaları halinde “borcu yoktur” yazısı alabilecek. Bu gelişme özellikle ihalelere katılan veya ticari faaliyetlerinde bu belgeye ihtiyaç duyan işletmeler açısından önemli bir avantaj sağlıyor.

Taksit İhlallerinde Esneklik Artırıldı

Ödeme planına uyum konusunda da daha esnek bir yapı getirildi. Önceki uygulamada sınırlı sayıda olan ihlal hakkı artırılarak borçlulara daha fazla tolerans tanındı. Ancak belirlenen sınırın aşılması halinde yapılandırmanın bozulacağı unutulmamalı.

Kademeli Ödeme Planı Mümkün

Borçlunun mali durumunun yeterli olmaması halinde, ilk taksitlerde daha düşük ödeme yapılmasına imkân tanıyan kademeli ödeme sistemi uygulanabiliyor. Bu sistemde belirli bir süre için taksitler düşük tutulabiliyor, ardından standart ödeme planına geçiliyor.

Başvuru Şartı ve Süreç

Bu imkânlardan yararlanmak isteyenlerin ilgili SGK birimlerine başvurarak ilk taksit ödemesini yapmaları gerekiyor. Başvuru yapılmadan bu avantajlardan faydalanmak mümkün değil.

Uygulamada Dikkat Edilmesi Gerekenler

• Teminatsız limitin üzerindeki borçlar için teminat istenmeye devam ediyor
• Farklı illerdeki borçlar ayrı ayrı değerlendirilebiliyor
• Daha önceki yapılandırma ihlalleri, yeni başvurunun kabulünü etkileyebiliyor

Sonuç

SGK’nın yaptığı bu güncelleme, özellikle nakit akışı sorunu yaşayan işletmeler için önemli bir rahatlama sağlıyor. Artan teminat sınırı, esnek ödeme planları ve “borcu yoktur” yazısı imkânı, borçların daha yönetilebilir hale gelmesini amaçlıyor.

Gelir İdaresi tarafından verilen güncel bir görüşte, eşin vefatı halinde şirket hisselerinin veraset ve intikal vergisi açısından nasıl beyan edilmesi gerektiği netleştirildi. Özellikle edinilmiş mallara katılma rejimi kapsamında bulunan hisseler için izlenecek yöntem uygulamada önemli sonuçlar doğuruyor.

Düzenlemede öne çıkan en kritik nokta, şirket hisselerinin doğrudan terekeye dahil edilmemesi gerektiği. Öncelikle eşler arasındaki mal rejiminin tasfiye edilmesi, ardından mirasa konu olacak kısmın belirlenmesi gerekiyor. Bu yaklaşım, sağ kalan eşin mal rejiminden doğan hakkının mirasçılık sıfatından ayrı değerlendirilmesi gerektiğini ortaya koyuyor.

İki Aşamalı Süreç Öne Çıkıyor

Uygulamaya göre süreç iki temel aşamadan oluşuyor:

• Önce mal rejimi tasfiyesi yapılır
• Sonrasında mirasa dahil edilecek pay belirlenir

Bu nedenle, vefat eden eşe ait tüm hisselerin doğrudan beyan edilmesi doğru kabul edilmiyor. Özellikle evlilik sürecinde edinilen hisselerde, sağ kalan eşin katılma alacağı dikkate alınarak ayrıştırma yapılması gerekiyor.

Hisselerin Edinim Tarihi Önemli

Değerlendirmede hisselerin hangi dönemde edinildiği belirleyici oluyor:

• 2002 öncesinde edinilen hisseler doğrudan terekeye dahil ediliyor
• 2002 sonrasında edinilen hisseler için ise önce paylaşım yapılıyor, kalan kısım beyan ediliyor

Bu ayrım, edinilmiş mallara katılma rejiminin yürürlüğe girdiği tarihe dayanıyor.

Değerleme Nasıl Yapılacak?

Şirket hisselerinin beyanında, şirketin bilanço değeri değil hisseye özgü değerleme esas alınıyor. Buna göre:

• Borsada işlem gören hisseler için son işlem değerleri dikkate alınıyor
• İşlem görmeyen hisselerde ise nominal değer esas alınıyor

Bu yaklaşım, veraset beyanında sık yapılan hataların önüne geçmeyi amaçlıyor.

Uzlaşma İmkânı da Gündemde

Ayrıca taraflar arasında yapılacak hukuki uzlaşmaların da mal rejimi tasfiyesinde kullanılabileceği belirtiliyor. Bu durum, özellikle aile şirketlerinde süreçlerin daha hızlı ve anlaşmalı şekilde yürütülmesine imkân tanıyabilir.

Uygulama Açısından Ne Anlama Geliyor?

Bu görüş, özellikle aile şirketi hissesi bulunan kişiler için önemli bir yol haritası sunuyor. Yanlış veya eksik beyanın önüne geçmek için, miras sürecinde mal rejimi tasfiyesinin doğru şekilde yapılması kritik hale geliyor.

Sonuç olarak, şirket hisselerinin veraset ve intikal vergisi açısından doğru beyanı için yalnızca mülkiyet değil, edinim tarihi ve mal rejimi hükümleri birlikte değerlendirilmek zorunda.

22 Nisan 2026 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanan düzenleme ile tıbbi cihazların elektronik kullanım talimatlarına ilişkin kurallarda çeşitli değişiklikler yapıldı. Türkiye İlaç ve Tıbbî Cihaz Kurumu tarafından yürürlüğe konulan bu güncelleme, özellikle kullanım talimatlarının sunulma şekli ve kapsamına dair önemli yenilikler içeriyor.

Yapılan değişiklik kapsamında, tebliğin bazı hükümleri yürürlükten kaldırılırken, bazı tanımlar ve ifadeler sadeleştirildi. Özellikle “tıbbi cihaz” yerine daha genel bir ifade olan “cihaz” kullanımına geçilmesi dikkat çekiyor. Bunun yanında, sabit kurulumlu cihazlara ilişkin tanım yeniden düzenlenerek daha net hale getirildi.

En önemli değişikliklerden biri ise kullanım talimatlarının sunumuna ilişkin oldu. Buna göre, profesyonel kullanıcılar için tasarlanmış cihazlarda kullanım talimatlarının elektronik ortamda sunulabilmesine imkân tanındı. Ancak cihazın meslekten olmayan kişiler tarafından da kullanılmasının öngörüldüğü durumlarda, bu kullanıcılar için talimatların basılı olarak sağlanması zorunluluğu devam ediyor.

Ayrıca üreticilere yönelik yükümlülüklerde de güncellemeye gidildi. Üreticilerin, kullanım talimatlarının elektronik versiyonlarını ve bu versiyonların yayımlanma tarihlerini erişilebilir şekilde saklamaları gerekiyor. Geçerliliğini yitirmiş versiyonların ise talep halinde sunulabilir olması şartı getirildi.

Yeni düzenleme ile birlikte, cihazların veri tabanına kayıt süreciyle ilgili teknik yükümlülükler de netleştirildi. Özellikle UDI (benzersiz cihaz tanımlama) sistemi kapsamında, üreticilerin internet adresi bilgilerini belirlenen süreler içinde veri tabanına bildirmeleri gerekiyor.

Bazı maddelerin tamamen kaldırılması ve bazı hükümlerinin sadeleştirilmesiyle birlikte, mevzuatın daha anlaşılır ve uygulanabilir hale getirilmesi amaçlanıyor. Düzenlemenin Avrupa Birliği mevzuatına uyum çerçevesinde hazırlandığı da ayrıca vurgulanıyor.

Yeni hükümler, belirlenen tarih itibarıyla geçerli olmak üzere yürürlüğe girmiş durumda.

22 Nisan 2026 tarihli düzenleme ile Özel Tüketim Vergisi uygulamasında önemli bir değişiklik yapıldı. Yeni tebliğle birlikte, özellikle ortopedik engeli bulunan bireylerin araç alımına ilişkin istisna hükümleri daha açık hale getirildi ve kapsam genişletildi.

Yapılan değişiklikle, ilgili tebliğdeki bazı teknik ifadeler güncellenirken “sürücü adayları ve sürücüler için sağlık raporu” kavramı da mevzuata eklendi. Bunun yanında, ortopedik engel oranı %40 ve üzeri olan ve bu nedenle sürücü belgesi alamayan kişiler için özel bir istisna düzenlemesi getirildi.

Kimler Yararlanabilecek?

Yeni düzenlemeye göre, ortopedik engel oranı en az %40 olan ve sağlık raporuyla sürücü belgesi alamayacağı belirlenen kişiler, belirli şartları taşıyan araçları satın alırken ÖTV ödemeyecek.

Hangi Araçlar Kapsamda?

İstisna uygulaması belirli taşıt grupları için geçerli. Buna göre;

• Binek otomobil ve benzeri araçlarda toplam bedelin belirlenen üst sınırın altında olması gerekiyor.
• Ticari nitelikli bazı araçlarda motor hacmi sınırı bulunuyor.
• Motosikletler de kapsama dahil ediliyor.
• Ayrıca araçların belirli bir yerli katkı oranını sağlaması şartı aranıyor.

Fatura ve Beyan Süreci

İstisna kapsamında yapılan satışlarda ÖTV, fatura bedeline eklenmiyor ancak bilgi amaçlı olarak faturada ayrıca gösteriliyor. Bunun yanında, ilgili işlem için ÖTV beyannamesi verilmekle birlikte vergi hesaplanmıyor.

Gerekli Belgeler

İşlemin tamamlanabilmesi için vergi dairesine belirli belgelerin sunulması gerekiyor. Bunların başında engellilik sağlık kurulu raporu geliyor. Gerekli durumlarda sürücü sağlık raporu ve satış faturası da dosyaya ekleniyor.

Engel Oranı Nasıl Değerlendiriliyor?

Kişinin yalnızca ortopedik engeli varsa, raporda belirtilen oran esas alınıyor. Birden fazla engel söz konusuysa, sadece ortopedik engel oranı dikkate alınıyor. Oranın net olmaması durumunda ise ilgili sağlık kuruluşundan teyit alınabiliyor.

Sürecin Sonuçlandırılması

Vergi dairesi, sunulan belgeleri inceleyip gerekli kontrolleri yaptıktan sonra istisnanın uygulandığını gösteren resmi belgeyi düzenliyor. Bu belge ile birlikte araç alım süreci tamamlanmış oluyor.

Genel Değerlendirme

Yapılan düzenleme, engelli bireylerin araç ediniminde karşılaştıkları bazı belirsizlikleri ortadan kaldırmayı amaçlıyor. Özellikle sürücü belgesi alamayan ortopedik engellilere yönelik açık bir hüküm getirilmesi, uygulamada yaşanan tereddütleri azaltabilecek nitelikte.

Son yıllarda vergi mevzuatında yapılan değişikliklerle gayrimenkul yatırımlarına yönelik avantajların önemli ölçüde daraltıldığı görülüyor. Bu süreç, özellikle şirketlerin gayrimenkul yatırımı iştahını azaltırken, yeni düzenlemelerle birlikte sektörde belirsizlikler de artmaya devam ediyor.

Bu kapsamda yapılan en dikkat çekici değişikliklerden biri, gayrimenkul yatırım ortaklıklarına (GYO) yönelik kurumlar vergisi istisnasında getirilen yeni şart oldu. Önceki uygulamada herhangi bir koşula bağlı olmaksızın sağlanan vergi avantajı, artık belirli bir kar dağıtım yükümlülüğüne bağlanmış durumda.

Yeni düzenlemeye göre, GYO’ların sahip oldukları taşınmazlardan elde ettikleri kazançların en az yarısını, ilgili beyannamenin verilmesini takip eden belirli süre içinde ortaklara dağıtmaları gerekiyor. Bu şartın yerine getirilmemesi halinde ise istisna hakkı kaybediliyor ve şirketler genel kurumlar vergisi oranı üzerinden vergilendiriliyor.

İlk uygulama 2025 hesap dönemi için geçerli olacak. Bu nedenle GYO’ların hem beyan hem de kar dağıtım süreçlerini dikkatle planlamaları gerekiyor. Aksi durumda ciddi vergi yükleriyle karşılaşılması söz konusu olabilir.

Öte yandan, düzenlemenin uygulama detaylarına ilişkin hazırlanan taslak açıklamalar sektörde yeni bir tartışmayı beraberinde getirdi. Özellikle kar dağıtımının nasıl yapılacağı konusu, farklı yorumlara neden oluyor.

İdarenin yaklaşımına göre, söz konusu şartın sağlanabilmesi için karın nakit olarak dağıtılması gerekiyor. Buna karşılık, sermaye piyasası mevzuatında kar dağıtımının yalnızca nakit ile sınırlı olmadığı; sermayeye eklenerek bedelsiz pay verilmesi yoluyla da yapılabileceği kabul ediliyor.

Mevcut yasal metinde açık bir şekilde “nakit dağıtım” zorunluluğuna yer verilmemesi, bu iki yaklaşım arasında görüş ayrılığına neden oluyor. Bu durum, özellikle halka açık GYO’lar açısından uygulamada sorun yaratabilecek bir alan olarak öne çıkıyor.

Uzmanlara göre, kar dağıtımına ilişkin değerlendirmelerde sermaye piyasası düzenlemelerinin de dikkate alınması gerekiyor. Aksi yönde bir yorumun, şirketler açısından hem hukuki hem de mali açıdan yeni riskler doğurabileceği ifade ediliyor.

Sonuç olarak, GYO’lara getirilen kar dağıtım şartı yalnızca vergisel bir düzenleme olmanın ötesinde, uygulama yöntemleri açısından da tartışmalı bir alan yaratmış durumda. Nihai uygulamanın netleşmesi için idarenin konuya ilişkin açıklamalarını gözden geçirmesi bekleniyor.

Son dönemde vergi denetim yaklaşımında önemli bir değişim dikkat çekiyor. Vergi Denetim Kurulu, risk analizine dayalı çalışmalarını artırarak mükelleflerle daha erken aşamada iletişim kurmaya başladı. Bu kapsamda gönderilen bilgilendirme yazıları, klasik denetim sürecinden önce bir uyarı mekanizması olarak öne çıkıyor.

Uygulamada “risk analiz yazıları” olarak adlandırılan bu bildirimler, aslında belirli bir veri analizine dayanarak oluşturuluyor. Kurum, farklı kaynaklardan elde ettiği finansal ve sektörel verileri karşılaştırarak potansiyel uyumsuzlukları tespit ediyor ve ilgili mükelleflere bu konuda bilgi veriyor.

Bu yazıların amacı doğrudan cezai işlem başlatmak değil; mükelleflere olası riskleri önceden bildirerek gerekli düzeltmeleri yapma fırsatı tanımak. Böylece gönüllü uyumun artırılması hedefleniyor.

Son dönemde öne çıkan inceleme başlıkları arasında; finansal veriler ile beyanlar arasındaki uyumsuzluklar, düşük kârlılık oranları, grup içi işlemler, kişisel harcama ile gelir dengesi ve dijital varlık hareketleri bulunuyor. Bu alanlarda yapılan analizler, mükellef seçiminde belirleyici rol oynuyor.

Yeni yaklaşımda denetim süreci daha proaktif bir yapıya kavuşmuş durumda. Önceden doğrudan inceleme ile başlayan süreçler, artık çoğu zaman ön bilgilendirme ile başlıyor. Bu durum, işletmeler açısından hem riskleri erken görme hem de gerekli önlemleri zamanında alma açısından önemli bir avantaj sağlıyor.

Sonuç olarak, veri odaklı denetim anlayışıyla birlikte vergi idaresinin beklentileri daha şeffaf hale gelirken, mükelleflerin de kayıt ve beyan süreçlerini daha dikkatli yönetmeleri gerekiyor.

Hizmet ihracına yönelik vergi avantajları kapsamında farklı düzenlemelerin bir arada uygulanıp uygulanamayacağı, uygulamada sıkça gündeme gelen konular arasında yer alıyor. Özellikle kurumlar vergisi indirimleri ile oran avantajlarının birlikte kullanımı konusunda dikkat edilmesi gereken önemli noktalar bulunuyor.

Hizmet ihracından elde edilen kazançlara yönelik düzenlemelerde, bazı indirimlerin kapsamı ve şartları farklılık gösterebiliyor. Örneğin, bir düzenlemede hizmetin Türkiye’den verilmesi şartı aranırken, diğerinde hizmetin nerede üretildiğinden ziyade yurt dışında faydalanılması esas alınabiliyor. Bu durum, her iki avantajın aynı kazanç için birlikte uygulanmasını sınırlayabiliyor.

Mevcut uygulamalara göre, hizmet ihracından elde edilen kazancın belirli bir kısmı indirim konusu yapıldığında, bu tutar zaten vergi dışı bırakılmış kabul ediliyor. Dolayısıyla aynı kazanç üzerinden ayrıca indirimli vergi oranı uygulanması mümkün olmuyor. Ancak indirim sonrası kalan kazanç için ilgili şartlar sağlanıyorsa oran avantajından yararlanılabiliyor.

Benzer şekilde, Ar-Ge faaliyetlerine yönelik teşviklerle hizmet ihracına ilişkin indirimlerin birlikte kullanımı da belirli koşullara bağlı. Farklı faaliyetlerin ayrı ayrı izlenmesi, gelir ve giderlerin ayrıştırılması ve teşviklerin aynı kazanç unsuru için çakışmaması gerekiyor. Aynı kazanç için birden fazla indirimden yararlanılması ise mümkün bulunmuyor.

Öte yandan, asgari kurumlar vergisi uygulaması da bu indirimlerin etkinliğini sınırlayabiliyor. Düzenlemeye göre hesaplanan verginin, belirli bir tabanın altına düşmemesi gerektiğinden, bazı indirimler kazanç olsa dahi fiilen kullanılamayabiliyor. Ayrıca bu tür indirimlerin kullanılmayan kısmının sonraki dönemlere devredilememesi de önemli bir husus olarak öne çıkıyor.

Sonuç olarak, hizmet ihracı kapsamında sağlanan vergi avantajlarının doğru uygulanabilmesi için her bir düzenlemenin kapsamı ve şartlarının dikkatle analiz edilmesi gerekiyor. Yanlış veya birlikte uygulanamayacak teşviklerin aynı kazanç üzerinde kullanılması, ileride vergi risklerine yol açabilir.

Vergi Denetim Kurulu’nun son dönemde yaptığı açıklamalar, eğitim içerikleri ve yayımladığı dokümanlar, transfer fiyatlandırması alanında denetimlerin ciddi şekilde yoğunlaştığını gösteriyor. Bu süreçte yalnızca inceleme sayısının değil, incelemelerin kapsamı ve derinliğinin de arttığı dikkat çekiyor.

Artık denetimler daha veri odaklı yürütülüyor. İdare, sektör karşılaştırmaları, emsal analizleri ve kamuya açık finansal veriler gibi birçok kaynağı önceden analiz ederek sürece başlıyor. Bu durum, mükelleflerin hazırlıksız yakalanma riskini önemli ölçüde artırıyor.

İncelemelerde öne çıkan başlıca kriterler arasında; grup içi işlemlerin toplam ciro içindeki payı, yurt dışı ilişkili şirketlerle yapılan hizmet alımlarının büyüklüğü ve sürekliliği, düşük kârlılık veya sürekli zarar beyan eden şirketlerin sektörle karşılaştırılması ve gayri maddi hak ödemeleri yer alıyor.

Uygulamada en sık karşılaşılan sorunlardan biri, transfer fiyatlandırması raporlarının sadece şekli bir yükümlülük olarak görülmesi. Oysa bu raporlar, inceleme sürecinde en önemli savunma araçlarından biri niteliğinde. Güncel olmayan, zayıf analiz içeren veya yüzeysel hazırlanan raporlar şirketleri korumakta yetersiz kalabiliyor.

Bir diğer kritik alan ise grup içi hizmet alımlarının belgelendirilmesi. Artık sadece fatura yeterli görülmüyor; hizmetin gerçekten alındığını ve işletmeye somut fayda sağladığını gösteren detaylı kanıtlar talep ediliyor. Özellikle yüksek tutarlı işlemlerde bu belgelerin eksikliği ciddi risk oluşturuyor.

Ayrıca, merkezi hizmetlerin dağıtımı ve gayri maddi hak ödemelerinde ekonomik gerekçenin açık şekilde ortaya konulması bekleniyor. Bu alanlarda yapılan hatalar, işlemlerin niteliğinin yeniden değerlendirilmesine yol açabiliyor.

Bu gelişmeler ışığında şirketlerin proaktif hareket etmesi gerekiyor. Son yıllara ait raporların gözden geçirilmesi, grup içi işlemlerin detaylı şekilde dokümante edilmesi ve düşük kârlılık gibi durumların ekonomik gerekçelerle açıklanması büyük önem taşıyor.

Sonuç olarak transfer fiyatlandırması, sadece teknik bir vergi konusu değil; aynı zamanda şirketin iş modelini ve grup içi ilişkilerini doğru şekilde ortaya koyma süreci haline gelmiş durumda. Bu nedenle erken hazırlık ve güçlü belgeleme, olası risklerin yönetilmesinde belirleyici rol oynuyor.

Enflasyon düzeltmesi uygulaması, yalnızca ilk kayıt döneminde değil sonraki yıllarda da işletmeler üzerinde etkisini sürdürmeye devam ediyor. Bu kapsamda özellikle “258 Yapılmakta Olan Yatırımlar” hesabına ilişkin oluşan farkların nasıl yönetileceği, uygulamada öne çıkan başlıklardan biri haline gelmiş durumda.

İlk uygulamada, yatırım süreci devam etse dahi bu hesap kalemleri enflasyon düzeltmesine tabi tutulmuş ve ortaya çıkan artışlar doğrudan bilançoya yansımıştı. Bu durum, henüz gelir üretmeyen yatırımlar üzerinden dolaylı bir vergi etkisi doğabileceği yönünde eleştirilere neden olmuştu.

Yapılan yasal değişiklikle birlikte, bu farkların doğrudan kazanca dahil edilmesi yerine bilançonun pasifinde özel bir fon hesabında izlenmesi esas alındı. Böylece vergi yükünün zamana yayılması sağlandı. Yeni sistemde, söz konusu tutarların yatırımın tamamlanıp aktifleştirildiği dönem dahil olmak üzere beş yıl içinde eşit şekilde gelir yazılması öngörülüyor. Ayrıca bu fon tutarlarının her yıl yeniden değerleme oranına göre artırılması, ancak tekrar enflasyon düzeltmesine tabi tutulmaması gerekiyor.

Daha sonra yapılan idari açıklamalarla uygulamanın çerçevesi netleşmiş olsa da bazı teknik konularda belirsizlikler devam ediyor. Özellikle yeniden değerleme artışlarının muhasebe kayıtlarında mı yoksa sadece beyanname üzerinde mi dikkate alınacağı konusu uygulayıcılar açısından farklı yorumlara açık görünüyor.

Mevcut durumda yaygın yaklaşım; ana fon tutarının ayrı izlenmesi, her yıl kazanca aktarılacak kısmın muhasebeleştirilmesi ve yeniden değerleme farklarının ise gerektiğinde beyanname üzerinde dikkate alınması yönünde şekilleniyor. Ancak bu yöntemin kesin bir standart olmadığı ve ileride yapılacak düzenlemelerle değişebileceği unutulmamalı.

Öte yandan, sistemin temel amacı vergiyi ertelemek olsa da, sonraki yıllarda yapılan artışlar nedeniyle bu ertelemenin ekonomik etkisi de tartışma konusu olmaya devam ediyor.

Sonuç olarak, 258 hesap kapsamında oluşturulan özel fon uygulaması teknik açıdan dikkatle takip edilmesi gereken bir alan olmaya devam ediyor. İşletmelerin bu süreci hem muhasebe kayıtları hem de beyanname uyumu açısından düzenli, belgeli ve kontrollü şekilde yönetmeleri büyük önem taşıyor.

Son yıllarda vergi mevzuatında yapılan değişiklikler, özellikle gayrimenkul yatırımlarına yönelik teşvikleri önemli ölçüde daraltmış durumda. Bu sürecin son halkalarından biri ise gayrimenkul yatırım ortaklıklarını (GYO) doğrudan etkileyen yeni düzenleme oldu.

Yeni uygulamayla birlikte, GYO’ların kurumlar vergisi istisnasından yararlanabilmesi artık belirli bir şartın yerine getirilmesine bağlandı. Buna göre, taşınmazlardan elde edilen kazançların en az yarısının belirlenen süre içinde ortaklara dağıtılması gerekiyor. Aksi halde, daha önce yararlanılan vergi avantajı geçersiz sayılacak ve doğabilecek vergi yükümlülükleri gündeme gelecek.

İlk uygulama 2025 hesap dönemi için geçerli olacak. Şirketlerin, bu döneme ait kazançlarını beyan ettikten sonra ilgili tutarın belirlenen oranını haziran ayı sonuna kadar dağıtmaları gerekecek. Bu şartın sağlanmaması durumunda, istisna ortadan kalkacak ve standart kurumlar vergisi yükü doğabilecek.

Konuya ilişkin hazırlanan düzenleme taslağı, uygulamadaki bazı belirsizlikleri gidermeyi hedeflese de özellikle bir başlık sektör içinde yoğun tartışma yarattı. Tartışmanın odağında, kar dağıtımının nasıl yapılması gerektiği yer alıyor.

Taslakta yer alan yorumlara göre, karın sermayeye eklenmesi yoluyla yapılan dağıtımların (bedelsiz pay verilmesi) bu şartı karşılamadığı, dolayısıyla istisnadan yararlanmak için dağıtımın nakit olarak yapılması gerektiği belirtiliyor. Bu yaklaşım, özellikle halka açık şirketlerin mevcut uygulamalarıyla çelişebileceği gerekçesiyle eleştiriliyor.

Sermaye piyasası düzenlemelerinde ise kar dağıtımının sadece nakit olarak değil, sermayeye ekleme yoluyla da yapılabileceği kabul ediliyor. Bu nedenle bazı uzmanlar, vergi düzenlemesinde açık bir nakit şartı bulunmamasına rağmen getirilen bu yorumun uygulamada sorun yaratabileceğini ifade ediyor.

Öte yandan, kar dağıtımının şekline ilişkin farklı mevzuatlar arasında uyumsuzluk olması, şirketlerin karar süreçlerini zorlaştırabilecek bir unsur olarak değerlendiriliyor. Bu durumun özellikle büyük ölçekli GYO’lar açısından finansal planlama ve temettü politikalarını doğrudan etkileyebileceği belirtiliyor.

Sonuç olarak, yeni düzenleme GYO’lar için sadece vergisel bir konu olmanın ötesinde, stratejik bir karar alanı haline gelmiş durumda. Uygulamanın netleşmesi ve olası yorum farklılıklarının giderilmesi için idarenin nihai düzenlemesi yakından takip ediliyor.

Gelir İdaresi’nin son dönemdeki görüşleri, finansman gider kısıtlaması (FGK) uygulamasında önemli bir detaya dikkat çekiyor. Özellikle özkaynak–yabancı kaynak karşılaştırmasının hangi aşamadaki finansal veriler üzerinden yapılacağı konusu netleşmiş durumda.

Yapılan değerlendirmelere göre, finansman gider kısıtlaması hesaplanırken dikkate alınacak özkaynak tutarı, vergi karşılığı ayrılmadan önceki finansal durum üzerinden belirleniyor. Başka bir ifadeyle, hesaplamada vergi sonrası kâr değil, vergi öncesi dönem kârı esas alınıyor.

Bu yaklaşım, bilanço kalemlerinin henüz vergi etkisiyle azaltılmadığı aşamayı temel alıyor. Dolayısıyla 370/371 hesaplarıyla vergi karşılığı ayrıldıktan sonraki özkaynak değil, bu işlemlerden önceki yapı dikkate alınıyor.

Uzmanlara göre bu detay, uygulamada ciddi farklar yaratabiliyor. Çünkü vergi karşılığı ayrıldıktan sonra özkaynak azalacağından, yanlış baz alınması durumunda finansman gider kısıtlaması tutarı hatalı hesaplanabiliyor.

Bu nedenle mükelleflerin, finansman gider kısıtlaması hesaplamalarında vergi öncesi kârı ve buna göre oluşan özkaynak yapısını esas almaları büyük önem taşıyor.

Ticaret Bakanlığı, mart ayına ilişkin dahilde işleme rejimi kapsamında önemli sayıda firmaya izin belgesi düzenledi. Resmî Gazete’de yayımlanan listelere göre, bu süreçte çeşitli firmalara farklı kapsamda izinler verildi.

Açıklanan verilere göre, mart ayında toplam 599 firmaya dahilde işleme izin belgesi sağlandı. Bunun yanında 4 firmaya yurt içi satış ve teslim izni verilirken, 3 firma için de hariçte işleme izin belgesi düzenlendi.

Öte yandan, bazı belgelerin iptal edildiği de görüldü. Bu kapsamda 29 belgenin firma talebi doğrultusunda iptal edildiği, ayrıca 1 belgenin de idare tarafından resen geçersiz kılındığı belirtildi.

Söz konusu gelişmeler, dış ticaret süreçlerinde aktif rol oynayan firmalar açısından önemli bir veri sunarken, dahilde işleme rejiminin uygulamadaki yoğunluğunu da ortaya koyuyor.

18 Nisan 2026 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanan düzenleme ile Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinde önemli bir güncelleme yapıldı. Değişiklik, özellikle çalışanlara sağlanan yemek yardımlarının sigorta primine esas kazanç karşısındaki durumunu netleştiriyor.

Yeni düzenlemeye göre, işyerinde ya da işyeri eklentilerinde sunulan yemek hizmetleri tamamen sigorta primi dışında bırakılmaya devam ediyor. Bunun dışında, yemek hizmetinin dışarıdan sağlanması veya çalışanlara nakit ya da benzeri yollarla verilmesi durumunda ise günlük belirli bir tutara kadar olan kısmı istisna kapsamında değerlendiriliyor.

Bu kapsamda, çalışılan günler için sağlanan yemek bedelinin günlük 300 TL’ye kadar olan bölümü prime esas kazanca dahil edilmeyecek. Belirlenen bu tutar sabit olmayacak; her yıl yeniden değerleme oranına göre artırılarak uygulanacak. Ayrıca hesaplamalarda küçük farkların dikkate alınmaması için belirli bir yuvarlama kuralı da getirildi.

Düzenleme, 17 Nisan 2026 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere yürürlüğe girmiş durumda. Uygulamanın yürütülmesinden Sosyal Güvenlik Kurumu sorumlu olacak.

Bu değişiklik, özellikle işverenlerin bordro süreçleri ve yan hak politikaları açısından önemli sonuçlar doğurabilecek nitelikte olup, uygulamada dikkatle takip edilmesi gereken bir gelişme olarak öne çıkıyor.

Kamu Gözetimi Kurumu, bağımsız denetim kuruluşlarının 2025 yılına ilişkin şeffaflık raporları konusunda dikkat etmeleri gereken hususlara yönelik önemli bir bilgilendirme yaptı. Bu kapsamda, denetim faaliyetinde bulunan kuruluşların ilgili yükümlülükleri eksiksiz ve zamanında yerine getirmesi gerektiği vurgulandı.

Mevzuat uyarınca, kamu yararını ilgilendiren kuruluşları (KAYİK) denetleyen firmaların her yıl için ayrı bir şeffaflık raporu hazırlaması zorunlu bulunuyor. Bu raporun, denetim kuruluşunun yetkili organı tarafından onaylanması gerekiyor. Ayrıca sürdürülebilirlik denetimi yapan kuruluşlar için de benzer yükümlülüklerin geçerli olduğu belirtiliyor.

Hazırlanan raporların yalnızca düzenlenmesi yeterli değil; aynı zamanda belirli süreler içinde kamuya açık hale getirilmesi gerekiyor. Denetim kuruluşlarının, ilgili yılın sona ermesini takip eden dördüncü ayın sonuna kadar bu raporları internet sitelerinde yayımlaması ve aynı süre içinde Kuruma bildirmesi zorunlu.

Şeffaflık raporlarının içeriği de belirli standartlara bağlı. Raporlarda, mevzuatta belirtilen asgari bilgilerin eksiksiz şekilde yer alması bekleniyor. Kurum, bu bilgilerin açık ve başlıklar halinde sunulmasını, uygulanmayan durumlar için ise açıklama yapılmasını istiyor.

Bir diğer önemli nokta ise erişilebilirlik. Yayımlanan raporların hem ilk hali hem de varsa güncellenmiş versiyonlarının en az beş yıl süreyle kamuya açık tutulması gerekiyor. Bu nedenle denetim kuruluşlarının aktif bir internet sitesine sahip olması ve şeffaflık raporları için ayrı bir bölüm oluşturması önem taşıyor.

Öte yandan, yetkili olmasına rağmen ilgili yıl içinde KAYİK denetimi gerçekleştirmeyen kuruluşların da bu durumu açıkça duyurması gerekiyor. Bu açıklamanın da internet sitesi üzerinden yapılması bekleniyor.

Genel olarak değerlendirildiğinde, şeffaflık raporları yalnızca bir yükümlülük değil, aynı zamanda denetim kuruluşlarının kurumsal güvenilirliğini gösteren önemli bir araç niteliği taşıyor. Bu nedenle sürecin dikkatle takip edilmesi ve mevzuata tam uyum sağlanması büyük önem arz ediyor.

Şirketlerin yeniden yapılandırılması sürecinde en çok karşılaşılan yöntemlerden ikisi ayni sermaye ve tür değişikliğidir. Türk Ticaret Kanunu çerçevesinde bu iki yöntem, varlıkların şirketlere devrinde belirli avantajlar sağlayan alternatif yollar olarak öne çıkar. Ancak her iki yöntemin işleyişi ve sonuçları farklı olduğu için doğru tercih yapılması büyük önem taşır.

Uygulamada zaman zaman dikkat çekici örneklerle karşılaşılmaktadır. Geçmişte bazı şirketlerin, mevcut borçlarına rağmen farklı yöntemler kullanarak “borcu yoktur” yazısı temin etmeye çalıştığı görülmüştür. Özellikle şirket türünün değiştirilmesiyle yeni bir tüzel yapı üzerinden işlem yapılması, eski sistemde bazı boşluklardan yararlanılmasına imkan tanıyabilmiştir. Ancak günümüzde dijital altyapının gelişmesiyle bu tür uygulamaların önüne büyük ölçüde geçilmiş durumdadır.

Ayni sermaye yöntemi, gerçek kişilere ait malvarlıklarının belirlenen piyasa değeri üzerinden bir şirkete sermaye olarak konulması anlamına gelir. Bu işlemde mahkeme tarafından yapılan değerleme esas alınır ve varlıklar güncel değerleriyle şirkete devredilir. Buna karşılık tür değişikliği, bir işletmenin mevcut varlık ve borçlarıyla birlikte başka bir şirket türüne dönüşmesini ifade eder. Bu yöntemde herhangi bir değerleme yapılmaz; tüm unsurlar defter kayıtları üzerinden aynen devredilir.

İki yöntem arasındaki en temel fark değerleme yaklaşımında ortaya çıkar. Ayni sermayede güncel piyasa değeri dikkate alınırken, tür değişikliğinde kayıtlı değerler esas alınır. Bu durum doğrudan vergisel sonuçlara da yansıyabilir. Özellikle belirli süreler dolmadan yapılan işlemlerde ayni sermaye yöntemi daha fazla vergi yükü doğurabilirken, tür değişikliği genellikle daha nötr bir sonuç verir.

Bunun yanı sıra hukuki kısıtlar da tercih üzerinde belirleyici olabilir. Üzerinde ipotek, şerh veya benzeri sınırlamalar bulunan varlıkların ayni sermaye olarak devri daha zor ve maliyetli bir süreç yaratabilir. Buna karşılık tür değişikliğinde bu varlıklar mevcut durumlarıyla birlikte devredilebilir, bu da süreci pratik hale getirir.

Uygulamada yapılan hatalar da dikkat çekmektedir. Özellikle tür değişikliği işlemlerinde gereksiz yere değerleme yapılması veya güncel değerlerin muhasebe kayıtlarına alınması, işlemin doğasına aykırı sonuçlar doğurabilir. Ayrıca bazı durumlarda tür değişikliği ile daha kolay çözülebilecek bir işlemde ayni sermaye yönteminde ısrar edilmesi, hem zaman hem de maliyet açısından dezavantaj yaratmaktadır.

Genel olarak değerlendirildiğinde, herhangi bir hukuki kısıtı bulunmayan varlıkların devrinde ayni sermaye yöntemi tercih edilebilir. Ancak daha karmaşık yapıya sahip, ipotekli veya şerhli varlıkların bulunduğu durumlarda tür değişikliği genellikle daha avantajlıdır. Özellikle şirketlerin yeniden yapılanma süreçlerinde tür değişikliği daha hızlı ve etkin bir çözüm sunabilir.

Sonuç olarak, ayni sermaye ve tür değişikliği işletmeler için önemli araçlar olmakla birlikte, yanlış yöntem seçimi beklenmeyen vergisel ve hukuki sonuçlara yol açabilir. Bu nedenle işlem öncesinde detaylı analiz yapılması ve sürecin uzman desteğiyle yürütülmesi kritik önem taşır.

Hazine ve Maliye Bakanlığı Vergi Denetim Kurulu Başkanlığı, beyanname süreçlerine yönelik yeni bir çalışma başlattığını duyurdu. “Beyanname Gözetim Programı/2” adı verilen bu uygulama, özellikle kurumlar vergisi mükelleflerinin beyan süreçlerinde gönüllü uyumu artırmayı hedefliyor.

Programın amacı nedir?

Vergi Denetim Kurulu, Risk Analiz Sistemi üzerinden mükellefleri sektör ve faaliyet bazında inceleyerek olası risk alanlarını tespit etme yetkisine sahip. Yeni başlatılan bu çalışma da bu sistemin bir uzantısı olarak tasarlandı.

Programın temel amacı:

• kayıt dışı ekonomiyle mücadeleye katkı sağlamak
• mükelleflerin beyan süreçlerinde daha dikkatli davranmasını teşvik etmek
• gönüllü uyum düzeyini artırmak

olarak özetlenebilir.

Nasıl bir yöntem izlenecek?

Çalışma kapsamında belirlenen mükellef gruplarına önceden bilgilendirme yapılacak. Ardından süreç şu şekilde ilerleyecek:

• Öncelikle seçilen mükelleflere yazılı bilgilendirme gönderilecek
• Sonrasında vergi müfettişleri tarafından telefonla iletişim kurulacak
• 2025 yılı kurumlar vergisi beyannamesi verildikten sonra analiz yapılacak
• Riskli görülen mükellefler inceleme sürecine alınabilecek

Bu yöntemle, mükelleflerin henüz beyan aşamasındayken olası hataları düzeltmeleri amaçlanıyor.

Davranışsal yaklaşım ne anlama geliyor?

Programda dikkat çeken unsurlardan biri “davranışsal yaklaşım” kullanılması. Bu yöntem, mükellefleri zorlayıcı yaptırımlar yerine bilgilendirme ve yönlendirme yoluyla doğru davranışa teşvik etmeyi hedefliyor.

Başka bir ifadeyle, mükelleflerin tercih özgürlüğü korunurken, doğru beyan verme yönünde bilinçli karar almaları destekleniyor.

Kimleri kapsıyor?

Çalışma özellikle 2025 hesap dönemine ilişkin kurumlar vergisi mükelleflerini kapsıyor. Risk analizine göre belirlenen mükellefler doğrudan iletişime dahil edilecek.

Bu nedenle tüm kurumlar vergisi mükelleflerinin beyan öncesinde kayıtlarını gözden geçirmesi önem taşıyor.

Meslek mensupları için ne ifade ediyor?

Vergi Denetim Kurulu, bu süreçte meslek odalarının ve mali müşavirlerin bilgilendirilmesini özellikle vurguluyor. Amaç, mükelleflerin olası hatalarını en aza indirerek daha sağlıklı beyan verilmesini sağlamak.

Bu kapsamda mali müşavirlerin:

• beyan öncesi kontrolleri artırması
• riskli alanlara odaklanması
• mükellefleri bilgilendirmesi

önem kazanıyor.

Sonuç

“Beyanname Gözetim Programı/2”, klasik denetim anlayışından farklı olarak önleyici ve yönlendirici bir yaklaşım içeriyor. Mükelleflerin daha beyan aşamasında riskleri görerek düzeltme yapması hedefleniyor.

Bu nedenle 2025 yılı kurumlar vergisi beyannamesi öncesinde hem mükelleflerin hem de meslek mensuplarının süreci dikkatle takip etmesi büyük önem taşıyor.

Sosyal güvenlik mevzuatında yapılan son değişiklikle birlikte, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun prime esas kazanca ilişkin düzenlemeleri yeniden şekillendirildi. Özellikle işverenler ve bordro uygulamaları açısından önemli sonuçlar doğuran bu değişiklik, hangi ödemelerin SGK primine tabi tutulmayacağını daha net hale getiriyor.

Hangi ödemeler prime esas kazanç dışında bırakıldı?

Yapılan düzenleme ile bazı ödemelerin SGK primi hesaplamasına dahil edilmeyeceği açıkça belirtildi. Buna göre aşağıdaki ödemeler prime tabi olmayacak:

• Ayni yardımlar
• Ölüm, doğum ve evlenme yardımları
• Görev yollukları
• Seyyar görev, kıdem, ihbar ve kasa tazminatları
• İş sonu veya kıdem tazminatı niteliğindeki toplu ödemeler
• Keşif ücreti
• Kurum tarafından belirlenen çocuk ve aile yardımları

Bu kalemler önceki uygulamada da büyük ölçüde istisna kapsamında yer almakla birlikte, yeni düzenleme ile kapsam daha sistematik şekilde ortaya konuldu.

BES ve özel sağlık sigortasında sınır netleşti

İşverenlerin çalışanlar adına ödediği:

• özel sağlık sigortası primleri
• bireysel emeklilik sistemi katkı payları

belirli bir limite kadar prime esas kazanç dışında bırakılıyor.

Yeni düzenlemeye göre bu istisna, aylık toplamda asgari ücretin yüzde 30’unu aşmayan tutarlar için geçerli olacak. Bu sınırı aşan kısım ise SGK primine tabi tutulacak.

Yemek yardımı için yeni limit ne oldu?

Düzenlemenin en dikkat çeken başlıklarından biri yemek yardımı oldu. İşyerinde yemek verilmediği durumlarda çalışanlara sağlanan günlük yemek bedelinin 300 TL’ye kadar olan kısmı SGK primine dahil edilmeyecek.

Bu uygulama, özellikle nakit ödeme veya kart üzerinden sağlanan yemek yardımları açısından işverenlere önemli bir avantaj sağlıyor.

Yemek yardımı tutarı sabit mi kalacak?

Hayır. Belirlenen 300 TL’lik günlük sınır sabit değil. Her yıl yeniden değerleme oranına göre artırılarak uygulanacak.

Ayrıca hesaplama sırasında küçük tutarlı farkların dikkate alınmaması için belirli bir yuvarlama kuralı da getirildi.

Değişiklik ne anlama geliyor?

Yapılan düzenleme, özellikle:

• bordro hesaplamaları
• yan hak planlaması
• işveren maliyetleri

üzerinde doğrudan etkili olacak nitelikte.

Yemek yardımı, BES ve sağlık sigortası gibi kalemlerde sağlanan istisnalar, doğru uygulandığında işverenler açısından önemli bir maliyet avantajı yaratabilir. Ancak bu avantajdan yararlanabilmek için sınırların ve şartların dikkatle takip edilmesi gerekiyor.

Sonuç

5510 sayılı Kanundaki bu güncelleme, prime esas kazanç kavramını daha net ve uygulamaya dönük hale getirirken, işverenlere bazı alanlarda esneklik sağlıyor. Önümüzdeki süreçte uygulama detaylarının SGK tarafından yapılacak ikincil düzenlemelerle daha da netleşmesi bekleniyor.

• YENİ TTK GÖRE TUTULACAK DEFTERLER
• YENİ TTK GÖRE KAYIT VE BELGELERİN SAKLANMASI
• YENİ TTK GÖRE KAYIT VE BELGELERİN SAKLANMASI
• YENİ TTK GÖRE DEFTERLERİN İSPATI
• BİLANÇO ESASINA GEÇİŞ HÜKÜMLERİ
• E-DEFTER GÖNDERME SÜRESİ
• E-DEFTER AYLIK VE 3 AYLIK
• GÖNDERME TERCİH ZAMANI
• BASİT USULDE VERGİ DÜZENLEMESİ 2026’DA YÜRÜRLÜĞE GİRİYOR
• BASİT USULDE VERGİLEMENİN
• ÖZEL ŞARTLARI
• KURGAN SİSTEMİ NEDİR ?
• KURGAN VE MASAK DÜZENLEMELERİ
• MESLEK MENSUPLARINI ZORLUYOR
• DÖNEM SONU İŞLEMLERİ NELERDİR ?
• TİCARİ KAR – MALİ KAR
• HAZIR DEĞERLER BANKALAR HESABI
• HAZIR DEĞERLER MENKUL KIYMETLER HESABI
• HAZIR DEĞERLER ALACAKLARIN DEĞERLEMESİ
• ALACAKLARIN DEĞERLEMESİ ŞÜPHELİ TİCARİ ALACAKLAR
• ALACAKLARIN DEĞERLEMESİ DEĞERSİZ ALACAKLAR
• ALACAKLARIN DEĞERLEMESİ REESKONT UYGULAMASI
• STOKLARIN DEĞERLEMESİ
• GELECEK AYLARA / YILLARA AİT GİDERLER
• DURAN VARLIKLARIN DEĞERLEMESİ
• SABİT KIYMET ALIMINDAN DOĞAN KREDİ FAİZLERİNİN VE KUR FARKLARININ DURUMU
• AMORTİSMANLAR (FAYDALI ÖMÜR İLKESİ) 333-339-365-389-399 NOLU TEBLİĞLER
• YENİLEME FONU
• ÖZEL MALİYET BEDELİ
• 2025 ENFLASYON DÜZELTMESİ
• DİĞER ÖZKAYNAK KALEMLERİNİN DEĞERLEMESİ
• KDV YÖNÜNDEN ÖZELLİKLİ HUSUSLAR
• STOK SAYIM FAZLA VE NOKSANLARI
• ÖZELLİK ARZ EDEN HUSUSLAR
• E-FATURA ZORUNLULUĞU
• E-FATURA İPTALİ
• E-FATURA DÜZENLEMEME CEZASI
• E-DEFTER SIK SORULAN SORULAR
• E-DEFTER MÜCBİR SEBEP HALLERİ

2017 yılında keşfedilen ‘Oumuamua, Güneş Sistemi’ne giren ve yıldızlararası kökeni doğrulanan ilk gök cismi olarak tarihe geçti. Havai dilinde “uzaktan gelen ilk haberci” anlamına gelen adıyla anılan bu nesne, şekli ve hareket tarzıyla bilim dünyasının ilgisini çekti.

Yaklaşık 400 metre uzunluğa sahip olduğu tahmin edilen cisim, oldukça ince ve uzamış bir yapıya sahip. Yüzeyindeki kırmızımsı ton, uzun süreli kozmik ışın bombardımanına maruz kaldığını düşündürüyor. Güneş’e yakın geçişi sırasında herhangi bir gaz veya toz kuyruğu oluşturmadığı için klasik bir kuyrukluyıldız gibi davranmadı; bu da kayalık ya da metal ağırlıklı bir gövdesi olabileceğini gösteriyor.

‘Oumuamua kendi ekseni etrafında yaklaşık 7 saatte bir dönüyor ve bu dönüş sırasında parlaklığındaki dalgalanmalar, şeklinin sıradışı orantılarından kaynaklanıyor. Bilim insanları, bu gök cisminin başka bir yıldız sisteminden koparak milyonlarca yıl boyunca uzayda dolaştığını ve tesadüfen Güneş Sistemi’nden geçtiğini değerlendiriyor.

Bu keşif, yıldızlararası nesnelerin incelenmesinde bir dönüm noktası oldu ve astronomlara, Güneş Sistemi dışından gelen cisimlerin yapısı hakkında yeni ipuçları sundu.

Nasa Görüntüsü İçin Tıklayın

Gökyüzü meraklıları için yılın en etkileyici doğa olaylarından biri gerçekleşti.

12 Ağustos ve 13 Ağustos'ta, Perseid Meteor Yağmuru en yoğun ve parlak dönemine giriyor.

Saatte yaklaşık 150 meteorun gökyüzünü aydınlatması beklenen yılın bu en büyük gökyüzü şöleninin en yoğun dönemi bu gece yaşansa da, 24 Ağustos’a kadar izlenebilecek.

Türkiye'de Perseid Meteor Yağmuru’nu gözlemlemek isteyen gökyüzü tutkunları yüksek rakımlı ve ışıktan uzak bölgelerde buluştu.

EN İYİ GÖZLEM İÇİN ÖNERİLER

Uzmanlar, meteor yağmurunu izlemek isteyenlerin öncelikle yapay ışıklardan uzak bir noktaya gitmesini tavsiye eetti.

Yaz aylarında havanın kararması geç saatleri bulabileceğinden, en iyi görüntü için gece yarısına kadar beklemek öneriliyor.

PERSEİD METEOR YAĞMURU NEDİR?

Tüm meteor yağmurları gibi Perseid’ler, Dünya’nın yörüngesinde dolaşan bir toz bulutunun içinden geçmesiyle oluşuyor.

Dünya bu enkaz bulutunun içinden geçerken, küçük kaya ve toz parçaları saniyede 59 kilometre hızla atmosfere çarpıyor. Çarpma sırasında oluşan yoğun ısı, meteorları saniyeler içinde yakıyor. Küçük parçalar parlak izler bırakırken, daha büyük olanlar “ateş topu” şeklinde patlıyor.

Perseid Meteor Yağmuru’nun ne zaman başladığı kesin olarak bilinmiyor.

Ancak ilk gözlemler yaklaşık 2 bin yıl önce Antik Çin kayıtlarında yer alıyor.

EDİRNE

İşte Türkiye'nin birçok noktasından görüntülenen Perseid fotoğrafları...

MALATYA

KONYA

ERZURUM

ŞANLIURFA

ANKARA

AİZANOİ ANTİK KENTİ

ZERZEVAN KALESİ

Diyarbakır'ın Çınar ilçesindeki, Roma İmparatorluğu döneminde "askeri yerleşim" olarak kullanılan ve yeraltı tapınağı Mithras'ın da bulunduğu 3 bin yıllık Zerzevan Kalesi, gece saatlerinde fotoğraflandı.

HATAY

KÜTAHYA

GİRESUN

Maksimum 48 aya kadar taksitlendirme imkânı verilecek. Taksit süresi, borç tutarına göre bankaca belirlenecek.Yapılandırmadan dönem borcunu kısmen ya da tamamen ödeyemeyen bireysel kredi kartı müşterileri, anapara ve/veya faiz ödemeleri geciken ihtiyaç kredisi müşterileri, daha önce yeniden yapılandırılmış bireysel kredi kartı ve ihtiyaç kredisi müşterileri yararlanabilecek.

Kredi kartı yapılandırmasında artık sadece asgari tutarı ödenmeyen değil, dönem borcu kısmen ya da tamamı ödenmeyen bireysel kartlar da yapılandırmaya konu olabilecek. Öte yandan ihtiyaç kredisi yapılandırmasında gecikme süresi artık "30 günü aşan" değil, "her türlü gecikmiş ödeme" olarak güncellendi.

YAPILANDIRMA BAŞVURUSU NEREYE YAPILIR?

Yapılandırma başvurusu, borcun bulunduğu banka üzerinden gerçekleştirilir. Başvuru kanalları şunlardır:

Banka şubeleri: Kimlik ve varsa gelir belgenizle doğrudan şubeye başvurabilirsiniz.

Mobil bankacılık: Bankanızın uygulamasından "Yapılandırma" ya da "Borç Transferi" sekmesini kontrol edin.

İnternet bankacılığı: Bireysel menülerden kredi kartı yapılandırma bölümüne girerek talep oluşturabilirsiniz.

Telefon bankacılığı: Müşteri hizmetlerini arayarak yapılandırma talebinde bulunabilirsiniz.

KREDİ KARTI YAPILANDIRMA BAŞVURUSU NASIL YAPILIR?

Başvurular, ilgili bankaların şubelerinden, mobil bankacılık uygulamalarından ya da internet bankacılığı üzerinden yapılabiliyor.

Başvuru esnasında gelir belgesi ya da SGK dökümü gibi belgeler talep edilebiliyor

Yapılandırma başvurusu olumlu sonuçlanan kullanıcılarla yapılandırma sözleşmesi imzalanacak.